Encantadia- Ang Tadhana ng mga Sanggre

ATTENTION!!

2006-12-06T05:43:00.000-08:00

Sorry for the long wait but please come back again soon. The next kabanata is still under construction but it might still take a while before I have it shown due to some interruptions. It will be posted a few days before Christmas. Thanks!!

"Bunga"

2006-10-27T00:15:00.000-07:00

ADAMYA...

Nasa kama parin ni Amihan ang kanyang anak na si Lira at hindi parin humihinto sa pagiisip ng maaaring kahulugan ng kanyang panaginip. Maya maya lamang, dumating si Danaya at nakita niya ang kanyang pamangkin.

Danaya: Lira, kay bilis mo namang magising. Ang sabi ng 'yong ina ay natutulog ka raw.

Lira: Nandito si Inay?

Patanong na tugon ni Lira. Hindi parin nawawala ang pagtataka sa kanyang mukha.

Danaya: Kakapasok lang niya. Kaya kita pinuntahan dito ay para bantayan ka pagkat may gagawin pa raw siya....may problema ba?

Lira: Hindi ko alam. Pero nanaginip ako, Ashti. Buhangin ang nakita ko. Sinamahan siya ng hangin para bumuo ng isang bagay na hindi ko makita kung ano. At habang nangyayari yun, nakarinig ako ng bulong.

Danaya: Ano ang isinambit ng bulong na iyon?

Lira: Althea...Ashti Danaya, anong ibig sabihin nun? Isa nanaman ba yung salitang Enchanta na dapat kong matutunan?

Napaisip si Danaya.

Danaya: Wala ako naaalalang itinuro sa akin ni Ynang Reyna na ganyang salita. Marahil ay isa itong panibagong salita na itinuro sa'yo ni Emre.

Lira: Pero anong ibig sabihin nun?

SAPIRO...

Mataas na ang araw at naka upo na sa trono si Asval. Maya maya lamang ay iniharap na sa kanya ang dalawang akusadong magnanakaw na dala ang kani-kanilang mga halaman. Lahat ng mga Sapiryan sa palasyo ay naroroon upang panoorin ang kagimbal gimbal na pangyayari.

Asval: Ilapit ang dalawang magnanakaw sa akin kasama ang kanilang mga halaman.

Nagulat ang dalawang akusadong magnanakaw nang may humawak ng mahigpit sa kanilang braso...ang mga kawal. Dinala sila nito malapit kay Asval na agad tumayo sa tronong kanyang inuupuan. Mabilis niyang nakunang pansin ang lantang halaman ng akusadong magnanakaw na hanggang ngayo'y hindi parin niya naitatanong ang pangalan.

Asval: Ngayon alam ko na kung sino sa inyo ang nagnakaw ng mga ginto. Sa wakas, natunton rin kita.

Ang sabi ni Asval habang naglalakad sa paligid ng sinasabing magnanakaw. Takot na takot ito at sa gilid ng kanyang paningin ay doon niya tinitingnan ang Hari.

magnanakaw: Mahal na Hari, saksi ang Bathalang Emre, na wala akong ginawang masama...

Asval: Sheda!!

Sumigaw si Asval at nagulat ang magnanakaw. Sa mga oras na ito ay mas masipag nang nanonood ang bawat Sapiryan sa bulwagan.

Asval: Minsan na akong nagsinungaling kaya't kabisado ko na ang bawat galaw....kawal!

Mabilis na naglakad palapit ang ilang mga sundalo.

Asval: Dalhin ang pashnea sa piitan at pugutan ng ulo.

Walang kibo ang mga kawal na kinuha ang magnanakaw. Halos magwala na ito sa kamay ng mga kawal ngunit napagtagumpayan parin ng dalawa na hilain ang sinasabing pashnea ng Sapiro.

ADAMYA...

Mag isang nakaupo sa isang tabi si Sanggre Mira at tila may malalim na iniisip. Di nagtagal ay nakita siya ng kanyang ina. Isang tingin pa lamang ay alam na nito ang iniisip ng kanyang anak.

Pirena: Mahal ko, ano't mag isa ka rito?

Malambing na wika ng inang Sanggre. Ngunit hindi sumagot ang kanyang anak.

Pirena: Alam ko na, mamamasyal tayo sa gubat. Gusto mo ba yun?

Hindi niya hinintay ang tugon ng kanyang anak na babae at kusa na lamang niyang kinuha ang kamay nito. Walang magawa si Mira upang sumunod. Sa isang iglap ay naglaho sila.

SAPIRO...

Lahat ng mga Sapiryan ay nagsi hayo sa piitan upang saksihan ang kagimbal gimbal na pangyayari. Naroroon din si Asval at si Silas. Nagbubulungan ang mga Sapiryan habang tinakpan ang ulo ng magnanakaw. Mamaya maya lamang ay inihahanda na ang malaking kutsilyo (axe) na siyang kikitil sa buhay niya. Hindi parin matanggap ng magnanakaw ang nalalapit niyang kamatayan at hanggang ngayo'y nagwawala parin ito. Isa sa dalawang kawal ay hinahawakan nang mahigpit ang kanyang katawan upang hindi mahirapan ang pagpapaslang sa kanya.

Magnanakaw: Nagkakamali kayo! Wala akong kasalanan! Pakawalan ninyo ako!

kawal: Mag tigil ka!!

ADAMYA...

Alam ni Ybrahim na wala ang mag-inang Sanggre ng Apoy sapagkat nakita niya itong maglaho. Ang panandaliang pagkawala nina Mira at Pirena ay naging isang malaking pagkakataon para kay Ybrahim na kitilin ang buhay ng maaaring umagaw sa kanyang trono. Siniguro ng prinsipe na hindi siya makikita ng ninuman sa mga Sanggre. Nang pumasok siya sa loob ng kinaroroonan ng munting prinsipe ay nakita niyang papalabas ang dama nito. Agad siyang nakahanap ng sulok na mapagtataguan at nang makalabas na ito'y muli niyang itinuloy ang balak kay Caleb. Masama ang tingin sa kanya ni Ybrahim ngunit walang malay ang sanggol sa kadahilanang ito'y natutulog. Hindi na naghintay si Ybrahim. Agad niyang hinugot ang espada sa kanyang likuran at akma nang papaslangin ang anak nina Asval at Pirena.....

GUBAT...

Nakarating na sa gubat ang dalawang Sanggre.

Pirena: Hindi ba't ito ang gusto mo, anak? Ang mamasyal sa gubat na matagal mo nang hindi nasisilayan?

Mira: Siyang tunay ina.

Tugon ni Mira na tila pilit lamang sa pagsagot. Hindi ito pinansin ni Pirena.

Pirena: Halika, doon tayo. May isang sapa na hindi kalayuan sa kinaroroonan natin ngayon.

Tunay ang sinabi ni Pirena sapagkat hindi pa nagtatagal ay may nakita na silang sapa. Nilubog ni Mira ang kanyang mga paa roon ngunit hindi iyon nangangahulugan na nakagisnan na niya ang kanina niyang kagustuhan.

Pirena: Alam mo anak? Matagal kong pinangarap ang pagkakataong ito. Ang makasama ka bilang anak ko't hindi bilang pamangkin. Ang mamasyal na walang iba kundi tayong dalawa lamang. Masayang masaya ako, masayang masaya ako, sapagkat nakamit ko na ang pangarap na 'yun.

Iba man ang gustong gawin ni Mira sa mga oras na iyon, hindi parin maipagkakailang nakaantig sa kanyang puso ang tinura ng kanyang ina. Kaya naman hinayaan niya itong yakapin siya. Subalit hindi parin nawawala ang kagustuhang niyang humayo sa Sapiro.

Habang nagyayakapan ang dalawa, biglang nakaramdam si Pirena ng kaba at bigla na lamang naisip si Caleb.

Pirena: Halika Mira. Bumalik na tayo sa Adamya. Nararamdaman kong hindi ko dapat iniwan ang 'yong kapatid.

ADAMYA...

Handa na si Ybrahim na kitilin ang buhay ng inosenteng prinsipe. Naghahanap na lamang siya ng tamang pagkakataon sa gitna ng mismong pagkakataon upang patayin ito. Halos siya'y mamawis na sa binabalak.

Ybrahim: Aaahh!!!!

Sigaw ni Ybrahim. Nakababa na ang espada. Ngunit hindi niya napatay ang sanggol. Hindi. Hindi niya kaya. Hinahabol na lamang niya ang kanyang hinga nang dumating sina Pirena. Mabilis na tinabi ni Ybrahim ang kanyang espada.

Pirena: May masama bang nangyari kay Caleb?

Nag aalalang tanong ni Pirena. Ngunit humindi si Ybrahim na sa loob ay nagpapasalamat na hindi niya itinuloy ang balak sapagkat kung hindi ay tiyak na mahuhuli siya ni Pirena.

SAPIRO...

Sa mga oras na ito, handang handa na malaking kutsilyo upang wakasin ang buhay ng magnanakaw. Ilan sa mga Sapiryan ay nakapikit na dahil hindi nila kayang masubaybayan ang pangyayari. Hindi na rin gumagalaw ang magnanakaw dahil alam niyang wala nang paraan upang madugdungan pa ang kanyang buhay. Sa isang iglap, mabilis nang bumababa ang malaking kutsilyo patungo sa leeg ng magnanakaw ng biglang...

Silas: Sheda!!

Napatingin ang lahat sa kanya maging ang kawal na sana'y kikitil sa buhay ng magnanakaw.

Silas: Akala ko, matatakasan ko ang ginawa ko. Hindi pala. Hindi ko makakayanang mabuhay kung papaslangin ninyo ang nilalang na yan. Kaya't inaamin ko na. Ako ang tunay na nagnakaw.
Ako ang nagtakbo ng mga ginto. Ako ang nagsinungaling. At lalong ako ang nararapat sa kinaroroonan ng inyong papatayin. Kaya't sige, kunin niyo ang buhay ko. Kung ito lang ang makapagbabayad sa aking kasalanan.

Hindi makapaniwala ang isang akusadong magnanakaw sa kanyang narinig. Inalis siya ng mga kawal at kinuha si Silas ngunit...

Asval: Sandali.

Napahinto ang dalawang kawal sa malamig na pagsambit ng kanilang Hari.

Asval: Dahil sa umamin ka, wala sa inyo ang paparusahan.

Hindi maunawaan ni Silas ang kanyang narinig.

Silas: Sa anong dahilan?! Sige na, kitilin niyo na ang buhay ko.

Asval: Wala ka nang kasalanan. Sa anong dahilan? Sa kadahilanang umamin ka. Napalitan mo ang 'yong kasalanan ng isang mabuting gawi. Dahil dun, walang dahilan upang putulin ko ang buhay mo. Isa pa, dati ko nang alam na ikaw ang magnanakaw. Kaya ko lang kayo binigyan ng pagsubok ay upang matantiya ko ang 'yong pagiging makatotohanan. Pumasa ka sa pagsubok. Kaya't nararapat kitang palayain.

Nagtinginan ang mga Sapiryan at napangiti si Silas. Sa tuwa ay napaluhod siya kay Asval.

Silas: Hindi na mauulit. Maraming salamat. Umasa kayo sa aking katapatan.

Watch out for these scenes in the next chapters:

-What is Lira's dream all about?
-What does Aquil mean whenever he speaks such mystifying words to Danaya?
-And who among the Sanggres will die even before the war begins?

Kabanata 16- Ang Pagsubok

2006-10-12T04:30:00.000-07:00

ADJANTAO...

Asval: Hulihin sila!!

Pasinghal na utos ng Hari. Madaliang tumugon ang sampung mga kawal. Parang hangin at apoy na sinugod ang gubat upang hanapin ang magnanakaw. Ngunit hindi magawang maghintay ni Asval sa kanyang kinaroroonan kaya't pagkatapos umalis ng huling kawal ay sumunod ito. Saksi ang lahat ng taga Adjantao sa pangyayaring iyon.

LIREO...

May ilang mga hathor na lumabas sa lagusan ng palasyo at dala dala ang kani-kanilang mga sandata. Mayroong dalawang diwata na kanilang nasalubong at ito'y nagbigay pugay sa kanila katulad ng pagbibigay pugay ng isang nasasakupan sa kanyang mamumuno. Nang mawala na ang mga hathor at ang dalawang diwata ay biglang gumalaw ang mga halaman na malapit sa lagusan. Mula sa likod nito ay biglang sumulpot si Muros upang sundin ang iniutos ng reyna, ang magmasid dito.

Pakanan at pakaliwa ang kanyang landas habang dahan dahang lumabas sa kanyang pinagtataguan. Subalit may dalawang hathor na siyang nagbabantay pala sa lagusan ng palasyo na nakakita sa kanya. Mabilis ang mga itong lumapit sa kanya upang makipaglaban. Pinagtulungan siya ng mga hathor ngunit hindi pa nagtatagal ay nagapi na ito't naglaho. Subalit ang munting tagumpay na ito ay nasundan ng muling pagtatago pagkat narinig niyang papalapit sina Hagorn at Agane.

Agane: Wag niyo sabihing nakukuntento na kayo sa Lireo. Papaano kung sumalakay ang mga Sanggre?

Hagorn: ha!! ha!! ha!! ha!! ha!! Sa tingin mo, hahayaan kong mangyari yan?

Agane: Ano kung ganun ang binabalak ninyo?

Magsasalita na lamang si Hagorn nang makaramdam siya ng ibang nilalang sa paligid.

Hagorn: Sheda.

Pabulong na pagsambit kay Agane...

ADJANTAO...

Pagalit na naghahanap si Asval sa magnanakaw. Kalat na ang kanyang mga kawal sa gubat subalit walang makapagsabi kung nahanap na nila ito. Maya maya lamang ay nakita ni Asval si Ebnezar na papalapit sa kanya.

Asval: Anong nangyari? Nahanap niyo ba ang pashnea?

Ebnezar: Hindi. Hindi namin siya nakita.

Asval: Ashdod.

Ang wika niyang pangalan ng isa pang kawal sa kanyang tabi.

Ashdod: Wala rin po sa aming landas ang magnanakaw.

Asval: Pashnea.

Nauubusan na ng pasensya ang Hari nang may isa pang kawal na lumapit sa kanya.

kawal: Mahal na Hari, nahanap na namin ang inyong pinahuhuli.

Asval: Kung ganun, nasaan siya?

kawal: Nasa kubol nina Septimus at mahigpit na binabantayan ng aking mga kasama.

Walang sinabi si Asval. Sa halip ay naglakad siya patungo ng kubol. Tumabi ang tatlong mga kawal upang padaanin ang kanilang Hari.

ADAMYA...

Inalukan ng isang damang diwata si Reyna Amihan ng tubig. Maluwag naman itong tinanggap ng Reyna. Nang maubos niya ito'y umalis na ang diwata kasama ang baso. Hindi parin nawawala ang ngiti ni Amihan pagkatapos umalis ng diwata nang makaramdam siya ng hangin. Tila patungo ito sa kanya at tila ri'y may sinasabi. Hindi niya alam kung ano ang nais nitong ipahiwatig sa kanya ngunit nakaramdam siya ng kaba....

ADJANTAO...

Ilang sandali lamang ay naabot na ni Asval ang kubol at doo'y nakita niya ang magnanakaw na pilit na gustong makawala sa mahigpit na pagkagapos sa kanya ng mga kawal.

magnanakaw: pakawalan ninyo ako!!

Malakas na sigaw ng magnanakaw na halos nagwawala na. Nakatingin lamang sa kanya si Asval.

Asval: Sigurado ba kayong siya ang nagnakaw ng aking mga ginto?

Ang tanong ng Hari sa nagsumbong sa kanya.

ang nagsumbong: Sigurado akong siya yun. Kitang kita ng dalawa kong mga mata na siya ang nagnakaw ng inyong ginto! Isa pa, siya lamang ang nakasuot ng damit na taglay ang madilim na pagkaberdeng kulay.

Tumingin muli si Asval sa inaakusahan.

Asval: Anong pangalan mo?

magnanakaw: Mahal na Ha-hari, hi-hi-hindi ako ang nag-nag nakaw!

Asval: Sagutin mo ang aking tanong! Ano ang pangalan mo!!

Yumuko ang magnanakaw at sinabing Silas (sai-las) ang kanyang ngalan na ang ibig sabihin ay taga gubat.

Asval: Totoo bang ikaw ang nagnakaw ng mga ginto?

Silas: Hindi po! Hindi ako ang nagnakaw!!

Asval: Sinungaling!!!

Kasabay ng sigaw na iyon ay isang malakas na sampal. Pulang pula ang pisngi ng inaakusahan sa lakas ng kamay na ipinalo sa kanyang mukha. Maya maya lang...

magnanakaw: Sinabi nang pakawalan ninyo ako!!

Pagsambit ng isa pang inaakusahan. Katulad ng isa ay suot din niya ang damit na may madilim na pagkaberdeng kulay. Agad siyang napansin ng Hari.

Asval: Sino yan?!!

Tanong niya sa dalawang kawal na nakahuli sa kanya.

kawal 1: Siya! Siya ang inyong hinahanap na magnanakaw!

Nanlaki ang mga mata ng Hari. Lumingon siya sa unang nahuli at ngayo'y nagtataka na kung sino ang tunay na magnanakaw.

Asval: Umamin ang isa sa inyo!! Sino sa inyo ang nagnakaw ng aking mga ginto!!

Walang umimik.

Asval: Mga tulisan! Mga pashnea! Mga mapagsariling nilalang!! Dinala ko ang mga gintong 'yon bilang regalo sa Adjantao. Ngunit anong ginawa niyo?! Inangkin ninyo!

Sa mga oras na ito, sukdulan nang nagagalit si Asval. Mabilis na ang kanyang paghinga sa labis labis na pagkagalit. Malayo na rin ang nararating ng malakas niyang sigaw.

Septimus: Bago pa lumaki ang gulo, mas mainam kung umamin na ang isa sa inyo.

Ngunit wala pa rin sa kanila ang umaamin. Sa halip ay iginigiit nilang wala silang ginawang masama. Dahil dito ang mas lalong uminit ang ulo ng Hari.

Asval: Mga kawal, isakay ang dalawang yan sa sasakyang panghimpapawid. Kung wala sa kanila ang aamin, ako mismo ang mag huhukay ng katotohanan.

ADAMYA...

Mag isa lang si Mira sa loob. Suot niya ang kanyang kasuotang pandigma at tila may balak lumabas. Dahan dahan niyang isinuot ang kanyang pulang panlabas na kasuotan (hood) na may pagkahambing sa panlabas na kasuotan ng kanyang ina. Ito nga lang ay umaabot lamang sa gitna ng binti. Nakatingin siya sa paligid habang ginagawa niya ito. Mukhang ayaw ng Sanggre na may makaalam sa kanyang pag alis. Nang makita niyang mag isa lang siya ay maglalaho na sana ito ngunit...

Pirena: Mira saan ka pupunta?

Malamig na pagsambit ng katanungan sa kanyang anak.

Biglang nawala ang kumikinang na liwanag sa katawan ng nakababatang Sanggre at dahan dahang humarap sa kanyang ina.

Mira: Sa.....sa gubat. Ibig ko lang pasyalin ang gubat.

Pirena: Ibig mong mamasyal sa gubat? Kung ibig mong mamasyal, bakit tila pinagisipan mo pa ang 'yong paroroonan?

Hindi makatingin si Mira sa kanyang ina.

Pirena: Mira ayokong nagsisinungaling ka sa akin. Saan ka pupunta?!

Mira: Sa Sapiro.

Pirena: At anong gagawin mo roon?!

Mabilis na tugon ni Pirena sa sagot ni Mira.

Mira: Ina, kahit kelan, hindi pa ako nakakatapak sa lupa ng kahariang yun. Sana nama'y pahintulutan ninyo akong sumilip lamang kahit sandali sa a...

Pirena: Kung ako, hindi ko kayang pumunta doon, ikaw pa kaya?!

Mira: Ngunit ina,...

Pirena: Mag aaksaya ka lamang ng panahon!

Mira: Pero...

Pirena: Hindi ka pupunta ng Sapiro. Inuulit ko hindi ka pupunta ng Sapiro. Dahil hindi ka aapak sa labas ng Adamya nang hindi ko nalalaman.

Pagkatapos nito ay umalis na si Pirena. Alam niyang nakapagsalita na siya upang hindi tumuloy ang kanyang anak. Mabigat man sa kalooban ng nakababatang Sanggre na wag tumuloy ay napilitan parin itong sumunod.

ADAMYA...

Tahimik ang bulwagan ng palasyo nang dumapo ang sasakyang panghimpapawid. Lahat ng mga Sapiryan ay nakatingin sa pagdapo nito. Maya maya lang ay nakita nilang nagbukas ang sasakyang panghimpapawid at unang lumabas ang Hari. Pagkatapos niya ay ang mga akusadong magnanakaw na may tigalawang kawal na kasabay sa paglabas. Lahat ng mga nanonood ay nagtataka sa kung ano ang nangyari. Sandaling pumasok sa palasyo si Asval. Pagkatapos ng ilang minuto ay may dala dala na itong dalawang mahiwagang binhi.

Asval: Makinig kayo mga Sapiryan! Ang dalawang nakagapos na nilalang sa harapan ninyo ang dalawang akusadong magnanakaw ng kayamanan ng Adjantao. Isa sa kanila ang tunay na nagnakaw. At yun ang aalamin natin sa gabing ito.

Bumaba si Asval sa hagdanan kung saan naroroon ang trono ng hari at reyna. Lumapit siya kay Silas at sa isa pang akusadong magnanakaw na hindi pa niya kilala. Pinakita niya sa kanila ang dalawang mahiwagang binhi.

Silas: Ano yan?

Asval: Ito? Ito ay isang mahiwagang binhi na tanging matatagpuan lamang dito sa Sapiro. Hindi ito katulad ng ibang mga binhi sapagkat mabilis itong tumubo. Sa loob lang ng dalawang araw ay isa na itong malaking halaman. Ngunit kailangan nito ng tamang pangangalaga. Konting pagkakamali lang ay mamamatay na ito. Yan ang inyong pagsubok. Ang patubuin ang mga binhing ito. Kung sino man sa inyo ang hindi magtagumpay, kayo ang kikilalaning nagnakaw ng mga ginto.

Tag isa niyang ibinigay sa dalawa ang mga binhi. Pagkatapos ay iniutos niya kina Ebnezar na ikulong sila sa piitan upang doon patubuin ang binhi.

Nang mawala na sa landas ang dalawang akusadong magnanakaw, lumapit si Ebnezar kay Asval.

Ebnezar: Hindi kaya, hindi makatarungan ang binigay ninyong pagsubok Mahal na Hari?

Lumingon si Asval sa kanya at binigyan ng painsultong tingin.

Asval: Wag mo akong unahan sa ibig kong mangyari, kawal. Kaya't mas mabuti pang manahimik ka nalang at hintaying lumipas ang dalawang araw.

Pagkatapos nito'y bumalik na si Asval sa kanyang trono.

ADAMYA...

Hindi pa man masyadong gabi ay nakaramdam na ng pagka antok ang anak ng Mahal na Reynang Amihan. Sa labis na pagkaantok ay pinaglaho na lamang ng kanyang katawan ang sarili kahit na hindi ito iniutos ng kanyang isip. Pumipikit pikit na ang mga mata ni Lira at sa muling pagdilat ay nasa loob na siya ng kuta. Nang makita niya ang higaan ng kanyang ina ay pinuntahan niya ito't hinigaan. Wala pang ilang sandali ay mahimbing na itong nakatulog. Tahimik ang paligid subalit may naririnig si Lira sa kanyang panaginip. Ang tinig ng umiihip na hangin. Walang iba kundi puti ang nakikita niya. Patuloy ang pag ihip ng hangin nang biglang may nakita si Lira na buhangin. Nililipad ito ng hangin. Nung una'y tila nahahanginan lamang ito ngunit napansin ni Lira na may binubuo ito. Isang bagay na hindi niya alam kung ano. Sa kanyang pagtataka ay nakarinig siya ng bulong. Bulong na nagsasabing, Althea. Paulit ulit niya itong naririnig. Hindi niya alam kung bakit ngunit sinagot niya ang bulong.

Lira: Bakit?

Nang sinabi niya ito ay nagbago ang paligid. Nagkakulay muli ang bawat sulok at nakita niyang nasa kama siya ng kanyang Inang Reyna. Isa lamang palang panaginip ang nangyari ngunit alam niyang may nais itong ipahiwatig.

Lira: Anong Althea? Isa nanaman ba 'tong salitang Enchanta?

Patakang tanong ni Lira sa kanyang sarili habang kalahating naka upo't kalahating naka higa sa kama ni Amihan....

SAPIRO...

Pinagkaloob ng isang kawal ang dalawang akusadong magnanakaw ng lupang mapagtataniman at tubig na pandilig sa binhi sanhi ng utos ng Hari. Ingat na ingat ang dalawang taga Adjantao na palakihin ang kanilang binhi. Isa sa kanila ay hindi natatakot na baka hindi ito lumaki sapagkat alam nilang sila'y walang ninakaw. Ngunit ang tanong ay kung sino sa dalawa ang inosente at kung sino ang dapat na hatulan ng parusa.

Dalawang araw na ang lumipas. Sa pag dating ng ikalawang araw, maagang nagising ang dalawa. Ngunit isa sa kanila ay natamaan ng gulat at takot nang makita niyang lanta ang kanyang halaman.

akusado: Anong nangyari?! Bakit hindi lumaki ang halaman?!

(TO BE CONTINUED SOON)

The following are things that are to be awaited in the next chapters to come:

- What is Lira's dream all about?

- What does Aquil mean in his mysterious words?

A war is fast approaching. Whose side will emerge victorious and who will die? Will they have the chance to fight for their lives or will it be taken from them even before a war begins?

- And who said this line? "Hindi ipag iisa ang apat na brilyante!"

PAGKALIPAS NG DALAWANG ARAW...

SAPIRO (sa piitan)

Kabanata 15- Ang Tanging Hangarin ni Alena

2006-09-08T19:29:00.000-07:00

Ang nakaraan:

- Asval meets with the heads of the tribes of Adjantao, Ascano and Arnon
- Mira discovers that she has the power to heal
- Muros loses his chance of confessing his love for Amihan
- Pirena's rage over Asval seems to worsen.

NOTE: 1.) When you see this - in between two words that a particular character is saying, it represents the division between the character's point at the left side of the bar and his/her point at the right side of the bar. Example: Lira: "Sige na mga kawal. Samahan niyo na sina Banak at Nakba- Inay! Saan kayo nag punta ni Itay?..." 2.) In this story, you will encounter italicized sentences. This will signify that that particular line won't be spoken by that particular character but instead, be a statement in his/her mind only. Example: Lira: "Saan kaya papunta si Mira?" Please do keep in mind these notes. You will need this information for this chapter.

LIREO...

Nakaupo sa trono si Hagorn at kinakausap ang isang diwatang dama.

Hagorn: Nasaan ang kasulatan sa panunungkulan ni Minea?

dama: Itinabi ko na po, panginoon.

Hagorn (pagalit): Sinabi ko ba sa'yong itabi mo?!! Kunin mo!!

Natakot ang dama't madaliang kinuha ang kasulatan. Habang wala siya ay dumating naman si Agane na may balisang mukha.

Hagorn: Saan ka nagtungo?

Agane: Sa Palasyo ng Sapiro. Binisita ko lamang ang ating kaibigan.

Hagorn: Si Asval?

Tumango si Agane.

Hagorn: Kung ganun, bakit balisa ka?

Hindi ito makatugon at nanatili lamang na tahimik. Tumayo ang kanyang panginoon.

Hagorn: Hindi parin niya nalilimutan si Pirena, hindi ba?

Muli, tumango lang ito. Sa pagkakataong iyon, may napansin na sa kanya si Hagorn.

Hagorn: Nalulungkot ka bang hindi pa rin niya ito nalilimutan kung kaya ka nagkaka ganyan?

Napatingin sa kanya si Agane.

Agane: Bakit niyo naman yan nasabi?

SAPIRO...

Sa mga oras na ito, palubog na ang araw at kumakagat na ang dilim. Ang bawat sulo ng palasyo ay kasalukuyang iniilawan lalo na ang mga sulo sa bulwagan. Sariwa pa man ang gabi, naghahanda na ang haring magpahinga pagkat magiging mahaba para sa kanya ang susunod na araw.

Ebnezar: Mahal na Hari, nakahanda na po ang inyong sasakyang panghimpapawid para bukas.

Asval: Mainam dahil maaga tayong luluwas patungong Adjantao.

Pagkatapos ng usapin ay tumuloy na ang hari sa kanyang silid. Naiwan sa bulwagan ang mga bantay na kawal. Kung sa Sapiro ay mahusay na binabantayan ang palasyo, ganun din sa Adamya. Maliit man na ang bilang ng mga kawal doon na sanhi ng pananalakay ng mga kaaway, mahigpit parin ang pagbabantay para sa kanilang mga minamahal na dugong bughaw.

Ilang tahimik na oras ang lumipas. Nakaka antok ngunit pinipigilan ng mga kawal na sila'y makatulog. Ang bawat sulok ay minamanman. Bawat dilim ay tinitingnan. Bawat dahon na gumagalaw ay binabantayan. Walang maaaring makalusot. Ganyan kahusay ang mga kawal ng Lireo.

Ngunit sa gitna ng husay na iyon ay may nagsasabing "pumasok ka sa loob". Dahil diyan, pumasok sa kuta si Aquil at nakita ang kanyang Danaya na mahimbing na natutulog. Unti unti niya itong nilapitan. At nang siya'y malapit na, dahan dahan siyang lumuhod at hinaplos ang buhok nito. Hindi niya maialis ang kanyang paningin sa gandang nakikita. Maya maya lamang, dumilat ang mga mata nito't nakita si Aquil.

Danaya: Aquil? Bakit gising ka pa? Hindi ka pa ba magpapahinga?

Aquil: Hindi ako maaaring magpahinga ngayong gabi dahil ako ang magbabantay sa Adamya.

Danaya: Ngunit maraming mga kawal sa labas. Tiyak kong walang nilalang ang makakalusot sa kanila.

Aquil: Ngunit ako ang pinuno. Hindi ko sila maaaring pag iwanan.

Danaya: Kung ganun, hayaan mong samahan na lang kitang magbantay.

Aquil: Wag na. Ayokong masira ang kagandahan mo dahil lamang sa kakulangan ng pagtulog. Babantayan nalang kita habang ikaw ay nananaginip.

Danaya: Matagal na akong nananaginip, Aquil. Kahit na hindi naman ako natutulog. Katulad ngayon. Sa mga oras na ito, ako'y nangangarap. Isang matamis na pangarap na ayoko nang magwakas kahit na paulit-ulit ko pa itong napapanaginipan. Pagkat ngayon na yata ang pinaka magandang bahagi ng panaginip ko.

Napangiti si Aquil.

Aquil: Kung ganun, mas lalo lang kitang babantayan.

Malalim ang pag tingin nila sa isa't isa. Maginaw din ang gabi. Iisa lang ang paraan upang sila'y mainitan. Sa kanilang mga anino, makikitang unti unti itong naging iisa.

SUMUNOD NA ARAW

SAPIRO...

Maagang nagising ang hari. Sisikat pa lang ang araw ay sumakay na siya sa sasakyang panghimapapawid.

Asval (kina Ebnezar): Tayo na.

Sampung kawal ang kasama ng Hari ng Sapiro sa kanyang pagbisita sa Adjantao. Lahat ng mga Sapiryan ay matalas na nanonood na umakyat sa ulap ang sasakyang panghimapapawid hanggang sa hindi na nila ito makita. Nang marating nila ang ulap ay naging mabagal na ang takbo nito pagkat hangin na ang magdadala sa kanila sa kanilang paroroonan. Mahinahong naghintay si Asval na marating ang Adjantao. Habang naghihintay, tinitingnan niya ang malawak na lupain ng Sapiro sa ilalim ng lumilipad na sasakyang panghimpapawid. Wala itong pagkakaiba sa mapa. Ngunit may hangganan din ito at nadaanan nila ang Adamya. Bigla niyang naalala ang kanyang anak na marahil ay kandong ngayon ng ina nitong si Pirena. Sa kanilang pagdaan, dinalaw din siya ng mga alaala.

(pagalala ng nakaraan):

-noong sinabi sa kanya ni Pirena na dinadala nito ang kanyang magiging tagapagmana

Pirena: Binigyang katuparan ko na ang iyong ninanais, Asval. Isa ka nang ama. Ama ng anak na siyang hahalili sa iyong trono. Dinadala ko ang iyong tagapagmana.

-noong binasbasan niya si Caleb bago pa man ito isilang

Asval: Ikaw ang aking magiging tagapagmana. Ikaw ang magtutuloy ng lahat ng aking nasimulan. Sa'yo ko ipamamana ang aking husay at tapang sa pakikipaglaban. At sa 'yong ina naman ang katalinuhan. Ito ang mga bagay na magbibigay katuparan sa iyong tadhana. Ikaw si Caleb na ang ibig sabihin ay katapangan. Ang pangalang magsasabi na ikaw ay anak ni Haring Asval at Reyna Pirena at tagapagmana ng Sapiro.

(wakas ng alaala)

Pagkatapos itong maalala ni Asval, pangiti niyang sinambit ang matamis na pangalan ng kaisa isa niyang anak.

ADAMYA (this scene is a comedy scene)...

Isa isa nang nagigising ang mga dugong bughaw. Kabilang na roon si Aquil na masayang nilapitan ang isang kawal. Tila magandang ang umaga ng kanilang pinuno.

Aquil: Magandang umaga, mga kawal. Kamusta ang inyong gabi?

Abug: Katulad lang ng dati, nakakaantok ngunit kinaya namin.

Aquil: Wala bang dumating na hindi ninanais na bisita?

Abug: Wala, pinuno. Tila natutulog sila...sandali, hindi ba't kayo ang dapat na unang makaalam ng mga bagay na'to? Wag niyo sabihing dinaya niyo kami sa pagbanatay.

Nakatalikod sa kanya si Aquil na tinatago ang mukha na halatang di makasagot subalit nakangiti ito sapagkat ang sagot na hindi malahad lahad ay naibigan niyang gawin kagabi. Hindi na rin niya ito nasagot sapagkat dumating si Muros.

Muros: Wag niyong pansinin si Abug. Marahil ay sinusumpong lang siya dahil sa puyat. Pero matanong nga kita, bakit parang higit kang masaya sa araw na 'to?

Naglakad palayo si Aquil upang hindi marinig ng ibang mga kawal ang kanyang sagot.

Aquil: Tunay ngang masaya ako ngayon, Muros. Yan ay dahil sa naangkin namin kagabi ang isa't isa.

Muros: Sinong tinutukoy ninyo?

Aquil: Walang iba kundi si Danaya.

Muros: Kagabi? Kung ganun..

(hindi matuloy ni Muros ang kanyang sinsasabi) Lumapit si Abug.

Abug: O ano Muros? Masasabi mo parin bang sinusumpong lang ako?

Aquil: Abug, naniniwala akong panahon na upang makipagpalit kayo ng iyong mga kasama sa mga bantay na kawal sa kabilang bahagi ng kaharian. Maaari niyo na itong gawin.

Napilitang umalis ang kawal dahil sa utos ng mas nakatataas sa kanya. Ngunit bago ito tuluyang umalis, may binulong ito sa sarili.

Abug: Utos ng utos hindi naman pala nagbantay.

Aquil: May sinabi ka ba?

Abug: Wala, pinuno.

ADJANTAO...

Sa wakas ay narating na rin nina Asval ang Adjantao. Unang lumabas ang mga kawal at kasama nila ang mga taga Adjantao na salubungin ang kanilang hari. Sa pagdaan nito sa mga nasasakupan ay niluhudan siya ng mga ito upang magbigay pugay. Naroroon sa dulo si Septimus at ang pinuno ng Ascano at Arnon.

Septimus: Mahal na hari (yumuko ito), natutuwa kami sa'yong pagdating. Gusto kong ipakilala sa inyo ang aking kapatid na si Enoch (Enok), Si Abrino, ang matalik kong kaibigan na tumutulong sa akin dito sa Adjantao at ang kanyang asawa na si Esteles.

Sabay na nagbigay pugay ang tatlo.

Asval: Avisala- Gusto kong makita ang Adjantao. Sinong sasama sa akin?

Septimus: Kami, Mahal na Hari. Sasamahan namin kayo ng aking kapatid at kaibigan.

ADAMYA...

Amihan: Mga kawal...

kawal: Ano po iyon Mahal na Reyna?

Amihan: Samahan ninyo sina Banak at Nakba na kumuha ng tubig na maiinom para sa lahat. Sila na ang nakakaalam ng lugar kung saan kayo makakakuha nito. Sige na, humayo na kayo

kawal: Masusunod po.

Ilang sandali matapos umalis ng mga kawal, lumapit si Danaya kay Amihan.

Danaya: Hindi mo rin ba mahanap si Alena kaya mo inutusan ang mga kawal?

Amihan: Oo. Yun nga ang dahilan...Alam mo ba kung nasaan si Alena?

Danaya: Kanina ko pa hinahanap ang ating kapatid ngunit hindi ko pa siya makita.

Sa pagkakataong ito, si Lira naman ang lumapit kay Amihan. Galing siya sa loob ng kuta at mapapansing kakagising lamang nito. Niyakap siya ng kanyang ina.

Lira: Inay, nasa'n si Itay?

Amihan: Oo nga pala. Maging si Ybrahim ay nawawala rin.

Danaya: Nasaan kaya sila?

GUBAT... (kindly imagine some background music for this scene)

Habang nagtataka ang magkapatid na Sanggre kung nasaan si Alena, makikitang magkasama sila ni Ybrahim na naglalakad sa lupang pumapaligid sa tubig na nanggagaling sa talon at hawak ang kamay ng isa't isa. Mapuno ang bahaging pumapaligid sa talon ngunit mayroong maluwag na bahagi at doo'y sinayaw ni Ybrahim si Alena. Suot nila ang nakangiting mukha ngunit hindi ito nagpapakita ng saya ng Mahal na Sanggre. Hawak ni Alena ang kamay ni Ybrahim nang siya'y pasaway na umikot (like ballet dancing) ngunit hindi parin nito mabura ang lungkot sa kanyang sarili. Kaya't bumitiw ito at malungkot na pinagmasdan ang mga bulaklak sa hindi kalayuan.

Ybrahim: Ang kalagayan ba ng Encantadia ang dahilan kung bakit ka nagkakaganyan?

Lumingon siya kay Ybrahim.

Alena: Hindi ang Encantadia ang kinalulungkot ko. Dahil alam kong hangga't nasa kamay naming mga Sanggre ang brilyante ay may pag asang mabawi ito sa mga kaaway.

Ybrahim: Kung ganun, ano ang dinadamdam mo? Dinala kita dito upang kalimutin kahit sandali ang lahat ng mga nagpapabigat sa iyong damdamin. Pati ba naman dito ay dadalhin mo ang 'yong kalungkutan?

Malumanay na pagsambit ni Ybrahim. Malungkot na ibinalik ni Alena ang kanyang tingin sa mga bulaklak.

Alena: Iniisip ko lamang ang ating anak.

Ybrahim: Pinagbigyan niya tayong makita siya. Wag mo sanang pagsisihin ang ating anak kung bakit pa siya bumalik. Alam mong ayaw ka niyang makitang nalulungkot.

Alena: Hindi ko siya pinagsisisi. Sa halip ay masayang masaya akong nakita ko siyang muli. Subalit sadyang nalulungkot ako kapag nakikita ko siyang magpaalam.

Sa mga oras na ito, naipon na ang mga luha sa mga mata ni Alena at di nagtagal ay tumulo ito.

Alena: Ibig kong mayakap muli ang ating anak.

Ybrahim: Alena, hindi na maaari ang ninanais mo.

Alena: Hindi si Kahlil ang tinutukoy ko. Ybarro, gusto kong magka anak muli.

Ybrahim: Pinagpapalit mo ba si Kahlil, Alena?

Alena: Hindi ko yan magagawa pagkat mahal na mahal ko ang ating anak. At dahil diyan, hindi ko kayang mawala siya. Kaya't gusto kong magkaroon muli ng anak upang kahit paano'y masasabi kong yakap ko parin si Kahlil.

Lumapit si Ybrahim kay Alena at pinatong niya ang dalawa niyang kamay sa dulo ng magkabilang balikat at malalim siyang tumingin sa berdeng mga mata ng kanyang kaisa isang minamahal.

Ybrahim: Alam mo ang dahilan kung bakit namatay noon ang ating anak. Hindi dahil sa 'yong kapatid kundi dahil sa dami ng suliranin dito sa Encantadia. Magulo at madilim ngayon ang ating mundo at hindi ito nababagay sa isang inosenteng sanggol.

Mas lumapit si Ybrahim kay Alena.

Ybrahim: Hindi pa panahon.

Yumuko si Alena at tumango. Nahulog ang kanyang mga luha. Ramdam ni Ybrahim ang lungkot ni Alena kaya't niyakap niya ito.

ADAMYA...

Nasa loob ang Sanggre Pirena at bitbit niyang muli sa kanyang mga kamay ang munting prinsipe na nababalutan ng pula ang makinis na seda. Habang ang dama ay nakangiting nanonood sa isang sulok at naghihintay lamang ng iuutos sa kanya. Matagal na nasa kamay ni Pirena si Caleb pagkat pinatutulog niya ito. Subalit hindi siya napapagod. Sa halip ay sinusulit niya ang bawat sandaling kasama niya ang kanyang anak kahit na malinaw sa kanya na ang ama nito ay ang kanyang kinamumuhiang nilalang sanhi ng maling akala.

Pirena: Ayan, nakatulog na rin sa wakas ang aking prinsipe.

Wika ni Pirena sa dama. Dahan dahang nilagay ng inang Sanggre ang kanyang anak sa higaan.

Pirena: Ikaw na muna ang bahala sa kanya.

dama: Masusunod po, Mahal na Sanggre.

Hinalikan ni Pirena si Caleb sa noo at tumuloy na sa labas. Sinalubong naman siya ni Amihan na tila naghahanap sa kanya.

Amihan: Pirena..

Pirena: Amihan, bakit?

Amihan: Maaari ba kitang utusan?

Pirena: Sige mahal kong kapatid na reyna. Ano ang iyong iuutos?

Amihan: Puntahan mo si Muros. Sabihin mo sa kanyang ipinaguutos kong pumunta siya ng Lireo upang magmasid. Gusto kong malaman ang kalagayan ng mga mahal kong diwatang naiwan doon sa pamumuno ni Hagorn.

Pirena: Kaya ko 'yang gawin. Ngunit bakit hindi nalang ikaw mismo ang magsabi nito sa kanya?

Amihan: Marami akong ginagawa. Yun lang Pirena.

Pirena: Tila iniiwasan ni Amihan si Muros. Ngunit sa anong dahilan? Sige, ipararating ko na sa kanya ang iyong utos.

Nakangiti at mapagkumbabang yumuko si Amihan upang magpasalamat kay Pirena. Ngunit nang ito'y nakatalikod na, nagbago ang mukha ng Mahal na Reyna. Sa loob niya ay nagpapasalamat siyang si Pirena ang magsasabi ng kanyang kautusan upang hindi nalamang niya harapin si Muros. Tila tama ang akala ng kanyang kapatid. Iniiwasan nga ng reyna ang kanyang kawal.

LIREO...

Balak tawirin ni Hagorn ang bulwagan ngunit nakita niya si Agane sa lagusan ng palasyo. Siya'y nakatalikod. Batid ni Hagorn na malalim ang iniisip nito. Nilapitan niya si Agane.

Hagorn: Ngayon lang kita nakitang tulala sa harap ng mga hathor. Hindi mo ba sila bibigyan ng utos?

Hindi tumugon ang kanyang kausap at nanatili lamang na tulala.

Hagorn: Agane!!

Pabulabog na wika ng hari. Saka lamang siya napansin ni Agane na tila nagising sa pagkahimlay.

Agane: Panginoon. Kayo pala.

Hagorn: May sinabi ako sa'yo. Hindi mo ba ako narinig?

Ilang sigundong nakatingin si Agane kay Hagorn ngunit agad niyang iniwasan ang patanong na mukha nito.

Hagorn: Ilang beses na kitang nasilayang tulala at tila wala sa sarili. Ano ba ang iniisip mo?

Agane: Wala ho.

Hagorn: Malabong wala. Kilala kita, Agane. Pagkat iisa lamang ang sinapupunang pinagmulan natin. Simula't sapol ay kilala ko na ang mga ikinikilos mo. Kahit kelan, hindi ka naging ganito. Ngayon lang....si Asval ba ang dahilan?

Tumingin siyang muli kay Hagorn.

Agane: Papaano naman nasama si Asval sa usapan?

Hagorn: Wag mo nang ikubli ang 'yong nararamdaman. Alam kong nalulungkot ka dahil hindi parin nakakalimutan ni Asval si Pirena.

Agane: At bakit ko naman ikalulungkot ang bagay na yan?! Isa pa, hindi naman sila nagmamahalan.

Hagorn: Matagal nang magkakilala sina Asval at Pirena. Malaki ang posibilidad na nahuhulog na ang loob nila sa isa't isa.

Agane: Ang paglilinlang ba ni Asval kay Pirena ang inyong itinutukoy?

Hagorn: Lagpas na ang pangyayaring iyon. Ngunit ngayon ay kasal na sila at may anak na. Hindi mo ba naiisip na ang pagsasama nila ay maaaring nagdulot ng isang pag-iibigan?

Muling inilayo ni Agane na ngayo'y galit na, ang kanyang paningin kay Hagorn.

Agane: Ano bang gusto niyong ipahiwatig sa akin?!

Hagorn: Pakinggan mo ang 'yong puso. Umiibig ka na kay Asval, Agane. Umiibig ka na sa kanya.

Malakas na tinamaan si Agane sa sinabi ni Hagorn. Kung hindi ito nagsalita, marahil ay hindi pa natutuklasan ni Agane ang katotohanang umiibig na nga siya kay Asval. Hindi niya ito alam pagkat hindi niya kilala ang kanyang nararamdaman. Ngunit si Hagorn...

ADAMYA...

Nanggaling na si Pirena kay Muros at agad naman itong tumugon sa kautusan ng reyna. Matapos ipasa ni Pirena ang mensahe, ay bumalik siya kay Amihan.

Pirena: Amihan, sabihin mo nga sa akin. Bakit hindi nalang ikaw ang nagbigay ng utos kay Muros? Tunay nga bang marami kang dapat na gawin?

Yumuko si Amihan at siya'y humindi.

Pirena: Kung ganun, bakit hindi nalang ikaw ang lumapit sa kanya?

Ang tanong ni Pirena sa kanyang kasunod na kapatid na reyna habang paparating naman ang kanilang bunsong si Danaya. Narinig nito ang sinabi ng nakatatandang kapatid kay Amihan.

Danaya: Natunghayan ko ang pangyayari....oo nga, Amihan. Bilang reyna, bakit hindi na lamang ikaw ang pumunta kay Muros gayong wala ka namang mahalagang gagawin sa oras na ito? Iniiwasan mo ba siya?

Tumingin si Amihan kay Danaya. Sa isang pagtingin, agad naintindihan ni Danaya na ipinaaalala sa kanya ni Amihan ang isa nilang usapin noon. Naaalala niyang inamin sa kanya ni Amihan ang kanyang nararamdaman para kay Muros. Dahil diyan, napangiti na lamang ito.

Danaya: Umiibig ka sa kanya. Hindi ba't tama ako?

Nanghihinayang na pag tango ni Amihan habang si Pirena ay nakatingin lang.

Amihan: Ngunit wala akong karapatang maramdaman ang nararamdaman ko. Alam mo kung ano ang dahilan, Danaya. Kaya't mahirap sa'kin lalo na't araw-araw ko siyang nakikita. Sa tuwing kaharap ko siya, nadadagdagan lamang ang pagmamahal ko para sa kanya. Yan ay isang bagay na hindi maaaring mangyari. Kaya't ngayon pa lang ay iniiwasan ko na siya. Isa pa, ayoko nang maging dahilan ang pag ibig upang may mangyaring masama sa ating kaharian. Ayokong umibig....ayoko nang umibig.

LIREO...

Mula sa labas ng palasyo ay tumungo si Agane sa kanyang silid. Ang dating silid ni Pirena. Umupo siya sa kama at pinagmasdan ang paligid. Sa bawat sulok ay naiisip niya ang dating may ari ng silid na iyon. At sa bawat sulok ay naaalala rin niya si Asval. Sa isang iglap ay tila naririnig niya si Hagorn. Naalala niya ang sinabi nito sa kanya.

Hagorn: Pakinggan mo ang 'yong puso. Umiibig ka na kay Asval, Agane. Umiibig ka na sa kanya.

Patuloy paring nagmasid sa paligid sa Agane. Hindi niya kaagad napansin na may namuo nang luha sa kanyang mga mata. Nagulat nalang siya nang tumulo ito. At nang pinakiramdaman ng kanyang kamay ang luha sa kanyang mukha, doon lamang niya nalaman na siya'y luhaan na. Totoo nga ang sinabi ni Hagorn. Malungkot nga siya.

Agane: Tama kaya ang sinabi ng aking panginoon? Iniibig ko na nga kaya si Asval? Pag ibig na nga kaya ang nararamdaman ko?

ADJANTAO...

Mainit ang pagtanggap ng mga Adjantao kay Asval. Lahat ng kanyang dinadaanan ay yumuyuko sa harap niya upang magbigay pugay. Sa paglalakad ay kasama niya ang tatlong pinuno maging ang kapatid at kaibigan ni Septimus. Tila masaya ang hari sa kalagayan ng tribong ito. Maunlad ito't maayos ang pamumuhay kahit na sa kabundukan pa sila nananahan.

Septimus: Ano pong masasabi ninyo, Mahal na Hari?

Napahinto ang Hari sa paglalakad at taas noong humarap kay Septimus.

Asval: Magaling. Magaling ang 'yong pamumuno.

Pinatong ni Asval ang kamay niya sa balikat ni Septimus habang sinasabi ito. Di nagtagal ay dumating si Esteles kasama ang kanyang anak na dalaga upang imbitahin ang Haring kumain sa kanilang kubol.

Esteles: Mahal na Hari, nang malaman ng buong Adjantao tungkol sa inyong pagdating ay agaran ang marami na naghanda ng makakain para sa inyo at sa inyong mga kawal. Kaya't ibig sana namin kayong imbitahin upang dito na mananghalian.

Asval: Kung ganun, halina upang matikman ko ang hinanda ninyo.

Kasabay ng kanyang mga kasama ay tumungo sila sa kubol kung saan naroroon ang handog. Sa kanilang paglalakad ay kasamang nakabuntot ang mga Adjantao upang maka agaw ng tingin sa kanilang Hari.

ADAMYA...

Gising na si Caleb. Sa pagdilat ng mga mata ng munting prinsipe ay kanyang ina ang unang nasilayan. Ngumiti ito at tila nakikilala na si Pirena.

Pirena: Avisala e corre Rihav (avisala mahal kong prinsipe). Nakatulog ka ba?

Dahan-dahang kinuha ni Pirena ang kanyang anak. Akmang lalabas na silang mag ina upang makalanghap ng hangin nang may naalala si Pirenang kunin. Dahil diyan ay pinahawak niya muna si Caleb sa dama nito.

Pirena: Sige na, lumabas na kayo ng aking anak. May kukuhain lang ako.

Sumunod agad ang dama at si Pirena naman ay pumasok sa loob. Kinuha niya ang kanyang mga sandata na kailanman hindi iniiwanan ng isang Sanggre. Palabas na lamang siya nang narinig niya ang isang usapin ng tatlong mga diwata. Hindi niya mapigilang makinig nang marinig niya sa usapin ang pangalan ng kanyang bunsong anak.

dama: Caleb. Caleb ang kanyang pangalan...sandali, sino ba kayo? Bakit ngayon ko lamang kayo nakita dito sa Adamya?

Nagtinginan ang dalawang babaeng diwata. Isa sa kanila ay nagpasyang magsalita.

diwata 1: Yan ay dahil nagmula pa kami sa Lireo. Kagimbal-gimbal ang pamumuno ni Hagorn doon. Kung alam mo lang at ni Reyna Amihan, araw araw na may namamatay na diwata dahil sa kanyang panunungkulan. Walang maaaring magkamali ng kilos. Dahil kung hindi, ito ang kahahantungan mo.

diwata 2: Kaya naman nagpasya kaming tumakas. Pagkat hindi na namin kaya ang ginagawa ni Hagorn. Kapag tumagal pa kami, baka aming buhay na ang susunod niyang kunin.

Mabilis nilang isinantabi ang kanilang pinaguusapan nang tiningnan muli ng dalawang diwata ang sanggol na nasa kamay ng dama.

diwata 2: Kaninong anak iyan? Kamukha siya ng kapatid ng Reyna. Kamukha niya ni Sanggre Pirena.

diwata 1: Anong Sanggre Pirena? Kamukha niya si Asval! Ang kasalukuyang Hari ng Sapiro. Hindi kaya may anak ang Asval na yun?

diwata 2: Tama na ang pagtataka mo, Eshva. Dahil si Sanggre Pirena ang kamukha niya. Hindi ba, diwata?

Ngunit hindi sumang-ayon ang dama ni Caleb sa mga sinasabi ng dalawang diwata.

dama: Tama na ang pagtatalo ninyong dalawa. Dahil parehas kayong tama. Sapagkat pinaghalong mukha ng Sanggre at ng Hari ang nakikita ninyo ngayon, sa kadahilanang anak nila ang batang ito.

Nagtinginan muli ang dalawang dama at nagpalitan ng gulat na mukha.

Narinig lahat ni Pirena ang usapin at biglang may naalala.

(Pag-aalala sa dating nangyari) Asval: Ang pangalan mo ay Caleb na ibig sabihin ay katapangan. Upang lahat ng makakilala sa'yo ay malalaman na ikaw ay anak ni Haring Asval at Reyna Pirena ng Sapiro.

Pirena: Kung ganun, tumalab ang basbas ni Asval kay Caleb. Pangalan naming dalawa ang naiisip ng ninumang makakita sa aming anak.

Hindi ito naibigan ni Pirena sa kagustuhang malimutan na si Asval.

ADJANTAO...

Habang nakabantay ang mga kawal sa paligid ng kubol ay masaya namang nakikipagsapalaran si Asval sa kanyang mga nasasakupan habang nanananghalian. Nadala ang usapin sa buhay ng Hari sa palasyo.

Enoch: Ayon sa mga ka-tribo naming nagtutungo sa palasyo, ang anak daw ng yumaong na Reyna Minea na si Sanggre Pirena ang napili ninyong maging reyna para sa Sapiro.

Asval: Siyang tunay.

Malumanay ngunit malungkot na pagtugon ni Asval. Agad niyang binago ang usapan ngunit nakarinig sila ng sigaw.

Adjantao: Magnanakaw!!....Mahal na Hari! May umakyat sa inyong sasakyang panghimpapawid at nagtakas ng inyong mga ginto!!

Napatayo si Asval sa galit.

Asval: Ano!!!

Ito ang malaking sako ng gintong baon niya upang iabot sa mga taga Adjantao.

Asval: Ano pang hinihintay ninyo?!! Habulin ang pashneang magnanakaw!!

Pasinghal na utos sa mga kawal.

Sorry again for taking me so long to finish another kabanata. I hope you understand. Here are the future, must to look forward to events:

-Will Agane and Muros win the hearts of the ones they love?

-Will Lira be able to unite the four gems?

-Will Queen Amihan ever win Lireo back from the evil Hathorian king?

-Will Ybrahim kill baby Caleb to ensure that Sapiro will be his, or will he let him, the son of the ambitious King Asval and son of Alena's beloved sister, Pirena, succeed the Sapiryan throne as he possesses the blood of Ybrahim's arch enemy?

-Will we ever find out the truth about Mira's lineage?

-What does Aquil mean whenever he speaks such mystifying sentences?

-And what is Lira's dream all about?

Kabanata 14- Sanggre Mira

2006-08-21T02:17:00.000-07:00

ImPoRtAnT: When you see a long line of dots (...........) on a character's line, it means that the story won't go back to that scene anymore. Just stick to the flow of the story and you'll find out what happens next.

SAPIRO...

Lumapit si Pinunong Stanislas kay Haring Asval at iniabot ang isang kasulatan.

Asval: Ano 'to?

Stanislas: Yan ang kasulatan kung saan nakasaad ang araw- araw na kalagayan ng tatlong tribo ng Sapiro, Mahal na Hari.

Asval: Tatlong tribo? Hindi ba't apat ang tribong nasasakupan ko? Nasaan ang pinuno ng Yudo-o?

Nagtinginan ang tatlong pinuno.

Vernon: Para sa inyong kaalaman, matagal nang naglaho ang Yudo-o. Naglaho ito bago pa man bumagsak noon ang Sapiro.

Asval: Anong nangyari at naglaho sila?

Vernon: Sadyang pinakamalayo sa pinakamalapit na sibilisasyon ang tribong ito. Mahigit apat na pung araw ang paglalakbay sa Ascano na siyang pinaka malapit na karatig na tribo. Kung kaya't nahirapan ang hari na tulungan ito lalo na't wala pang kapangyarihang makapaglaho ang mga dugong bughaw ng Sapiro sa panahong iyon.

Asval: Sino ang hari nang maglaho ang Yudo-o?

Vernon: Ang inyong pamangkin na si Haring Armeo.

Asval: Sinasabi ko na nga ba! Walang binabatbat sa kanyang pamumuno ang pamangkin ko na yun. Talagang nagkamali si Meno sa kanyang napiling tagapagmana. Kung ako lang sana ang napili niya, hindi na sana nangyari ang bagay na ito...paano kayo nakatitiyak na wala na ngang nabubuhay na nilalang doon?

Vernon: Gamit ang sasakyang panghimpapawid ay marami nang nakapagtungo roon. Subalit walang nakapagsabi kung may buhay pa nga roon.

Asval: Kung nandito lang si Pirena, sana'y magagawa naming buhayin ang mga taga Yudo-o.

Natahimik si Asval.

ADAMYA...

Nakabantay sa paligid ang mga kawal ng Lireo habang hinahasang muli ni Pirena ang kanyang anak na si Mira sa pakikipaglaban.

Pirena: Tandaan mong muli Mira, ang espada ang mapagkakatiwalaan mong kaibigan sa panahon ng pakikipaglaban. Hangga't maaari, wag kang bibitiw dito pagkat ito ang iyong ikalawang kapangyarihan...sige, ulitin natin ang tinuro ko sa'yo kanina.

Hinawakan ni Pirena ang dalawang kamay ng kanyang anak habang ito'y nakahawak sa kanyang espada. Dahan dahan niya itong ginalaw kasabay ang pag apak ng mga paa. Kakaunti pa man ang muling natututunan, masaya parin si Pirena pagkat kahit papaano'y may nahasa na siyang kaalaman para sa kanyang panganay.

SAPIRO...

Sa mga oras na ito, marami nang naisalaysay ang tatlong pinuno ng tatlong tribo sa kanilang hari. Nangalahati na rin si Asval sa pagbabasa ng kasulatan nang mapansin niyang hindi sapat na isalaysay lamang sa kanya ang mga nangyayari. Binaba niya ang kasulatan at siya'y tumayo.

Asval: Pinunong Stanislas, gusto kong ihanda mo ang Adjantao. Bukas na bukas ay hahayo ako doon.

Septimus: Ang Adjantao lang ho ba ang inyong dadayuhan? Papaano ang Ascano at ang Vernon?

Asval: Pupuntahan ko rin ang inyong mga tribo. Uunahin ko lamang ang Adjantao. Kaya't ihanda niyo rin ang Ascano't Vernon. Dahil pagkatapos ko sa Adjantao, ang mga tribo namang ito ang aking patutunguhan. Nagkakaintindihan ba tayo?

Septimus: Maliwanag, Mahal na Hari.

Asval: Mainam kung ganun...Ebnezar...

Pumasok ang pinunong kawal.

Ebnezar: Mahal na Hari...

Asval: Ihanda ang sasakyang panghimpapawid at ihatid sila sa kani-kanilang mga tribo.

Ebnezar: Masusunod...tayo na.

Nagbigay pugay sina Stanislas, Septimus at Vernon kay Haring Asval at pagkatapos ay umalis na.

ADAMYA...

Tanaw na tanaw ni Amihan sina Mira at Pirena na nagsasanay sa pakikipaglaban nang biglang sumulpot sa kanyang likuran si Muros.

Muros: Tunay ngang mahal na mahal ni Sanggre Pirena ang kanyang anak. Maging katagalan man ang oras ay pinagtitiyagaan parin niya itong turuan.

Amihan: Yan ang maganda pag nagmamahal. Baliwala ang kahit ano basta't ang 'yong ginagawa ay may pinatutunguhang maganda sa isang nilalang.

Muros: Sumasang ayon ako sa inyo, Mahal na Reyna.

Amihan: Sumasang ayon? Bakit Muros, may napupusuan ka na bang Encantada?

Napayuko si Muros at tila hindi makatingin ng maayos kay Amihan. Subalit ang reyna ay palihim nang alam ang kadahilanan sanhi ng narinig niyang usapan nina Aquil at Muros noon.

Amihan: Wag kang mag alala, igagalang ko ang kasagutan mo. Malinaw sa akin na ika'y naninilbihan sa aming mga Sanggre ngunit mauunawaan ko rin kung may iniibig ka. Lahat ng nilalang ay may karapatang umibig. Kaya't wag mong ipagkaila kung oo nga ang iyong sagot.

Sinabi ito ni Amihan upang ilabas ni Muros ang nararamdaman nito para sa kanya. Tila nahuhulog na rin ang reyna sa makisig na kawal. Malalim ang pagkatingin ni Amihan sa mga mata ni Muros kung kaya't hindi niya matakasan ang tanong. Wala itong magawa kundi harapin ang nakaka kabang pag amin. Tumingin siya ng diretso kay Amihan at dahan dahang lumapit sa kanya.

Muros: Amihan...

Mas lalong napalalim ang pagtingin ng reynang Sanggre kay Muros. Halos tumutugon na ang kanyang mga mata sa pagsambit ni Muros sa kanyang ngalan. Magsasalita na lamang siya nang biglang naalala ni Amihan ang kanyang tungkulin at ang batas ng posisyong kinaroroonan niya. Agad siyang lumayo at nagpanggap na hindi niya naunawaan ang nararamdaman ng kanyang taga-ibig.

Amihan: Ipagpaumanhin mo. Marami pa pala akong dapat gawin...ah, Aquil...

Lumayo na si Amihan at naiwan si Muros. Halong pagkabigo at pagluwag ng dibdib ang nararamdaman nito. Ang paglisan ni Amihan sa harap ni Muros ay kasabay ng pagwawakas ni Pirena ng pagsasanay kay Mira para sa araw na yun.

ADJANTAO...

Ang Adjantao ay may anim na araw na layo mula sa palasyo. Ngunit ito ang pinakamalapit na tribo kung kaya't kahawig lang ng mga taga roon ang kasuotan ng mga Sapiryang namamalagi mismo sa palasyo ng Sapiro. Ang tirahan ng mga taga Adjantao ay malalaking mga kubol. Dahil sa ito'y walang pintuan, ang bawat kubol ay hindi maaaring iwanan hangga't walang naiiwan na tagapagbantay. Gayunpaman, nagagawa parin nilang magtiwala sa isa't isa. Matatagpuan ang kanilang tribo sa timog ng Sapiro. Napupuno ito ng mga nagtataasang puno. May panahon na tama lamang ang lamig. Subalit kadalasan, ang Adjantao ay nakakaranas ng panahon ng pagyeyelo. Doon din sa lupaing iyon mahuhukay ang ginto na siyang nangunguna sa kayamanan ng kaharian.

May pinagkaka abalahan ang lahat kaya't iisa lamang ang nakapansin sa ulap.

sapiryan: Mga kasama! Nagbalik na ang ating pinuno!

Narinig ng lahat ang sigaw ng kanilang kapwa Adjantao at napatingin na rin sa ulap. Unti unting bumababa ang sasakyang panghimpapawid ngunit agad namang lumabas si Stanislas.

Stanislas: Avisala mga kaibigan.

mga Sapiryan: Avisala.

Stanislas: Nanggaling na ako sa ating hari. Natutuwa siya dahil sa maunlad ang ating tribo. Kaya't bukas na bukas ay pupunta siya rito upang makita ang aming ibinalita sa kanya. Gusto kong ihanda ninyo ang Adjantao. Ipaghain siya ng masarap na makakain at ilabas ang pinakamasarap na alak. Maganda ang kanyang pakay. Hindi pala siya katulad nina Hagorn. Kaya't sana'y hindi niyo siya pakitaan ng masamang ugali. Alam kong maaasahan ko kayo.

mga Sapiryan: Siyang tunay.

Stanislas: Ano pang hinihintay natin? Magsi handa na tayo!

GUBAT....

Hindi parin mawala ang pagkabighani ni Mira sa Encantadia. Tunay ngang nasanay na siya sa mundo ng mga tao pagkat para siyang isang dayo na ngayon lamang naka tunghay ng isang napakagandang lugar. Naglalakad siyang tumitingin sa paligid nang biglang nagpakita si Cassiopeia.

Cassiopeia: Maligayang pagbalik dito sa Encantadia, Mira.

Mira: Cassiopeia! Ikaw pala yan. Salamat sa 'yong pagbati. Maligaya nga ako.

Pagkatapos itong sabihin ni Mira, tumuloy siyang muli sa paglalakad. Ilang hakbang pa lamang ang natatahak niya nang pinagsabihan siya ng nakatatandang Sanggre.

Cassiopeia: Alam ko kung saan ka patutungo. Ngunit mas mainam kung wag ka nalamang tumuloy.

Mira: Bakit? Anong meron sa pupuntahan ko't pinipigilan mo ako?

Cassiopeia: Pagkat kung saan ka pupunta ay may makakasalamuha kang panganib. Hindi makabubuti para sayo ang tumuloy. Kaya't ang payo ko'y bumalik ka na lamang sa 'yong ina.

Nagalit si Mira.

Mira: Cassiopeia, kahit matagal akong namalagi sa mundo ng mga tao, alam mong hindi parin maaalis ang katotohanan na ako'y isang Sanggre. Hindi ako natatakot na harapin ang sinasabi mong panganib. Pagkat ang isang Sanggre ay nagtataglay ng mahusay na kamay. Kayang kaya ko sila.

Cassiopeia: Wag kang maging suway, Sanggre. Matinding panganib ang kakaharapin mo. Ito'y magdudulot ng isang kaalaman sa iyong ina na tiyak kong hindi niya matatanggap.

Mira: Hindi ko alam ang pinagsasabi mo. Ngunit hindi mo ako mapipigilan. Pupuntahan ko ang saan ko man nais puntahan at wala ka nang magagawa roon!!

Pagalit na umalis si Mira.

Cassiopeia: Hindi mo alam ang ginagawa mo, Sanggre. Hindi mo alam ang ginagawa mo.

Tuluyang iniwan ni Mira si Cassiopeia. Dahil sa galit, nadala siya ng mga paa niya sa gitna ng gubat ng Lireo. Ang bahaging kinaroroonan ng talon. Kahanga hanga ito ngunit iba ang nakatawag pansin sa Mahal na Sanggre. Mga bulaklak. Marami ito ngunit mas pinansin niya ang mga kulay pula. Hindi niya alam kung bakit ngunit nararamdaman niyang kinakausap siya ng mga ito. Sa katunayan, ito ang uri ng bulaklak na bumunga sa kamay ni Pirena noong dinadala niya si Mira sa kanyang sinapupunan.

Mira: Ang ganda!

Naupo siya sa isang bato na ginigitnaan ng mga nagagandahang halaman na ito. Pipitas sana siya ng isa ngunit may nakilala siyang tunog- mga hathor! Sabay na tumayo si Mira habang kinuha niya ang kanyang sandata.

Mira: Marahil sila nga ang binabanggit ni Cassiopeia. Kung ganun, ipapakita ko sa kanyang mali ang kanyang inaakala.

Maraming hathor ang nakipagtunggali sa kanya. Subalit hindi sila sabay sabay na lumaban. Apat na hathor ang nauna. Hindi nagtagal, sinimulan na ang pag gamit ng mga espada. Konting galaw pa lamang nang nagapi ang mga hathor. Agad sumugod ang ikalawang pangkat. Sa pagkakataong ito, hindi sila madaling natalo. Isa lang ang napatay ni Mira habang ang iba ay kakaunti lang ang sugat. Ngunit hindi handang matalo ang anak ni Pirena. Buong tapang niyang nilabanan sabay sabay ang lahat. Unti unti niyang napatumba ang mga hathor sa kagustuhan niyang magkamali si Cassiopeia.

ADAMYA...

Hindi mapakali si Pirena.

Amihan: Kapatid ko, bakit?

Pirena: Amihan, alam mo ba kung nasan si Mira?

Amihan: Hindi ba't kanina lang ay tinuturuan mo siya?

Pirena: Kanina yun. Pero pagkatapos ko siyang sanayin, hindi ko na alam kung saan siya pumaroon.

Amihan: Baka naman sumama siya kina Alena't Ybrahim.

Pirena: Bakit, nasaan sila?

Amihan: Tumungo silang dalawa sa batis.

Pirena: Nagmamahalan ang dalawa. Alam yun ng anak ko. Hindi siya maaaring gumitna kina Alena't Ybrahim lalo na't minsan na lang silang magkaroon ng panahon sa isa't isa. Nag aalala na ako. Mapanganib ngayon ang Encantadia.

GUBAT....

Lahat ng mga hathor ay nakahiga na sa lupa. Ngunit hindi pa sila naglalaho. Panandaliang tumalikod si Mira upang pulutin ang kanyang espada nang biglang may dalawang hathor na bumangon. Mahaba ang sugat na iginuhit nila sa braso ng Sanggre. Nang mangyari ito, nagliwanag ang braso ni Pirena.

Pirena: Aahh!

Amihan: Pirena anong nangyayari sa'yo?

Pirena: Hindi ko alam. Bigla nalang akong nakaramdam ng sakit...si Mira. Baka may nangyari kay Mira!

Sinamo ni Pirena ang brilyante ng apoy at inutusang sabihin sa kanya kung nasaan ang kanyang anak. Natunton ito ng brilyante at agad ipinaalam kay Pirena.

Pirena: Mga kawal! Pumunta kayo sa gitna ng gubat ng Lireo. Tulungan ninyo ang anak ko. Magmadali!

GUBAT....

Natumba si Mira dahil sa lakas ng pwersang binigay ng hathor. Handa na silang tapusin ang buhay niya ngunit naunahan niya silang tamaan ng apoy. Sa wakas, patay na rin sila. Alam ito ni Mira pagkat naglaho na ang kanyang mga kalaban. Ngunit duguan siya. Madiin niyang nilagay ang kanyang kamay sa kanyang braso upang pigilan ang paglabas ng dugo. Mahinang mahina siyang tinitingnan ito nang bigla niyang nakitang lumiwanag ang sugat. Pagtanggal niya ng kanyang kamay, wala na ito. Walang markang makapagsasabing sinugatan siya sa bahaging iyon. Laking gulat ng Mahal na Sanggre dahil sa hindi inaasahang pangyayari.

SAPIRO....

Kakatapos lang magbigay ng utos ni Asval sa ilang mga kawal nang dumating si Agane.

Agane: Avisala kaibigan.

Asval: Anong ginagawa mo rito?

Agane: Wala ba akong karapatan na kamustahin ang aking kaibigan?

Asval: Marami akong ginagawa dito sa Sapiro. Hindi ka nalang dapat tumuloy.

GUBAT....

Dumating na ang mga kawal na inutusan ni Pirena.

kawal: Mahal na Sanggre! Ano't nakadapa kayo sa lupa?

Mira: Paano niyo nalaman na nandito ako?

kawal: Sinamo ng inyong inang si Sanggre Pirena ang kanyang brilyante upang matunton kayo pagkat nakaramdam siya ng sakit sa kanyang braso.

Mira: Nasugatan nga ako. Ngunit..

Hindi makasalita ng maayos si Mira.

kawal: Ngunit bakit wala naman akong nakikita?

Mira: Hindi na mahalaga. Halina, kumapit na kayo sa akin.

Lumapit ang mga kawal at naglaho na sila.

ADAMYA...

Wala na rin ang sugat ni Pirena. Nagtataka siya kung papaano ito nangyari.

Mira: Ina!

Pirena: Anak! Mabuti't naka balik ka na. Anong nangyari sa'yo?

Mira: May nakasalamuha akong mga hathor. Papatayin sana nila ako ngunit naunahan ko sila ng aking kapangyarihan.

Pirena: Hindi ba't sinaktan ka nila? Bakit wala na ang iyong sugat?

Mira: Yan din ang pinagtatakahan ko, ina. Tinapat ko lang ang mga kamay ko nang biglang nagliwanag ang aking sugat at nawala na lamang nang bigla.

Amihan: May kapangyarihan kang maghilom ng sugat?

Ang sabi ni Amihan na nakikinig din. Napatingin si Pirena sa kanya.

Mira: Baka namana ko ito kay Ashti Danaya.

Pirena: Hindi. Sigurado akong hindi mo ito nakuha sa iyong Ashti Danaya. Pagkat tanging sa mga magulang lamang namamana ang kapangyarihan. Panlabas na katangian at ugali lamang ang namamana sa mas malayong linya ng dugo.

Mira: Kung ganun, marahil nakuha ko ito sa aking ama! Ina, sino nga ba ang aking ama? Natitiyak kong isa siyang Sapiryan.

Pirena: Sheda Mira. Wag mong talikuran ang iyong kinilalang lahi. Hindi ka isang Sapiryan. Ang dugo mo ay nanggaling sa Lireo. Isa kang Lireana. Buong dugong Lireana! Naiintindihan mo ba?!

Mira: Ngunit ina...

Pirena: Isa kang di...

Amihan: Maaaring may punto ang iyong anak. Hindi nga malabong isang Sapiryan ang nalahian mo.

Mira: Si Cassiopeia. May sinasabi siya bago ako tumuloy sa gubat. Maaaring may alam siya tungkol dito!

Amihan: Kung ganun, ngayon din ay pupuntahan natin si Cassiopeia. Sasama ka ba, Pirena?

Hindi naka tanggi si Pirena. Kaya't sumama siya.

SAPIRO...

Agane: Hindi mo kailangang maghabol ng dapat na gawin. Ang kailangan mo lang ay isang bagong reyna.

Asval: Mayroon na akong reyna. Si Pirena.

Agane: Hanggang kelan mo ba haharapin ang katotohanan na nilinlang ka niya?!

Asval: Kailanman hindi niya ako nilinlang. Naging matapat siya sa Sapiro. Nakikita ko sa kanya ang lahat ng katangian ng isang magaling na mamumuno.

Agane: Bulag ka Asval. Bulag ka.

Asval: Anong ibig mong sabihin?

Agane: Ang dahilan kung bakit mahusay ang katangiang nakikita mo sa kanya ay dahil hindi ka lumilingon sa iba. May mas karapat dapat pang maging reyna, Asval.

GUBAT...

Amihan: Cassiopeia, Cassiopeia

Mira: Cassiopeia magpakita ka.

Hindi pinahirapan ng nakatatandang Sanggre ang kapwa niyang mga Sanggre. Agad siyang nagpakita sa kanila.

Cassiopeia: Ano ang kailangan ninyo sa akin?

Amihan: May kailangang itanong sa'yo si Mira at alam naming ikaw lamang ang makakasagot.

Cassiopeia: Wala akong alam sa itatanong ninyo.

Amihan: Nakikiusap kami sa'yo. Kung may nalalaman ka, ipaalam mo sa amin.

Nag isip ng matagal ang nakatatandang Sanggre. Mamaya maya...

Cassiopeia: Gitno. Bigyan niyo ako ng ginto.

Lumapit si Mira sa kanya at inabutan si Cassiopeia ng isang sakong puno ng gitno. Sinilip niya ang loob. Sapat ang bilang kung kaya't binigyan niya ng akmang tugon ang ipinunta sa kanya ng tatlong Sanggre.........

SAPIRO...

Asval: Mag tigil ka! Hindi ko kailangan ng papalit kay Pirena. Kung kinakailangang puntahan ko siya para ibalik dito, gagawin ko.

Naglaho si Asval sa harapan ni Agane. Hindi galit ang mukha nito kundi manhid.

GUBAT...

Mira: Hindi ako makapaniwala sa sinabi ni Cassiopeia.

Amihan: Maging ako rin Mira. Kataka taka ang kaalamang natanggap natin mula sa kanya...hindi tayo dapat magtagal dito sa gubat. Bumalik na tayo sa Adamya.

Pirena: Mauna na kayo ng anak ko, Amihan. Susunod na lamang ako.

Manhid ang mukha ni Pirena sa gulat.

Amihan: Sige, ngunit mag ingat ka.

Tumango lang si Pirena.

Nang maglaho ang kanyang anak at kapatid, naglakad lakad siya marahil upang mag palipas ng oras nang sa ganun ay malimutan niya ang sinabi ni Cassiopeia. Wala siyang nais puntahan. Ang ibig lang niya ay maglakad. Hindi pa kalayuan ang nalakad niya nang magpakita si Asval.

Asval: Pirena...

Nilagpasan lang siya nito.

Asval: Pirena pakiusap, sabihin mo sa akin kung bakit mo ako kinamumuhian.

Napahinto si Pirena sa paglalakad at humarap kay Asval.

Pirena: Pakiusap? Ilang beses ka nang nakiusap sa 'kin, Asval? At ilang beses na kitang tinugunan? Hindi ba't maraming beses na?!

Hindi maka imik si Asval. Ngunit napansin niya na mas lalo siyang kinamumuhian ni Pirena ngayon. Malakas magmungkahi ng nararamdaman ang mga mata ng Sanggre ng Apoy. Kaya't kitang kita ni Asval na kinasusuklaman na siya ni Pirena.

Pirena: Nang kinailangan mo ang brilyante ng apoy, hindi ba't ginamit ko ito upang bangunin ang kahariang wala namang halaga sa akin?!! Pinakasalan kita upang magawa mong maging hari. Sinamahan kitang mamuno pagkat alam kong hindi madali na pamunuan ang pangkalahatang bagay. At kahit wala akong pag ibig sa'yo, pumayag pa rin akong maging kasangkapan sa pagkakaroon ng tagapagmana! Ni minsan, hindi ako umasa ng kapalit. Dahil tama na sa'kin ang makitang may magandang nadudulot ang lahat ng sinakripisyo ko. Pero wala kang utang na loob. Sa halip ay nilinlang mo ako!!!

Tila nagalit ni Pirena ang sarili niya nang sinambit ang mga bagay na 'to. Dahil sa hustong galit, kinuha niya ang kanyang sandata at akmang sasaktan si Asval ngunit pinigilan siya nito.

Asval: Kailangan mo nang itigil 'to. Hindi ko alam kung anong pinagsasabi mo.

Pirena (pasigaw): Wag ka nang mag maang maangan!!

(Tinamaan niya ng kanyang kapangyarihan ang isang maliit na puno habang sinabi ito) Hindi makapaniwala si Asval sa nakita niya.

Pirena: Minsan mo na akong niloko sa pag ibig. At ngayon ay niloloko mo ako upang magkaroon ka lang ng tagapagmana. Ngunit sa pagkakataong ito, hindi ka na magtatagumpay. Kalimutan mo nang may anak ka Asval. Dahil hindi mo na siya muling makikita!!

Nilapitan ni Asval si Pirena upang makiusap na wag itong gawin ngunit nilayuan siya nito at nag bigay ng pagbabanta...

Pirena: Oras na makita kitang pumunta ulit sa Adamya, sinusumpa ko sa'yo na hindi ang Sapiro ang susunod mong kahahantungan, kundi Devas!!!

Pagkatapos magbitiw ng pagbabanta si Pirena ay naglaho na ito at iniwan ang kinasusuklamang asawa.

The following are the events that you shall not miss:

- the thief in Adjantao

- an unexpected death (of whom?)

- someone's falling in love

- the bitter truth about one Sanggre

- more rage and this time, it's not just one but everyone

There's much more to be anticipated but as for now, anticipate on these five.

Kabanata 13- Mag-iinang Mga Sanggre

2006-07-23T23:19:00.000-07:00

People, I apologize for making you wait for a really long time. Anyways, here's the latest Kabanata. Kabanata 13- Pagbabalik ng Ikalawang Sanggre ng Apoy

When you see this, "....." on a character's line, it means that the story won't go back to that scene anymore. Just stick to the flow of the story and you'll see what happens next.

Another tip: On every scene, imagine one Enca background music that matches the situation to give life to the story. IT WORKS!!!

SAPIRO...

Nakabalik na si Asval sa palasyo kasama ang mga kawal. Malalim ang iniisip ng hari habang siya'y umaakyat ng hagdan patungo sa trono. Hindi niya maintindihan kung bakit sa isang iglap ay naging ganun si Pirena.

ADAMYA...

Lahat ay may pinagkaka abalahan. Si Ybrahim at ang isang kawal ay nagsasanay sa pakikipaglaban. Si Alena nama'y namimitas ng mga bulaklak upang ipaligid sa Adamya, si Danaya ay pinagagaling ang mga sugat ng mga kawal na sanhi ng pananalakay ni Asval, habang ang mag-inang Amihan at Lira nama'y kinakausap si Imaw ukol sa kaunlaran ng Adamya. Walang naiwan para kay Pirena kundi ay ang mag luklok sa pagkaulila sa panganay na anak. Nakita siya nina Danaya't Alena at nilapitan ang nakatatandang kapatid.

Danaya: Pirena, may dinadamdam ka ba?

Pirena: Naaalala ko kasi ang isa ko pang anak. Si Mira.

Alena: Oo nga pala, nasaan si Mira? Matagal ko na siyang hindi nakikita.

Pirena: Talagang hindi niyo siya makikita. Pagkat wala dito sa Encantadia ang anak ko. Nang dahil sa aking kapalaluan, nilisan niya ang mundong kinalakihan niya. Ngunit kung alam lang niya, na ang pagbabago kong ito'y para rin sa kanya. Isa na lang ang tanging hangarin ko. Ang makita siya at iparamdam na ako ay karapat dapat na maging kanyang ina.

Danaya: Tulad ng 'yong sinabi. Ikaw ay kanyang ina at siya ay 'yong anak. Malakas ang lukso ng dugo. Kaya't naniniwala akong babalik siya.

Niyakap niya ang luhaang kapatid at inulit ang huling kataga...

Danaya: Babalik siya.

GUBAT...

Narating na ng Ikalawang Sanggre ng Apoy ang talon sa gitna ng gubat ng Lireo. Ngunit hindi parin mapigil ang pag liwanag ng kanyang mga kamay. Dahil sa siya'y hindi na mapakali, napilitan niya itong utusan.

Mira: Kapangyarihang minana, alam kong may kinalaman ang aking ina sa 'yong pagliwanag. Kaya't ngayon din ay inuutusan kita. Dalhin ang 'yong panginoon sa kinaroroonan ng kanyang ina!

Naging masunurin ang apoy. Ang kanina'y matalas na elemento lamang sa kamay ng Mahal na Sanggre ay ngayo'y naging isang liwanag na nagtuturo sa dapat daanan ng kanyang panginoon.

Mira: Parating na ako, ina.

SAPIRO...

Malalim man ang pagtataka ni Asval, hindi parin niya kinalimutan ang Sapiro. Mula sa mukhang may malalim na iniisip ay naging mukha na taas-noong ipinatawag ang isang kawal.

Kawal: Ano ho ang maipaglilingkod ko sa aking hari?

Asval: Gusto kong sunduin mo ang mga pinuno ng bawat tribo ng Sapiro. Hihintayin ko sila sa Silid ng Pagpupulong.

Kawal: Masusunod....mga kawal, ihanda ang sasakyang panghimpapawid!

Dalawang kawal ang sumama sa inutusang kawal. Dalawa sa kanila ay nag bigay ng sinyales upang idapo ang sasakyang panghimpapawid ng Sapiro sa gitna ng bulwagan. Habang bumababa ito ay bumaba na rin si Asval sa hagdan patungo sa Silid ng Pagpupulong.

ADAMYA...

Patuloy na may pinagkakaabalahan ang lahat. Subalit sa pagkakataong ito, nasa loob na ang mga dugong bughaw nang biglang nakaramdam ang mga kawal ng kakaibang nilalang sa paligid. Agad nilang pinakiramdaman kung nasaan ito't agad din itinuro ang kanilang mga sandata sa kung sakaling ito'y umatake.

Muros: Sinong nilalang ang nariyan!?! Magpakita ka!

Ilang sigundo silang naghintay. Maya maya lamang ay lumabas na ang nilalang. Akmang lalaban na ang mga diwatang kawal nang biglang....

Muros: Banak?! Nakba?!

Nagtinginan ang mga kawal sa isa't isa't patawang nakahinga ng malalim.

Muros: Bakit kayo nagtatago sa may damu-damo? Napakaliit ninyo ngunit nagagawa niyo kaming pag alalahanin.

May tunog na ipinarinig sina Banak at Nakba. Naintindihan ito ni Muros.

Muros: Anong sinabi ninyo? Kasama ninyo si Sanggre Mira? Ang anak ni Sanggre Pirena?

Maya maya lang ay nagpakita na rin si Mira. Napatayo si Muros at nilagay ang kanyang kamay sa kaliwang dibdib upang magbigay pugay.

Muros: Mahal na Sanggre. Ikinatutuwa ko't nagbalik na kayo.

Matapos ng sinabi ni Muros, sina Wantuk at Apek naman ang nakakita sa kanya.

Wantuk at Apek: Mga Mahal na Sanggre...

Lumabas sina Amihan at Lira at nagbigay ng patanong na mukha sa dalawang magkaibigan kung bakit sila itinawag. Subalit hindi sumagot ang dalawa. Sa halip ay ibinalik ang tingin kay Mira. Sinundan ng mag-ina ang paningin ng dalawa at nakita ang anak ni Pirena.

Lira: Inay, malapit ang loob ko sa kanya. Sino ba siya?

Amihan: Siya ang sinasabi ng iyong Ashti Pirena. Siya ang kanyang anak. Siya si Mira.

Agarang naglapitan ang magpinsan. Mula paa hanggang ulo'y pinagmamasdan si Lira.

Mira: Malapit ang loob ko sa'yo. May kaugnayan ba tayo sa isa't isa?

Lira: Meron nga. Ako si Lira ang iyong pinsan.

Napangiti si Mira.

Mira: Kung ganun, ikaw ang tunay na anak ng Ynang Reynang Amihan. Ikinagagalak kong makilala ka.

Nagyakapan ang dalawa. Pinagmamasdan sila ni Amihan na sa loob ay tuwang tuwa. Habang nakayakap kay Lira, nakita ni Mira si Amihan. Nilapitan niya ito.

Mira: Ynang Reyna...

Amihan: Maligayang pagbabalik. Hindi mo alam kung gaano ako natutuwa't nandito ka nang muli. Ngunit natitiyak kong may mas lalong matutuwa kaysa sa akin. Dasal ko nalang na sana'y magkaayos na kayo.

Mira: Si Ina. Ang aking tunay na Ina. Siya ang pakay ko. Nandito ba siya?

Napangiti ang Ynang Reyna sa tuwa.

Amihan: Nasa loob siya.

LIREO...

Sa bulwagan ng Lireo kung saan tunog ng mga hathor ang bumabalot, naroon si Hagorn at naka upo sa trono ng Lireo habang binabasa ang kasulatan sa pamumuno ni Reyna Minea. Ilang hathor ang dumaan bago si Agane. Nang nakita niya ang kanyang panginoon na may binabasa, nilapitan niya ito subalit ang pakay ay hindi upang alamin kung ano iyon.

Sa taas ng binabasang kasulatan, nakita niya si Agane. Agad niyang binaba ang kasulatan na tila takot itong malaman ng kanyang kanang kamay kung patungkol saan ang binabasa.

Hagorn: Agane...

Agane: Hindi pa ba tayo pupunta sa Sapiro?

Hagorn: At anong gagawin natin doon?...Bakit parang balisa ka ata?

Agane: Wala panginoon. Wala.

Hagorn: Kung ganun, ano't gusto mong pumunta ng Sapiro?

Agane: Anong klaseng tagumpay ang meron tayo kung si Asval ay nakay Pirena parin ang tiwala?

Hagorn: Hindi na yan mahalaga. Ang mahalaga ay ang galit ni Pirena kay Asval. Hangga't ang alam niya ay nililinlang siya nito, walang kampihan na magaganap sa Lireo, Sapiro at Adamya. Patuloy parin na naka angat ang bandila ng Hathoria.

Tumawa ng malakas si Hagorn subalit balisa parin si Agane na tila hindi narinig ang sinabi.

SAPIRO...

Nasa loob ng Silid ng Pagpupulong ang Hari ng Sapiro. Binabasa niya ang mga kasulatan ni Raquim nang biglang dumating ang mga hinihintay.

Kawal: Mahal na Hari, nandito na ang mga pinuno ng bawat tribo ng Sapiro.

Asval: Papasukin sila.

ADAMYA...

Nasa loob ng kuta si Pirena at kalong ang kanyang anak. Kasama niyang nagmamasid sa payapang natutulog na mukha sina Danaya't Alena.

Alena: Nakuha pala niya ang iyong mga mata, Pirena!

Danaya: Siyang tunay. Tila iisa lang ang mata ninyo nina Mira't Caleb.

Masaya na sana si Pirena ngunit nanumbalik ito sa pagiging malungkot. Nagtinginan sina Alena at Danaya.

Danaya: Patawarin mo ako. Hindi ko na dapat sinambit ang bagay na iyon.

Pirena: Wag kang humingi ng tawad, Danaya. Kasalanan ko ang lahat. Kung alam ko lang noon na mawawalay lang sakin si Mira, mas gugustuhin ko pang hayaan nalang na si Amihan ang reyna.

Alena: Ngunit nakaraan na yan. Pirena, wag mo masyadong akuhin ang yong sarili. Wala kang kasalanan. May awa ang Bathalang Emre. Babalik ang 'yong anak. Babalik siya.

Niyakap nina Alena at Danaya ang muling lumuluhang Pirena. Maging sila ay nalulungkot na rin. Nang biglang...

Mira: Ina...

Nakilala ni Pirena ang umiiyak na tinig.

Pirena: Anak...

Walang na aksayang panahon. Agaran nang pinutol ng naulilang ina ang panahon kung saan matagal siyang nawalay sa kanyang unang isinilang.

Pirena: Anak!! Anak ko!!

Mira: Ina, patawad. Patawarin mo ako.

Ngunit ginalaw ni Pirena ang kanyang ulo muli kanan hanggang kaliwa.

Pirena: Wag kang humingi ng tawad, mahal ko. Ako ang dapat na humingi ng tawad. Dahil kung hindi sa akin. Hindi ka magagalit.

Mira: Ina, hindi ko pala kayang mawalay sa'yo. Ayoko nang mawalay sa 'yo.

Bago tumugon ang inang Sanggre, pinunasan muna niya ng kanyang kamay ang luhaang pisngi ng pinakamamahal na anak. Pagkatapos ay nagsalita nang muli.

Pirena: Pangako ko sa 'yo, hinding hindi na yan mangyayari. Pagkat handa akong magbago. Para sa'yo.

Nagyakapan ang mag-ina. Lahat ng saksi maging ang mga kawal at lalo na ang mga Sanggre ay suot suot ang maamong mukha habang pinagmamasdan ang yakapan ng Mag-inang Sanggre ng Apoy. Sa mga sandaling iyon, nagtinginan rin sina Amihan at Lira na tila nadamay sa iyakan nina Mira at Pirena.

Amihan: At pangako ko rin sa 'yo Lira, hinding hindi na tayo magkakahiwalay. Hinding hindi na.

Napangiti ang anak ng reyna at niyakap siya nito.

DEVAS...

Napaka ganda ng Devas. Puti ang ulap at mas makulay ang mga bulaklak. Ang tahanan ng mga dugong bughaw ay malalaki at yari sa ginto. Walang kahit na anong uri ng kasamaan ang matatagpuan doon. Tila lahat na yata ng maganda ay doon matatagpuan. Subalit sa kabila ng kapayapaang matatamo sa Devas ay ang labis na kalungkutan na nadarama ng kaisa isang lalaking Sanggre. Nakita siya ni Ynang Reyna malapit sa isang mahiwagang talon. Umiiyak ito habang nakikita ang kanyang ama't ina na naiinggit kina Amihan at Pirena sapagkat kasama nila ang kanilang mga anak.

Minea: Kahlil...

Malumanay na pagsambit ng kanyang Yla.

Kahlil: Ynang Reyna...

Minea: Nararamdaman ko ang 'yong kalungkutan, mahal ko.

Kahlil: Gusto kong pawiin ang kanilang kalungkutan. Pagkat alam kong ako ang nagbibigay sa kanila ng saya.

Minea: Kung ganun, bakit mo pinili ang Devas?

Kahlil: Pagkat gusto kong turuan si Ina na matutong tumanggap ng tadhana. At alam ko, na hangga't nariyan ako, hindi niya mapapatawad si Ashti Danaya. Kaya't napag pasyahan kong bumalik dito sa Devas upang mag mulat ang kanyang mga mata. Pero hindi pala madali.

Minea: At gusto mo silang makasama, ganun ba?

Humarap si Kahlil kay Ynang Reyna. Wala siyang sinabi ngunit sa pamamagitan ng lungkot na nakatatak sa kanyang mukha, nalaman ni Ynang Reyna kung ano ang kasagutan kung kaya't niyakap niya ito ng mahigpit. Sa balikat ng kanyang Yla, doon niya mas lalong naibuhos ang mga luha. At nang matapos magyakapan ang mag-ylang Sanggre...

Minea: May paraan upang makasama mo silang muli.

Kahlil: Papano?

Minea: Alalahanin mong makapangyarihan ang salita nating mga Sanggre. Anumang sabihin natin ay kadalasan nagkakatotoo. Kaya't babasbasan kita upang panandaliang makabalik sa Encantadia upang makasama ang 'yong ama't ina. Ang kailangan mo lamang ay tanggapin ang basbas na ito.

Tumango si Kahlil.

Tinapat ni Ynang Reyna ang maputi niyang kamay sa kanyang apo at agad nang nagsalita.

Minea: Sa ngalan ng aking kapangyarihan bilang isang Sanggre at bilang Reyna ng Lireo, binabasbasan kita, Kahlil, upang makabalik ngayon din sa Encantadia.

Napangiti si Kahlil. Sa pamamagitan ng pasasalamat, nagawa niyang maglaho.

ADAMYA...

Nasa loob parin si Pirena. Hawak niya sa kanang kamay si Caleb habang hinahaplos naman ng kaliwang kamay ang mahaba at madulas na buhok ni Mira. Masaya silang nag kukwentuhan.

Mira: Masasabi ring maganda ang mundo ng mga mortal. May kakaunting pagkakahawig sa Encantadia ngunit hindi ko masasabing lahat. Ang mundo nila'y nababalutan ng usok. Maitim na usok na hindi mo iibiging malanghap ina, mas gugustuhin ko pang umuwi rito. Kasama kayo.

Pirena: Nakaka antig sa puso ang sinabi mo anak.

Natahimik ang dalawa. Ilang sigundo silang nag ngitian nang biglang umiyak ang munting prinsipe. Saka lang ito napansin ni Mira.

Mira: Siya nga pala, sino ang sanggol na yan?

Pirena: Anak, gusto kong makilala mo si Caleb. Kapatid mo siya.

Nagulat si Mira.

Mira: Kapatid?! Hanggang kailan pa ako nagkaroon ng kapatid?

Pirena: Simula nang itinanim siya ni Asval sa aking sinapupunan.

Mira: Si Asval? Ang Sapiryang ngayon ay hari na ng Sapiro?

Pirena: Paano mo nalaman?

Mira: Nakita ko siya sa Hathoria. Tila hinahanap ka. Nalaman kong siya na ang hari ng Sapiro dahil narinig ko ang isa sa kanyang mga kawal na tawagin siyang Mahal na Hari. Ina, kung siya ang hari, ang ibig sabihin ba nito'y ikaw ang reyna?

Binabaan ni Pirena ang kanyang ulo at tumango.

Pirena: Ngunit hindi ko na kinikilala ang sarili ko bilang reyna nito. At lalong hindi ko na kinikilala ang sarili ko bilang kanyang asawa.

Mira: Bakit nga ba kayo nagpakasal sa kanya?

Pirena: Kailangan anak. Ngunit mahabang salaysay. Mamaya ko nalamang itutuloy.

SA LABAS NG KUTA NG ADAMYA...

Ybrahim: Alena, anong ginagawa mo sa sulok at tila malalim ang 'yong iniisip?

Alena: Naaalala ko lamang ang ating anak na si Kahlil. Ano kaya ang ginagawa niya ngayon sa Devas?

Ybrahim: Payapa na ang ating anak, Alena. Natitiyak kong hindi niya gugustuhing makita kang nalulungkot.

Alena: Gusto ko lang siya makita, Ybarro. Dasal ko kay Emre na sana'y pahintulutan niya akong makita ko siya.

Tila sinagot ni Bathalang Emre ang dasal ni Alena sapagkat pagkatapos ng kanyang sinabi ay biglang nagkaroon ng liwanag. Lahat ay nasilaw hanggang sa ito'y nawala at nakita nilang si Kahlil ang binabalot nito.

Alena: Kahlil? Kahlil anak ko, ikaw ba yan?

Kahlil: Ako nga ito ina.

Kinapa ni Alena ang pisngi ng kanyang anak. Hindi siya makapaniwalang kaharap niya itong muli.

Kahlil: Alam kong nalulungkot kayo ni ama, ina. Kaya't nandito ako upang sabihing hindi niyo na kailangang maging malungkot.

Lumapit si Ybrahim. Nakangiti ito.

Ybrahim: Halika nga dito anak.

Lumapit si Kahlil at niyakap ang kanyang ama.

Nakita ng mga Sanggre si Kahlil.

Danaya: Ikaw ba talaga yan, Kahlil?

Patanong na sinabi ng kanyang Ashti na nakatingin sa nakangiting ina nito.

Kahlil: Ako nga.

Danaya: Ngayon ko lang napansin na kamukhang kamukha mo pala ang 'yong ama.

Kahlil: Yan din ang palaging sinasabi sa akin ni Ynang Reyna....Ashti Amihan! Ashti Pirena!

Pirena: Kamusta ka na, Kahlil? Gusto kong ipakilala sa'yo ang iyong mga pinsan. Si Mira, at si Caleb .

Nilapit ng mga inang Sanggre ang kanilang mga anak. Inuna ni Kahlil na pagmasdan si Caleb. Matapos ay si Mira.

Mira: Avisala

Kahlil: Avisala.

Amihan: Hindi magiging kumpleto kung hindi ko ipakikilala sa'yo ang aking anak. Kahlil, ito si Lira.

Lira: Hello Kahli...avisala pala.

Kahlil: Kapatid ko na tagapagmana ng Lireo, ikinagagalak kong sa wakas ay makilala ka.

Nilagay ni Kahlil ang kanyang kanang kamay sa kaliwang dibdib at yumuko.

SAPIRO...

Binabasa parin ni Asval ang kasulatan ni Raquim hanggang sa pumasok na ang tatlong pinuno. Sila'y nag bigay pugay. At pagkatapos ay pinaupo na sila ng hari.

Asval: Pinunong Stanislas ng Adjantao, Vernon ng Ascano at Septimus ng Arnon. Natutuwa ako't nakarating kayo. Simulan na ang pagpupulong.

ADAMYA...

Lahat ng inang Sanggre ay masayang kasama ang kanilang mga anak. Kausap nina Alena't Ybarro si Kahlil. Pinagmamasdan naman muli ni Mira si Caleb sa kamay ng kanilang ina habang si Reyna Amihan nama'y yakap yakap si Lira. Si Danaya na lamang sa kanilang magkaang walang anak. Sa hindi kalayuan ay pinagmamasdan nito ang tatlong mag-ina. Sa lalim ng pagmamasid niya'y hindi siya nagulat nang kinausap siya ni Aquil.

Aquil: Tunay ngang napaka sarap tingnan ang 'yong mga kapatid na kasama ang kanilang mga isinilang. Nahirapan silang ilabas ang mga ito ngunit tingnan mo ngayon, sila mismo ang nagbibigay kulay sa buhay ng 'yong mga kapatid.

Danaya: Tingnan mo sina Amihan, Pirena' Alena. Hindi ba't mukha silang walang nararanasang pasakit sa mga oras na ito? Tila nakalimutan nilang madilim ngayon ang Encantadia. Tila nakalimutan nilang maraming suliranin. Tila nakalimutan nilang sila ang inaasahan ng bawat Encantado't Encantada. Ito lang pala ang makapagpapahinga sa kanila.

Aquil: Hayaan mo, oras na bumalik ang liwanag dito sa ating mundo, ipinapangako ko sa'yo mahal ko, ang lupa't binhi ay ipag iisa. At ito'y magkakaroon ng isang bunga. Isang bunga na magbibigay ng kasiyahan sa 'yong buhay.

Danaya: Hindi kita maintindihan, Aquil. Anong kinalaman ng aking kapangyarihan sa sinasabi ko?

Aquil: Darating ang araw at mauunawaan mo rin ang aking sinabi. Sa ngayon, sapat na upang malaman mong ito'y isang matamis na pangako....

At last!! Kabanata 13's finally over!!

NOTE: Tadhana ng mga Sanggre is no longer just 25 kabanatas but 30. Make sure you won't miss a single chapter cause I've made it even more exciting and I really mean EXCITING!!! The love angles and love triangles are yet to be developed. Plus, there will also be an event that will happen wherein...wherein...Oh! Just wait till it finally happens.

Next chapter is Kabanata 14. I promise, no more six weeks of waiting. :D

Kabanata 12- Isang Katotohanang Kasinungalingan

2006-07-19T02:24:00.000-07:00

nakaraan: -Pirena gives birth to baby Caleb (ca'leb)
-Asval finds out that Pirena cannot be found in Hathoria.

ADAMYA (just a continuation)

Nang agad matapos ang sinabi ni Pirena, naramdaman niyang bumibigat ang kanyang mga mata. Hindi nagtagal ay nakatulog siya. Inutusan ni Amihan ang isang dama upang kuhain ang sanggol upang siya na muna ang mag aruga habang nagpapahinga ang ina nito. Lumabas ang mga Sanggre at nakasalubong ang hindi mapakaling si Ybrahim.

Ybrahim: Ano na ang nangyari?

Amihan: Nakapag silang na si Pirena.

Ybrahim: Ano ang kasarian ng sanggol?

Bago sumagot si Amihan ay lumingon muna siya kina Alena at Danaya.

Amihan: Lalaki. Lalaki ang kanilang anak.

Nanlaki ang mga mata ni Ybrahim at mas lalong nabahala.

Ybrahim: Kung ganun, may tagapagmana nga si Asval. Anak niya ang magiging susunod na hari ng Sapiro.

HATHORIA...

Gurna: Kung wala dito si Pirena, saan kaya siya dinala ni Hagorn?

Asval: Hindi ko alam. Ngunit sapat nang malaman na wala siya rito. Bumalik na tayo sa sasakyang panghimpapawid.

Paparoon na sana sila sa pinaka lagusan ng kweba subalit nakasalubong nila ang malaking bilang ng mga hathor. Nagdikitan ng likod nina Asval at Gurna habang nakaharap naman sa kanilang mga kaaway ang kanilang sandata. Agad sumugod ang mga hathor. Ang ilan ay madaling nagapi ngunit ang iba'y sing husay ng mga dugong bughaw. Napapatong si Asval sa isang malaking bato upang kanyang mas matangkaran ang mga kaaway. Si Gurna ay walang tigil na nakikipag laban sa mga hathor na nakapalibot sa kanya. Halos matamaan na siya ng mga espada ngunit nakalusot siya sa ilalim at nakalabas sa kanilang pagpapalibot. Ilan ring mga hathor ang napatay niya. Ngunit sila ang madaling magapi. Inubos ni Asval ang kanyang mga hinaharap maging ang nakay Gurna. Sa wakas! Nagliwanag ang kanilang mga katawan at unti unting naglaho.

Asval: Magmadali na tayo sa labas bago pa sumugod ang iba.

Palakad na sila. Walang kamalay malay si Gurna na may isang hathor na hindi napatay. Sa halip ay nagtago at hinintay ang pagkakataong labanan sila. Sinugatan niya ang likod ng dama at napaluhod ito. Isinuka niya ang dugo sa kanyang katawan. Nakita ito ni Asval at nilabanan ang hathor na akmang gawin rin ito sa kanya. Siya ang nagwagi. Hinintay niyang maglaho ang hathor bago niya tulungan si Gurna. Tumingin siya sa paligid upang manmanin kung mayroon pang iba. Nang wala siyang nakita, lumapit siya sa dama ni Pirena. Kanya na sanang itatapat ang mga kamay niya upang pagalingin ito ngunit huli na ang lahat. Tapos na ang huling hininga ng damang si Gurna.

SA BUKANA NG KWEBA...

Sumisilip sa loob si Mira. Ngunit wala siyang makita. Nang may marinig siyang ibang nilalang, ginamit niya ang kapangyarihang matagal nang hindi ginamit- ang kapangyarihang maglaho. Lumabas sa kweba si Asval na dala dala si Gurna. Sinalubong siya ng kanyang mga kawal.

Kawal: Mahal na Hari, anong nangya...ang dama ni Reyna Pirena?

Asval: Siya nga.

Ebnezar: Anong nangyari sa kanya?

Asval: Hinanap niya rin si Pirena. Ngunit napatay siya ng isang hathor.

Kawal: Anong gusto niyong gawin sa kanyang bangkay?

Asval: Dalhin niyo siya sa Sapiro at bigyan ng isang maliit na seremonya. Doon niyo siya hayaang sunduin ng mga paru-paro. Magpaiwan ang apat. Sasama kayo sa akin.

Mga Kawal: Masusunod, Mahal na Hari.

Binigay ni Asval ang bangkay sa isang kawal at sinamahan siya ng kanyang mga kasama pabalik ng Sapiro. Habang ang nagpaiwang apat ay tumungo na sa sasakyang panghimpapawid kasama ang kanilang hari. Muling nagpakita sa paligid si Mira at binulong sa kanyang sarili...

Mira: Mahal na Hari?

ADAMYA...

Agane: panginoon, hindi pa ba natin isasagawa ang balak ninyo?

Hagorn: Wag kang mainip, Agane. Hintayin mo lang. Sigurado akong maisasagawa na rin natin sa anumang oras ang binabalak natin. hahahahaha!!!!

ADAMYA...

Naka bangon na si Pirena mula sa kamang kanyang pinagsilangan ng kanyang anak. Lahat ng mga dugong bughaw ay nasa loob maliban sa kanya at ang kanyang sanggol. Nakatayo lamang ang mga kawal at nagbabantay sa paligid. Kung kaya't mismong sila lamang ng kanyang anak ang pinagtutuunan ng pansin. Dahan dahang naglalakad si Pirena habang bitbit si Caleb na siyang binabalot ng maganda at pulang tela. Telang yari lamang para sa isang ganap na prinsipe. Nakangiti ang ina nito. Masayang masaya. Hindi tuloy niya namalayan na pinagmamasdan na pala siya ni Alena.

Alena: Tunay ngang nagsasaya ka sa 'yong anak.

Lumingon si Pirena at nakita si Alena.

Pirena: Alena, ikaw pala. Halika.

Lumapit si Alena at pinagmasdan ang pamangkin.

Alena: Napaka ganda ng kanyang mukha.

Pirena: Ngunit nakikita ko si Asval sa kanya. Mabuti nalang at namana niya ang kapangyarihan ko.

Alena: Hindi lamang kapangyarihan ang namana niya. Maging rin ang pagiging makatarungan at katalinuhan ng isip ng kanyang ina na tiyak kong magiging susi para sa magandang kinabukasan ng Sapiro.

Napangiti si Pirena sa sinabi ng kapatid. Halos mapuno ang mga mata ng luha.

Alena: Gusto mo bang awitan ko si Caleb hanggang sa siya'y makatulog?

Pirena: Ang unang awitin na maririnig ng aking anak. Tiyak kong magugustuhan niya ito.

Mula kay Pirena ay lumipat ang nakangiting mukha ni Alena sa sanggol na prinsipe.

Alena: Andeli ivi, mashte ado ivi Sapiro (dumating na ang tagapagmana ng Sapiro)

Andeli ivi, mashte ado ivi Asval (dumating na ang tagapagmana ni Asval)

I Rihav Sapiro, meshe (Isang Prinsipe ng Sapiro)

Shandre ivo, ivi El Lire. (na handog ni Bathala)

Pirena (pabulong): Tulog na siya.

Dahan dahan na silang pumasok sa loob.

GUBAT...

Sakop ng Sapiro ang kasalukuyang kinaroroonan ni Asval at ng kanyang mga utusan. Nadaanan nila ang isang maliit na katawan ng tubig at doon sila panandaliang napatigil upang uminom. Nakabantay ang mga kawal habang humihigop si Asval ng tubig mula sa dalawa niyang kamay nang biglang may dumating- si Ybrahim.

Ybrahim: Avisala Asval.

Naghanda ang mga kawal sa kung sakaling magkaroon ng laban. Ngunit tila hindi iyon ang pakay ni Ybrahim.

Asval: Anong ginagawa ng talunang Sapiryan sa lupang sakop ko?

Ybrahim: Nandito ako upang kamustahin ang kahariang nasa ilalim ng pamumuno ng isang pashnea.

Asval: Sabihin mo na kung anong gusto mong sabihin. Ngunit kahit kailan, hindi ako matutulad sa iyong ama na si isang pagtalikod lamang ay bumagsak na pala ang kaharian niya.

Ybrahim: Isa ka nang makapangyarihan hari, Asval. Ngunit anong saysay ng isang makapangyarihang hari kung wala naman sa paligid ang kanyang asawa.

Nanlaki ang mga mata ni Asval sa gulat.

Asval: Si Pirena. Nasa kamay ninyo si Pirena?! Pakawalan niyo siya!

Ybrahim: Bakit ko siya pakakawalan, gayong malaya naman siyang nakakapag haligid sa Adamya kasama ang kanyang mga kapatid at kabilang na rin doon ang inyong bagong silang na anak.

Mas lalong lumaki ang mga mata ng hari. Mas lalong lumapit sa kanya ang mga kawal.

Ybrahim: Bakit biglaan yatang natakot ang makapangyarihan hari? Ngayon ka matakot, Asval. Pagkat kahit anong paghahandang gawin mo, sa huli, ikaw parin ang talunan.

Akmang lalaban na ang mga kawal ngunit nakapaglaho si Ybrahim sa unang pagkakataon na sagisag ng kanyang sinambit.

ADAMYA...

Muling nasa labas si Pirena ngunit hindi na niya hawak si Caleb. Sa halip ay iniwan niya itong natutulog sa loob sa pag babantay ng kanyang mga kapatid at pamangkin. Nag manman siya sa paligid hanggang sa dinala siya ng kanyang mga paa sa gubat na sakop ng kahariang ito. Sa bahaging naroroon sina Hagorn at Agane. Nagbalat kayo si Hagorn sa anyo ni Asval.

Agane: Bakit nga ba tayo nandito?

Asval (Hagorn): Nandito tayo pagkat ngayon ang gabi na naisilang na ni Pirena ang aming tagapagmana.

Agane: At paano ka naman nakatitiyak na mamanahin nga ng sinasabi mong tagapagmana ang iyong kaharian kung ang ina naman nito ay kaanib nang muli ang kanyang mga kapatid?

Asval (Hagorn): Kilala mo ako. Alam ko kung anong kailangan ko at hindi kailangan. Sa tingin mo ba, kakailanganin ko pa si Pirena kung dumating na ang aking tagapagmana?

Agane: Anong ibig mong sabihin? Pinakasalan mo lamang si Pirena upang mabuo ang kasangkapan sa pagkakaroon ng anak?

Asval (Hagorn): Upang maging hari at upang magkaroon nga ng anak. Kaya't ngayon ang gabi na susunduin ko si Caleb.

Lahat ng ito ay narinig ni Pirena ngunit hindi niya alam na ang pinakikinggan niya ay si Hagorn at hindi ang tunay na Asval. Labis na pagkagalit ang naramdaman ng Sanggre hindi sa kadahilanang tulad ng noon kundi dahil sa muli lamang siyang nalinlang at ginamit. Umalis siya at bumalik sa kuta habang si Hagorn nama'y tumatawang nagbalik-anyo.

IBANG BAHAGI NG GUBAT...

Dahil sa nalaman ni Asval, napilitan siyang humayo sa Adamya.

Asval: Amihan! Ybrahim! Magsilabas kayo!

Tulad ng nais niya, lumabas nga Si Reyna Amihan maging si Ybrahim at ang iba pang mga dugong bughaw maliban kay Pirena.

Ybrahim: Ang lakas nga naman ng loob mong pumunta rito, Asval.

Asval: Ibalik niyo sa'kin si Pirena at ang aming anak! Ibalik niyo mag-ina ko!!

Amihan: Nagsasayang ka lang ng panahon, Asval. Wala kang mapapala sa pagpunta mo rito!

Asval: Kung ganun, magbubuwis kayo ng buhay!!

Nagsimulang magkaroon ng gulo sa Adamya. Nilabanan ni Asval si Ybrahim at Danaya habang ang mga utusan naman ng hari ay nilalabanan ang iba pang mga Sanggre. Hindi nagpahuli ang mga kawal ni Amihan ngunit katumbas lamang ng kanilang dami ang lakas ng mga Sapiryang kawal. Siniguro ni Asval na lahat ay abala sa pakikipaglaban upang malaya siyang makapaglaho patungo sa loob. Tagumpay niya itong naisagawa. At sa unang pagkakataon nakita niya ang kanyang sanggol na anak na mahimbing na natutulog. Agad nahulog sa pagkabighani ng munting prinsipe ang panibagong ama. Isang pakiramdam na ngayon pa lamang niya natutunghayan. Isang masarap na pakiramdam na tanging ama lang ang makakaranas. Hindi maialis ni Asval ang paningin kay Caleb. Unti unti niya itong nilapitan ngunit nagpakita sa paligid si Pirena at tinamaan si Asval ng apoy.

Pirena: Sheda!!! Layuan mo ang anak ko!!

Asval: Pirena, halika na. Bumalik na tayo sa Sapiro kasama ang ating anak.

Pirena: Walang sasama sa'yo, Asval. Mag isa kang babalik sa palasyo at hindi na babalik dito.

Asval: Hindi kita maunawaan.

Pirena: Umalis ka na bago pa kita mapatay!!

Walang magawa si Asval kundi ang sundin si Pirena kahit na hindi niya ito maunawaan. Ngunit bago siya tuluyang maglaho, lumingon siya kay Caleb at naglaho na. Naiwan si ang galit na si Pirena. Isang galit na tila hindi mapantayan ng Encantadia.....

HERE IT IS, PEOPLE!! KABANATA 13 IS SOON TO COME. :D

SAPIRO....

Kasalukuyang walang kabuhay buhay ang palasyo. Pagkat wala ang kanilang hari at reyna. Ang mga naiwang kawal ay matatag na nakatayo. Dalawang kawal naman ang nakabantay sa kabilaan ng dalawang trono. Maya maya lang, sa gitna ng bulwagan, lumitaw ang hari at ang kasama niyang mga kawal. Upang magbigay pugay, nilagay ng lahat ang kanilang kamay sa kanilang dibdib at agad din itong binaba.

Kabanata 11- Prinsipe Caleb

2006-07-02T09:33:00.000-07:00

ADAMYA...

Ybrahim: Hindi ko alam kung ano ang dapat kong maging pasya. Ayokong kamuhian ng inyong kapatid. Ngunit nababahala rin ako sa kinabukasan ng kaharian ng aking ama.

Ilang sigundo matapos ng sinabi ni Ybrahim, naka rinig sila ng malakas na sigaw mula sa loob ng kuta. Sa lagusan nito ay lumabas si Lira.

Lira: Inay! Itay! Si Ashti Pirena! Nanganganak na!

Nagtinginan ang tatlong magkakapatid at si Ybrahim. Mas lalo itong nabahala pagkat ito'y nangangahulugan na kailangan na ng mabilis na pasya. Ngunit hindi nag aksaya ng maraming panahon si Danaya. Mabilis siyang naglakad paloob ng kuta upang tulungan ang kanyang kapatid. Sumunod si Amihan at pagkatapos ay si Alena. Hindi malaman ni Ybrahim ang kanyang gagawin.

GUBAT...

Isang dayuhan na nga para kay Mira ang Encantadia. Ang dating kabisado niyang mundo ay parang hindi pa niya napupuntahan. Napansin niyang mas maraming usok ang lumalabas sa kanyang kamay. Hindi nagtagal, unti unting sumisindi ang apoy.

Mira: Ina, anong kahulugan nito?

IBANG BAHAGI NG GUBAT...

Patuloy na tinatahak ni Haring Asval at ng kanyang mga kawal ang lahat ng sulok ng Encantadia gamit ang sasakyang panghimpapawid. Nanggaling na sila sa mabatong bundok ng Ascano at sa mapanganib na Bulkang Lavanea. Ngunit hindi parin nila matagpuan ang hinahanap.

Ebnezar: Mahal na Hari, saan pa ninyo nais maghanap?

Habang sinasabi iyon ng pinunong kawal ay dumaan ang sasakyang panghimpapawid sa lupain ng Hathoria. Mula sa itaas ay kitang kita ang kweba. Doon, nakatutok ang mata ng hari.

Asval: Sa Hathoria, doon tayo maghahanap.

SA PINAGTATAGUAN NINA HAGORN AT AGANE...

Hagorn: Naririnig mo ba iyon, Agane? Isinisilang na ni Pirena ang anak nila ni Asval.

Agane: Ngayong nangyayari na ang nangyayari, sa tingin ko'y akma na upang sabihin ninyo ang inyong binabalak.

HATHORIA....

Dahan dahang dumapo sa isang bahagi ng gubat na sakop ng Hathoria ang sasakyang panghimpapawid nina Haring Asval. Nagsi liparan ang mga alikabok at butil ng lupa nang ito'y dumapo at pinaligiran ang bahagi ng gubat na iyon. Dahil diyan, hindi makalabas ang mga Sapiryang kawal. Nakita ni Asval ang munting suliranin kaya't gumawa siya ng paraan.

Asval: Bilang hari ng kahariang unang naging tagapangalaga ng iyong brilyante, inuutusan kitang bumalik sa dapat mong kalagyan.

Naging masunurin ang lupa. Kakatapos pa lamang ng kanyang kautusan ay naging maayos nang muli ang paligid na tila walang nangyari. Isa isang pinalabas ni Ebnezar ang mga kawal hanggang sa siya na lamang ang hinihintay. Samantala, sa hindi kalayuan ay naroroon si Mira, ang panganay na anak ni Pirena. Sumisilip siya sa likod ng mga halaman upang hindi makita.

Mira: Si Asval?! Sino sino ang kanyang mga kasama?

Lumapit si Asval sa bukana ng kweba. At muling bumalik sa kanyang mga kawal.

Asval: Dumito muna kayo. Kapag hindi ako nagbalik, alam niyo na kung ano inyong gagawin.

Muling siyang naglakad patungo sa kweba. Pinasok niya ito. Dahan dahan siyang naglakad upang hindi makatawag-pansin sa mga nagbabantay na Hathor. Hindi pa siya nakakapasok sa loob looban ay may naririnig na siyang mga yapak. Mga yapak na sing bagal ng sa kanya. Agad nakaramdam ng panganib ang Hari kung kaya't hinanda niya ang kanyang sandata upang malaman lang na si Gurna pala ang nasa kanyang likuran.

(pabulong)

Asval: Anong ginagawa mo rito?

Gurna: Ito lamang ang pinaghihinalaan kong lugar kung saan nila itinago si Pirena. Kaya't nandito ako upang palayain siya sa anumang paraang kaya ko.

Asval: Hindi mo alam kung ano ang iyong ginagawa. Ni wala kang alam sa pag gamit ng sandatang dala dala mo.

Gurna: Maaaring hindi ako marunong. Ngunit marunong akong magmasid sa inyong mga dugong bughaw. Kung ano man ang nalalaman ko, gagamitin ko ito para lang mapalaya siya.

Asval: Kung ganun at napakalaki ng iyong pagtitiwala sa'yong sarili, wala na akong magagawa. Isa ka ring malaking tulong. Kaya sumama ka sa akin.

ADAMYA...

Naka higa si Pirena at hirap na hirap na iluwal ang kanyang anak. Ang lahat ng dugo ay umakyat sa kanyang ulo. Pawis na pawis na ang Sanggre at ang kanyang lalamunan ang humapdi na sa pag iri.

Amihan: Sige pa, Pirena. Konti nalang at isisilang mo na ang iyong anak!

Pirena: Aaahh!!!

Huminga ng malalim si Pirena at muling nag hirap na ilabas ang kanyang anak. Hawak hawak ni Danaya ang malamig na kamay ng kanyang kapatid.

Danaya: Sige pa, Pirena. Wag kang titigil.

Muling siyang huminga ng malalim at ang pag hawak niya sa kamay ni Danaya ay mas lalong humigpit.

Pirena: aaahhh!!!

Rinig na rinig sa labas ang tinig ni Pirena. Sa labas kung saan hindi mapakaling naglalakad si Ybrahim. Ang bawat pasigaw na tinig ni Pirena ay tila para sa kanya. Tinig na nagbibigay ng pagdadalawang isip sa prinsipe. Kung kanya bang papaslangin ang sanggol sa oras na ito'y maisilang o kung hahayaan na lamang niyang maging hari balang araw ang anak ng isang kaaway?

HATHORIA...

Patungo sa bulwagan ng Hathoria ang hari at dama. Hindi pa nila ito masyadong nakikita ay naririnig na nila ang mga hathor na pumalit sa kapwa nitong napaslang ng mga Sanggre. Pinangungunahan ni Asval ang pag pasok nila sa loob habang si Gurna naman ay nasa kanyang likuran. Sa bawat yapak ay panibagong pawis ang nabubuo sa kanilang noo.

Asval: Papaloob na tayo sa bulwagan. Walang dapat maka alam na may ibang nilalang dito.

Pinatong niya ang kanyang kaliwang kamay sa balikat ni Gurna at dahang dahan silang naglaho.

ADAMYA...

Pirena: aaahhh!!

Alena: Ayan na! Nasisilayan ko na ang anak mo, Pirena! Konting tiis nalang at makikita mo na rin siya!

Hindi nagtagal, may narinig na silang pag iyak ng isang sanggol. Kumuha si Lira ng tela at ibinigay ito sa kanyang ina. Pinunasan ni Amihan ang madugong katawan ng munting prinsipe at binalot sa mas malinis na tela. Binigay niya ang sanggol sa naka ngiting si Alena at agad binigay kay Danaya na siya nag abot kay Pirena.

Danaya: Pirena, ang iyong anak. Heto na siya.

Hinahabol parin ni Pirena ang kanyang pag hinga. Ngunit nang lumingon ang pagod nitong mukha sa kanyang bagong silang na anak, tila napawi ang lahat ng sakit. Dahan dahan niyang ikinuha ang kanyang anak.

Lira: Ashti Pirena, anong ipapangalan mo sa kanya? Ang cute cute naman niya!

HATHORIA...

Napasok ng hari at dama ang kaloob looban ng Hathoria. Sinamahan ni Asval si Gurna sa isang malaking bato.

Asval: Pumarito ka lang at magbantay sa kung sakaling may dumating.

Matapos ng bilin ay mas lalo niyang pinasok ang Hathoria kung saan maaaring naroon ang kanyang reyna. Hindi niya nalimutang mag ingat. Dahan dahan parin siyang naglakad patungo sa madilim na kweba ng Hathoria. Mas kumikitid ang daanan sa tuwing pumapalayo sa pinaka malapit na lagusan. Tanging apoy lamang ang nagbibigay liwanag sa lugar at anino ang dumadagdag sa kadiliman. Hindi na maaaring tumalikod. Masyado nang malayo upang bumalik pa. Buong tapang niyang pinasok ang kweba hanggang sa narating niya ang dulo nito. Dalawang hathor ang nakasalubong niya. Pinagtulungan siya nito ngunit tulad lamang ng lagi, ang mga dugong bughaw ang nagwawagi kung kaya nama'y agad niya ring nalaman na wala roon si Pirena. Ang pag dadahan-dahan, ang pawis, ang pagod, lahat ng ito'y napunta lang pala sa wala. Ngunit wala nang panahon. Kaya't para sa kanya, sapat na upang malaman niyang wala roon si Pirena. Ngunit nasaan? Naglaho siya pabalik kay Gurna na dala dala ang tanong na iyon.

Gurna: Nakita mo ba si Pirena?

Ilang sigundong hindi nagsalita si Asval. Maya maya, ay ginawa na rin niya.

Asval: Neda veda (wala siya dito)

ADAMYA...

Pirena: Ilang mga katangian ang ipinamana sa kanya ng kanyang ama. Ito ay ang talino at husay sa pakikipaglaban. Kaya't bilang sagisag ng dalawang katangiang ito, ibinibigay ko na sa kanya ang pangalang gustong itawag sa kanya ng kanyang ama. Isang pangalang ibig sabihin ay katapangan. Kaya't simula sa araw na ito, siya na si Caleb, ang prinsipe at tagapagmana ng Sapiro.

Nagtinginan ang kanyang mga kapatid. Nababahala. Natatakot....

Kabanata 10- Ang Suliranin Ni Ybrahim

2006-07-01T22:18:00.000-07:00

GUBAT...

Hindi sumasagot si Danaya ngunit siya'y naka talikod at doo'y lumuluha. Paiyak na sinambit ni Pirena ang pangalan ng kanyang nakababatang kapatid.

Pirena: Danaya?

Ayaw pa rin nitong sumagot. Maya maya lamang ay dahan dahan siyang naglaho. Dahil diyan, mas lalong umiyak si Pirena pagkat alam niyang hindi siya mapatawad ng kanyang kapatid kung kaya't niyakap na lamang siya nina Alena't Amihan.

HATHORIA...

Narating na ni Hitano ang Hathoria. Agad siyang pumasok sa loob. Ni isang hathor ay hindi niya masilayan kung kaya't inuna niyang puntahan ang kanilang bihag. Nang marating niya ang kinaroroonan, napansin niyang wala roon ang kanyang hinahanap at ang nagliliwanag na tali ay naka latag na lamang sa lupa.

Hitano: Si Pirena! Nasaan si Pirena?!!

ADAMYA...

Naka balik na si Danaya sa kuta ng Adamya at sinalubong siya ng kanyang pamangkin.

Lira: Ashti Danaya, anong nangyari? Nasaan sina Inay? At bakit ka umiiyak?

Lumapit si Ybrahim sa kanyang anak at may ibinulong.

Ybrahim: Mali ang iyong pagsalubong na tanong, anak. Sa akin mo na lang dapat ito itinanong. Pagkat sa mukha pa lang ng iyong ashti ay makikita na ang kasagutan.

GUBAT...

Labis labis ang pag luha ni Pirena na tila'y bumalik ang sakit na kanyang naramdaman nang siya'y nasa Hathoria. Naka yakap sa kanya ang kanyang dalawang kapatid.

Pirena: Sana'y hindi niyo na lang ako ipinagtanggol. Sana'y iniwan niyo na lang ako sa Hathoria at hinayaang mamatay kung ito rin lamang ang aking mararamdaman.

Alena: Pirena wag kang magsalita ng ganyan. Alalahanin mong nandito parin kami ni Amihan. Para sa'yo!

Pirena: Ngunit si Danaya? Gusto ko rin siyang mayakap. Anong saysay ng pagka laya ko kung hindi ko naman siya mayayakap?

Mas lalong napa iyak sina Alena't Amihan sa sinabi ni Pirena. Muli nila itong niyakap.

LIREO...

Humayo si Agane kay Hagorn upang iulat ang binabalak ni Asval na pagtatanggol kay Pirena.

Hagorn: Pashnea! Napaka laki ng ibinago ni Pirena kay Asval. Isa itong malaking suliranin sa atin.

Matapos ng sinabi ni Hagorn, agad itong sinundan ng kararating na si Hitano.

Hitano: Siyang tunay. Pagkat wala na si Pirena sa Hathoria.

Agad: Ano?!!

Hitano: Nakita ko ito sa lupa nang nag punta ako roon.

Ipinakita ni Hitano ang taling itinali kay Pirena. Hindi na ito nagliliwanag ngunit marumi na dahil sa hinulugan nitong lupa.

Hagorn: Naka takas man si Pirena, hindi parin tayo nakatitiyak kung si Asval nga ang nag palaya sa kanya. Maaaring may iba.

Agane: Ngunit sino naman ang gagawa nun kung hindi si Asval? Malabong ang mga kapatid ni Pirena ang gumawa nito.

Hagorn: Magka pareho lamang ang layo ng Hathoria at Sapiro sa Lireo. Agane, naka alis na ba si Asval nang ika'y pumarito?

Agane: Hindi pa panginoon? Bakit mo itinanong?

Hagorn: Halos sabay kayo ni Hitanong dumating. Iisa lamang ang ibig sabihin nito. Hindi si Asval ang nagpa laya kay Pirena. May ibang gumawa nun.

Hitano: Kung ganun, sino?

Hagorn: Ang mga Sanggre...

ADAMYA...

Hinatid na nina Alena't Amihan ang kanilang kapatid sa Adamya. Sinalubong sila nina Ybrahim at Lira. Maging ang mga kawal ay naka masid sa pagdating ni Pirena. Hindi pa ito masyadong malakas kung kaya't inalalayan siya ng mag-ina sa loob ng kuta kung saan ay sinalubong sila ni Imaw.

Imaw: Avisala Pirena. Salamat naman at ligtas ka. Sige, ihiga niyo siya nang makapag ipon muli ng lakas.

Lira: Maligayang pagdating dito sa Adamya, Ashti Pirena.

Pirena: S-sa-salamat.

Amihan: Iwan muna natin ang iyong Ashti. Nanghihina pa siya. Kailangan pa niyang magpahinga. Halika na muna sa labas.

Sumunod naman si Lira at sabay sila ng kanyang Inang Reyna na nasa kanyang kanang dako. Ipinatong ni Amihan ang kanyang kaliwang kamay sa kaliwang balikat ng kanyang anak at pangiting tumuloy sa labas.

SAPIRO...

Si Asval ay nasa gitna ng bulwagan at nag sasanay sa pakikipaglaban nang bigla niyang ipinatawag ang punong kawal ng Sapiro.

Asval: Ipatawag si Ebnezar. Gusto ko siyang makausap.

Dama: Masusunod po Mahal na Hari.

Panandaliang umalis ang dama upang tawagin ang pinunong kawal ng Sapiro habang itinuloy naman ni Asval ang kanyang pagsasanay. Matapos ng ilang sandali, dumating na rin ang hinihintay ng Mahal na Hari.

Ebnezar: Haring Asval

Ang sambit ng kawal na may kasabay na pagluhod.

Asval: Tumayo ka.

Ebnezar: Ano po ang inyong kailangan sa akin, Mahal na Hari?

Asval: Pumili ka ng tatlo pang mga kawal. Sasama kayo sa akin sa paghahanap sa aking reyna.

Ebnezar: Kay Reyna Pirena?

Asval: Bakit tila nagulat ka? Narinig mo ang aking sinabi. Sasamahan ninyo ako sa paghahanap sa kanya.

Ebnezar: Kung ito ang kagustuhan ng aking hari, masusunod.

Yumuko ng ilang sigundo ang kawal at umalis na. Sa kanyang paglisan sa harap ni Asval, ay pinanood siya ng kanyang hari. Wari'y pinagmamasdan ang gulat na mukha upang hindi ito mapansin.

LIREO...

Hagorn: Marahil ay kaya ako nakaramdam ng masamang kutob. Naka takas pala siya. Wala na akong ibang maisip na magtatanggol sa kanya kung hindi ay ang kanyang mga kapatid. Marahil ay sila nga ang tumulong sa kanya.

Agane: Kung ganun, maaaring nagkaisa nang muli ang magkakapatid na Sanggre.

Hagorn: Napaka rami na ng ating suliranin. Hindi ako makapapayag na maging si Asval ay kumapi sa kanyang asawa.

Agane: May balak ba kayong gawin upang pigilan ito?

Hagorn: Sumama ka sa akin. Ikaw lang at wala nang iba. Pupunta tayo ng Adamya ngayon din. hahahaha!!!!

ADAMYA...

Nasa labas ang mga kapatid ni Pirena. Nandoon din si Lira at ang kanyang amang si Ybrahim na naka tabi kay Alena.

Amihan: Danaya, alam mong hindi mo kailangang magdamdam. Si Pirena ay naghihintay na lamang sa iyo.

Umiiyak si Danaya nang siya'y sumagot.

Danaya: Napaka laki ng pagkakasala niya, Amihan. At hindi niyo ako maiintindihan pagkat hindi kayo ang bunso. Ngunit ako. Ako ang bunso at napaka sakit isipin na ako ang may pinaka maikling karanasan ng kanyang pagmamahal. Mahabang panahon siyang nag kulang. At sa isang iglap ay hihingi siya ng kapatawaran ng ganitong pamamaraan lamang?!! Hindi ko siya mapapatawad. Patawarin ako sana ni Bathalang Emre ngunit hindi ko ito magagawa.

Tumakbo si Danaya sa malayo. Sa lugar kung saan niya maaaring ilabas ang kanyang nararamdaman nang walang nakaka kita. Balak siyang sundan ni Aquil ngunit pinigilan siya ni Lira.

Lira: Wag Aquil. Ako ang bahala kay Ashti.

Hinanap ni Lira ang kinaroroonan ni Danaya. Ilang beses siyang tumingin sa kanyang kanan at kaliwa. Sa wakas ay nahanap na rin niya si Danaya. Naka tayo ito sa tabi ng isang mataas na puno at doon umiiyak.

Lira: Ashti Danaya?

Danaya: Umalis ka na Lira. Hindi ko kailangan ng ninuman.

Lira: Hindi Ashti, kailangan mo ako. At kailangan ka rin ni Ashti Pirena.

Danaya: Hindi niya ako kailangan. Kailanman ay hindi niya ako kinailangan. Hindi ko rin siya kailangan. Kaya kong mabuhay nang wala siya.

Lira: Kung ganun, bakit ka nagtatago at umiiyak? Aminin mo na, na naulila ka sa kanya. Na hinahanap hanap mo siya. Ayokong maghirap ka, Ashti. Kaya't pakiusap, tanggalin mo na ang galit sa iyong puso. Dahil alam kong sinasabik ka nang mayakap siyang muli.

Danaya: Hindi mo ako maiintindihan. Walang makakaintindi sa akin. Ikaw man ay bunso, wala ka namang kapatid. Kaya't napaka dali para sa'yo na sabihin yan.

Lira: Hindi mo alam ang naging buhay ko sa mundo ng mga tao. Isa lang akong utusan doon. Maagang nawala si itay. Ang tanging nagmahal sa akin. Ang iba'y walang ginawa kundi saktan ako. Kung hindi sampalin at paluhurin sa asin, sinasampal naman ang aking saloobin. Dito lang sa Encantadia ko naramdaman ang tunay na pagmamahal. Ang pagmamahal nina Itay, Inay at sa inyo ni Ashti Alena. Marami mang pagmamaltratong ginawa sa akin ang tumayong inay ko, nagawa ko parin silang patawarin. Mahalin. Ngunit hindi na ako makakabalik sa mundo ng mga tao. Kaya't kasama ng pagmamahal ko sa inyo, ay ang pagmamahal na gusto ko ring iparamdam sa kanila. Ngunit ikaw Ashti, nasa harapan mo na ang pagkakataon. Sa loob ng kutang yan, naghihintay si Ashti Pirena sa iyong pagmamahal.

Habang sinasabi ito ni Lira, hindi nila namalayang nandoon din si Amihan at nakinig sa sinabi ng kanyang anak.

Amihan: Alam mo bang pinili na lamang ni Pirenang mamatay kung hindi rin lang naman niya maipapamalas sa iyo ang kanyang pagmamahal? At kung hindi rin naman niya mararamdaman ang iyong yakap? Naulila din siya sa'yo, Danaya. Pagkat mahal na mahal ka niya. Mahal na mahal niya ang kanyang bunsong kapatid.

Mas lalong umiyak si Danaya. Alam ito nina Amihan at Lira kung kaya't niyakap nila si Danaya na tumanggap naman yakap.

Danaya: Kailangan din ni Pirena ng ganitong yakap. At ako ang magbibigay nito sa kanya.

Hindi na nag aksaya ng panahon ang bunsong anak ni Minea. Agad itong tumungo sa loob ng kuta habang ang mag-ina naman ay pinapanood si Danaya na puntahan ang kanyang kapatid.

SA LOOB NG ADAMYA...

Gising na si Pirena. Sapat na ang haba ng kanyang pagtulog upang makabawi ng lakas. Kakabangon lamang niya nang pumasok si Danaya.

Pirena: Avisala Danaya.

Pagbati ni Pirena na tila nailang pa sa sinabi. Hindi siya naka tingin kay Danaya nang sinabi niya ito pagkat natatakot siya sa anumang maging tugon ng kanyang kapatid. Ngunit ito ang sagot...

Danaya: Avisala kapatid ko.

Napatingin si Pirena kay Danaya.

Pirena: A-m-maari m-mo b-bang ulitin ang iyong s-sinabi?

Danaya: Avisala kapatid ko. Kapatid kong pinaka mamahal.

Muling napaluha si Pirena.

Pirena: Labis na naka antig sa puso ko ang sinabi mo, Danaya. Ito lang ang gusto kong marinig mula sa'yo.

Nagyakapan ang dalawang magkapatid.

Danaya: Patawarin mo ako. Hindi ko ginustong masaktan ka.

Pirena: Wala kang naging kasalanan, mahal kong kapatid. Ako ang dapat humingi sa'yo ng labis labis na kapatawaran.

Danaya: Napatawad na kita.

Bumitiw muna si Pirena sa pagyakap at inilagay ang dalawang kamay sa magkabilang pisngi ni Danaya.

Pirena: Pangako sa'yo, hinding hindi na muling mangyayari ang ginawa ko noon. E corre diu, Danaya.

Pirena: E corre diu ive, Ashne Pirena (mahal din kita, ate pirena)

Muling nagyakapan ng mahigpit ang dalawa.

DEVAS...

Nakamasid si Ynang Reynang Minea sa kanyang mga anak. Tuwang tuwa ito sa nangyayari.

Minea: Salamat naman!

GUBAT MALAPIT SA ADAMYA...

Nandoon sina Agane at Hagorn. Sa bahagi ng gubat na iyon na sakop ng Adamya, ay masisilayan ang kuta.

Nakikita nilang masayang masaya na ang lahat pagkat nagkaisa nang muli ang apat na magkakapatid na Sanggre. Nagyayakapan ang apat na magkakapatid at suot suot nila ang ngiti sa kanilang mga mukha. Maya maya lang ay niyaya ni Pirena na umupo kasama niya ang kanyang pamangkin. Sa malayo ay makikitang interesado itong kilalanin ang kanyang pamangking si Lira. Hinahaplos nito ang mahaba nitong buhok.

Hagorn: Sinasabi ko na nga ba at nandito ka, Pirena.

Pagsambit ni Hagorn na sila lamang ni Agane ang nakakarinig.

Agane: Anong balak ninyong hakbang, panginoon?

Hagorn: Malalaman mo rin. Sa ngayon ay maghihintay muna tayo rito.

SAPIRO....

Handa na si Asval sa paghahanap. Maging ang kanyang mga kawal ay handa na rin.

Asval: Wag kang mag alala, Pirena. Hahanapin kita.

Umalis na sina Asval at ang apat nitong mga kawal. Hindi sila naglaho. Sa halip ay ginamit ang kanilang mga paa upang maka tiyak na lahat ay madadaanan upang mahanap si Pirena.

ADAMYA...

Nasa loob na ang mag-ashti. Sa loob lamang ng maikling panahon ay mabilis silang naging malapit sa isa't isa. Kinukwentuhan ni Pirena si Lira tungkol sa pinsan nitong si Mira na siyang nagdulot ng kakaunting kalungkutan para kay Pirena.

Lira: Kung ganun, parehas pala kayo ni Inay. Dahil tulad ninyo, nawala din ako sa kanyang tabi. Wag kang mag alala, hahanapin natin siya. Oras na matalo natin ang mga pangit na yan, tutulungan ko kayong mahanap ang pinsan kong si Mira. Promise!

Pangiting tinaas ni Lira ang kanyang kanang kamay. Ngunit walang masabi si Pirena.

Lira: Ang ibig sabihin ay pangako.

SA LABAS NG KUTA NG ADAMYA...

Ybrahim: Nasaan si Lira?

Pangiting sumagot si Amihan.

Amihan: Siya'y nasa loob at kasama ang kanyang Ashti Pirena. Kanina pa sila hindi lumalabas. Sa tingin ko'y nagkaka mabutihan ang kanilang pagsasama.

Ybrahim: Natutuwa naman ako kung ganun. Pagkat sa loob lang ng isang araw, naging matalik na silang magkaibigan. Ngunit may napapansin ba kayo kay Pirena?

Alena: Anong ibig mong sabihin?

Ybrahim: Napansin niyo ba ang kanyang sinapupunan? Malaki ito.

Danaya: Hindi ko masyadong napansin iyon. Marahil ay masyado tayong natuwa sa kanya kung kaya't hindi natin ito napansin.

Amihan: Nahalata ko ito habang inaalalayan namin si Pirena. Ngunit hindi ko ito masyadong pinag tuunan ng pansin pagkat abalang abala ako sa pagaakbay sa kanya.

Danaya: Kung ganun, buntis si Pirena. Buntis ang ating kapatid!

Natutuwa si Danaya.

Ybrahim: Hindi tayo dapat natutuwa. Anak ni Asval ang kanyang dinadala.

Nabahala ang tatlong Sanggre.

GUBAT MALAPIT SA TALON...

Ebnezar: Mahal na Hari, palubog na ang araw. Itutuloy pa ba natin ang paghahanap?

Asval: Hindi tayo titigil hangga't hindi natin nahahanap si Pirena. Tayo na!

ADAMYA...

Ybrahim: Patawarin sana ako ni Pirena, ngunit kinakailangang mamatay ang sanggol oras na siya'y isilang.

Ngunit hindi pumayag si Danaya. Sa katunayan, nagmakaawa itong pigilan ang binabalak ng Prinsipe.

Danaya: Wag Ybrahim! Anak man siya ni Asval, nanggaling parin siya kay Pirena. Sa aking kapatid. Ang sanggol na pinagbabalakan mo ng masama ay aking pamangkin. Isa pa, may karapatang mabuhay ang lahat ng inosenteng nilalang dito sa Encantadia kahit na ang ama pa nito'y ubod ng kasamaan.

Amihan: Tama si Danaya, Ybrahim. Walang kinalaman ang sanggol sa kasalanan ng kanyang ama. Wag mo siyang idamay sa gulong hindi naman niya kinabibilangan.

Ybrahim: Anak ni Asval ang dinadala ni Pirena. Anak ng isang Sapiryang may dugong tila hinaluan ng dugong hathor. Isang napaka samang nilalang ang nagbuo sa kanya. Kaya't mamanahin niya ito at ipamamalas sa kahariang mamanahin niya.

Nagulat si Ybrahim sa kanyang iwinika. Nanlaki ang kanyang mga mata dahil dito.

Danaya: Ybrahim, wag ka sanang madala ng iyong sinabi.

Ybrahim: At anong gusto ninyong gawin ko?!! Ang hayaang lumaki ang bata at hintaying dumating ang araw na manahin niya ang korona ng kanyang ama?!!

Alena: Naiintindihan ko ang iyong nararamdaman, Ybarro. Natatakot ka sa kinabukasan ng kahariang dapat ay para sa'yo. Ngunit sang-ayon din ako kina Amihan at Danaya. Walang kinalaman ang sanggol.

O ayan, bumawi ako. I made you readers wait for two weeks para sa Kabanata 9. So to make it up for you, I worked hard to finish Kabanata 10. And now it's here! Posted the day after Kabanata 9 was posted. See? I told you. You have to check all the time cause the next kabanata may read anytime. Look forward for Kabanata 11 okay? Yey! Nangalahati na rin ako!! Bye for now!!

Kabanata 9- Ang Paglisan Mula sa Dilim

2006-06-19T03:20:00.000-07:00

(I repeat, read the lines with feelings. Pretend as if you're the characters.)

?- question Ex. "Saan ka tutungo?"
!- excitement or anger "Paparating na sila!"
?!- question, excitement and anger get mixed "Ano?!"
?!!/?!!!- question and extreme anger "Bakit mo ginawa yun?!!"

HATHORIA....

Naka gapos ang mga kamay ng bumagsak na reyna. Dalawang hathor ang nagpupumilit na maglakad ang duguang si Pirena patungo sa loob ng kadiliman ng Hathoria.

Pirena: Pashnea! Pakawalan ninyo ako!

Hagorn: Sa tingin mo ba, Pirena, ay hahayaan kong maka wala ka? Lalo na't alam kong ikaw ay may binabalak na masama sa akin? Baka nalilimutan mo, isang makapangyarihang hari ang iyong pinag babalakan ng masama.

Pirena: Kapag nalaman ni Asval ang ginawa mo sa aking ito, tingnan nalang natin kung hanggang saan pa aabot ang pagkakaibigan ninyong dalawa.

Hagorn: Tila nasa kanya na nga ang iyong tiwala. Na para bang hindi ka niya nilinlang. Bakit nasa kanya ang iyong pag asa? Umiibig ka ba sa kanya?

Pagalit na inilayo ni Pirena ang kanyang paningin sa mga mata ni Hagorn.

Pirena: Ang kahapon ay mananatiling kahapon. Kung ano man ang nakikita mo, yan ay dahil kinakailangan lamang ang aking katapatan sa watawat ng Sapiro. Ako ang reyna at siya ang hari. Kaya't wag kang magtaka kung nakikita mong nagkakasundo kaming dalawa.

Hagorn: Yan nga lang ba ang kadahilanan, Pirena? Ano ngayon ang tawag mo sa nilalang na lumalaki sa iyong sinapupunan? Hindi ba't isa yang bunga ng pagibig?

Pirena: Sheda! Lumalabis na iyong sapantaha, Hagorn. Hindi ko na hahayaan yan.

Hagorn: At anong magagawa mo? Wag ka nang magmatigas, Pirena. Tanggapin mo na ang katotohanan na ika'y talunan. Mas makapangyarihan ako sa'yo at kahit kailan, hinding hindi mo ako magagapi!!

Habang sinasabi ni Hagorn ang bagay na yan ay sinabayan niya ito ng malakas na sampal na siyang nagdulot ng pasa sa kanang pisngi ni Pirena.

ADAMYA....

Nang masaktan si Pirena, biglaang nakaramdam ang kanyang mga kapatid ng hapdi sa mukha.

Danaya: Anong nangyayari?!

Lira: Inay, anong masakit sa inyo? Bakit parang sinampal kayo?

Amihan: Ito rin ang aking pinagtatakahan, anak. Ngunit isang bagay lamang ang natitiyak ko. Sinaktan si Pirena.

SAPIRO....

Naka balik na ang Mahal na Haring si Asval kasama ang kanyang mga kawal. Nakita niyang hindi naka upo ang kanyang reyna sa trono.

Asval: Nasaan ang Mahal na Reyna?

Dama: Hindi ninyo magugustuhan ang aking kasagutan, Mahal na Hari.

Asval: Bakit? May nangyari bang masama habang nawala ako? Magsalita ka dama, ano ang nangyari? Nasaan si Pirena?

Dama: Hinuli siya ng mga hathor. Mahal na Hari, ang inyong reyna ay nasa dilikadong kalagayan.

Asval: Ano?!

dumating si Agane.

Agane: Tunay ang narinig mo, Asval. Ipinahuli siya ni Hagorn.

Asval: Bakit niya ginawa yun?!!

Agane: Pagkat ang pinagkakatiwalaan mong reyna, ay nagbabalak ng masama para sa aking hari. Isa siyang taksil!

Asval: Hindi ko masisisi si Pirena. Dahil bago pa niya tinaksilan si Hagorn, tinaksilan na siya ng iyong panginoon. Si Hagorn ang dapat sisihin. Hindi si Pirena. Nasaan sila ngayon?!

Agane: Wag mo na silang hanapin, Asval. At lalong wag mo nang igiit na hindi si Pirena ang may kasalanan. Mapaglinlang din ang diwatang iyan. Marunong magsinungaling. Ni minsan ba, hindi mo naisip kung ano ang maaaring ibinabalak niya laban sa'yo?

Napa isip ang hari.

ADAMYA...

Danaya: Kahit na maramdaman ko pa ang sakit na kanyang nararamdaman, hindi ko parin siya tutulungan. Nararapat lang na makatamo si Pirena ng kahirapan. Nararapat lang na malaman niya kung ano ang naghihintay na parusa sa lahat ng kanyang mga ginagawa!

Lira: Ashti, wag mong patigasin ang iyong puso. Kahit anong mangyari, kapatid niyo pa rin siya. Iisa pa rin ang dugong dumadaloy sa inyong mga ugat. Kung magkasala man siya laban sa inyo, hindi ibig sabihin ay papantayan niyo na siya. Paano makakamtan ng Encantadia ang kapayapaan kung kayo mismo ay hindi nagkakaisa?

Amihan: Hindi mo pa ba naiintindihan, anak? Si Pirena ang may kapakana ng lahat ng ito. Bakit kami makiki pag isa sa kanya? Paano namin siya mapagkakatiwalaan kung siya'y ganito? Hangga't hindi siya nagbabago, kailan man ay hindi makakamtan ng Encantadia ang kapayapaang inaasam nating lahat.

Lira: Kung ganun, bakit hindi kayo ang mag bago sa kanya? Yaman din lamang na inaasam pala natin ang kapayapaang sinasabi ninyo?

Ybrahim: Anak, hindi ko gusto ang iyong pananalita sa iyong ina.

Amihan: Wag Ybrahim. Tama si Lira. Ang kapayapaan ay hindi nagsisimula sa iba. Kung hindi ay sa atin. Ngayon ko lang napagtanto na tayo'y naghihintay ng kapayapaan samantalang ang kapayapaan ang siyang dapat na naghihintay sa atin. Danaya? Alena?

Mabilis na pinag isipan ni Alena ang sinambit ng kanyang kapatid. Hindi nagtagal ay nagbigay na rin siya ng tugon. Lumapit si Alena sa kanyang kapatid na reyna at pangiting hinawakan ang kanyang kamay.

Alena: Sumasang ayon ako sayo, Amihan. Panahon na upang magkaroon ng kapayapaan ang Encantadia. Isa ka ngang tunay na reyna. Kung nandito si Pirena, marahil ay ipagmamalaki ka rin niya tulad ng pagmamalaki ko sa iyo.

Danaya: Alam niyo ba kung ano ang ginagawa ninyo? Mas lalo lamang dadami ang kasamaang ipamamalas ni Pirena kapag ipinag tanggol natin siya.

Lira: Ashti, sige naman na, o.

Lumingon si Danaya sa kanyang pamangkin.

Danaya: Kung kanino ka man nag mana, salamat nalang sa kanya. Pagkat ang iyong kakulitan ay napilit akong sumama.

Lira: Yehey!

Danaya: Subalit! Ang aking gagawin ngayon ay gagawin lamang ng aking mga kamay at hindi ng aking puso.

Alena: Danaya!

Danaya: Tayo na.

Naglaho ang mga Sanggre't naiwan si Ybrahim. Hindi nila pinasama ang mga kawal.

Ybrahim: Paparito lang tayo. Pagkat sa pagkakataong ito, tanging ang mga Sanggre lamang ang makapag bibigay ng wakas sa gulong dinadanas ng ating mundo. Nawa'y pagpalain kayo ni Bathala.

SAPIRO......

Palakad lakad si Asval sa bulwagan. Hindi mapakali't hindi alam kung ano ang gagawin. Dumating si Agane.

Agane: Asval, pakinggan mo ang aking payo, kalimutan mo na si Pirena. Hindi siya karapat dapat sa tabi ng iyong trono. Pagkat ginamit ka niya. Ginamit niya ang buong Sapiro para sa kanyang sariling hangarin. Hindi ka na dapat na nag aalala sa kanya. Inuulit ko, mapaglinlang ang iyong napiling reyna. Nararapat lang na siya'y maparusahan.

Asval: Kahit anong mangyari, kahit na ano pa ang iyong isambit laban sa kanya, hindi parin siya ang pipiliin kong sisihin.

Agane: Bakit Asval? Ang pag pagsasama niyo bang dalawa ay may naidulot sa iyong puso? Umiibig ka na ba sa iyong reyna?!! Sa reynang kalaban ng iyong kaibigan?!

Asval: Sheda!! Hindi na tayo magka pantay ngayon, Agane. Kailanman ay hindi tayo naging pantay. Isa ka lamang utusan ni Hagorn. Kaya't bantayan mo ang iyong mga sinasabi sa isang hari.....Malaki ang aking utang na loob kay Pirena. Kung hindi sa kanya, hindi ako magiging hari. Naiintindihan mo ba?! Kailangan ko siyang ipagtanggol lalo na't dinadala niya ang aming anak.

Nagulat si Agane.

Agane: Di-di-dinadala niya ang iyong a-anak?

Asval: Siyang tunay. Si Pirena ay buntis. Dinadala niya ang aking tagapagmana.

HATHORIA...

Mainit ang kinaroroonan ng Reyna ng Sapiro ngayon. Kulang ang hangin at ang paligid ay napupuno ng kasamaan ng Hathoria. Doo'y maya't mayang nagliliparan ang mga pashneang uruvak, hinihintay na lamang na mamatay si Pirena upang ito ang magsilbing pagkain. Habang si Pirena naman ay nanghihina na. Nagliliwanag ang kanyang pasa sa mukha at ang kanyang katawan ay basang basa na ng pawis. Hindi nagtagal, muling nagsi liparan ang mga uruvak at nakita niya ito. Pagkatapos ay yumuko upang makita ang kanyang sinapupunan. Gusto niyang haplusin ang kanyang hindi pa na naisisilang na anak ngunit hindi niya magagawa.

Pirena: Wag kang mag alala, anak. Bubuhayin kita. Hindi ka mamamatay. Bubuhayin kita.

SA MUNDO NG MGA TAO...

Nagdadalawang isip na si Mira kung siya'y babalik ng Encantadia. Ang kanyang kaliwang kamay ay umuusok, habang ay kanan naman ay hawak ang medalyon.

Mira: Mahal na Bathalang Emre, kung ano man ang aking maging pasya, nawa'y hindi ko ito pagsisihan.

SAPIRO....

Hindi parin tumitigil ang hindi mapakaling paraan ng palakad lakad ni Asval. Sa labis nitong pag alala, napilitan na ring tawagin ang mga kawal.

Asval: Mga kawal!

Agad namang may dumating na ilang kawal.

Kawal: Ano po ang aming maipaglilingkod sa inyo, Mahal na Hari?

Asval: Magsama kayo ng ilan pang mga kawal at alamin ang kinaroroonan ng inyong reyna. Gusto kong ibalik niyo siya rito oras na siya'y mahanap ninyo. Maaari na kayong umalis.

Nang matapos ang sinambit ni Asval, walang ginawa ang mga kawal kundi ay ang tumayo lang sa kanilang kinaroroonan. Nagalit ang Hari.

Asval: Ano pang hinihintay ninyo?! Bigyang kaganapan ang aking utos.

Agad namang sumunod ang mga kawal.

ADAMYA....

Pinagmamasdan ni Imaw ang mga kawal na siyang abala sa pagsasanay para sa anumang oras na pagsalakay ng mga kalaban lalo na't wala ang mga Sanggre. Rinig na rinig ang mga espadang nagbabangaan. Maingay man ang bahagi ng Adamyang iyon, sa medyo malayu-layo ay naroon si Aquil. Tahimik at malalim ang iniisip. Napansin siya ni Ybrahim kung kaya't nilapitan niya si Aquil.

Ybrahim: Tila malalim ang iniisip mo, kaibigan.

Aquil: Iniisip ko si Danaya. Ang aking Sanggre Danaya. Napaka ganda niya sa tuwing siya'y masaya. Ngunit kapag siya'y galit, tila hindi mabago ng mundo ang kanyang mukha.

Ybrahim: Si Pirena ay kanyang kapatid. Hindi maaaring hindi lumambot ang kanyang puso para sa kanya. Makapangyarihan ang lukso ng dugo. Kaya't naniniwala akong muling manunumbalik ang pagmamahal niya sa kanyang panganay na kapatid lalo na kung si Pirena ay magbalik-loob rin sa kanyang mga kapatid.

Aquil: Sana nga ay mangyari iyon, Ybrahim. Pagkat sabik na sabik na akong magkaisang muli ang mga anak ni Minea. Sabik na sabik na akong makamtan muli ng Encantadia ang kapayapaan upang maging payapa din ang buhay namin ni Danaya.

Ybrahim: May laman ang iyong sinabi.

Naghihintay ng kasagutan ang nagtatakang prinsipe. Ngunit nakangiti lamang ang makisig na pinuno....

GUBAT....

Nasa gubat na ang mga inutusang kawal ni Haring Asval. Patungo sila sa Hathoria ngunit naka salubong sila ni Agane na patungo naman ng Sapiro.

Agane: Saan kayo hahayo?

Kawal 1: Ipinag utos ng aming mahal na hari na hanapin ang aming reynang si Pirena. Sabihin mo sa amin kung saan siya matatagpuan.

Agane: Nalimutan niyo na ba ang sinabi sa inyo ni Hagorn? Si Pirena ay isang taksil. Ginawa niyang susi ang kahariang kinabibilangan ninyo para sa kanyang sariling hangarin. Kaya't bakit niyo pa siya hahanapin?!

Kawal 2: Pagkat ito'y kautusan ng aming hari. Ng haring pinagkakatiwalaan at mapagkakatiwalaan. Walang dahilan upang suwayin namin ang kanyang utos.

Agane: Maging si Asval man ang nag utos o hindi, hindi niyo parin dapat hanapin si Pirena. Hayaan niyo na siya sa mga uruvak. Nararapat lang na makatamo ng parusa ang maka sariling diwatang yan.

Kawal 3: Kung ganun, ano ang gusto mong gawin namin? Hindi kami papayag na bumalik sa aming hari na ganyan ang dahilan.

Mabilis na pinag isipan ni Agane kung ano ang gagawin ng Sapiryang mga kawal.

Agane: Ako na ang bahala. Pumarito muna kayo at bumalik sa oras na sa tingin niyo'y inaasahan na ang inyong pag balik. Wag kayong mag alala, may katiyakan akong hindi kayo mapaparusahan.

Pagkatapos ng sinabi ng babaeng hathor, naglakad na ito patungo sa direksyon ng Sapiro na may dala dalang mukha na tila'y mababasa ang binabalak.

PUNO NG ASNAMON...

Tahimik ang paligid at ang puno ng Asnamon ay parang isang ordinaryong puno lamang nang biglang nag labas ito ng ilaw. Sa labis labis na liwanag ay tiyak masisilaw ang sinumang makakita nito. Patuloy na nagliliwanag ang puno. Hindi nagtagal, isang nilalang ang lumabas. Pula ang suot nito na tila may hawak hawak sa kanyang kanang kamay. Unti unti siyang lumakad malayo sa liwanag at sa isang iglap ay si Mira pala. Hawak hawak niya ang medalyon at kanya pang pinagmamasdan ang paligid na tila'y dayuhan para sa kanya.

Mira: Encantadia, Encantadiang napaka ganda, nandito na akong muli.

HATHORIA....

Walang pinagbago ang kalagayan ni Pirena. Dahil sa siya'y mahinang mahina na, wala na itong balak na tumakas. Ngunit nag aalala siya sa buhay ng kanyang anak. Kapag hindi siya nakapag ipon ng lakas at maka isip ng paraan upang maka takas, ang kanyang hindi pa naisisilang na anak ay maaaring lumisan patungong Devas. Maya maya lang ay nakaramdam siya ng kakaunting lakas. Sa kanyang maputlang mukha, nagawa niyang ngumiti.

Pirena: Mira...

SAPIRO...

Nakarating na si Agane sa Palasyo ng Sapiro. Nakita niya si Asval na nakaupo sa trono.

Agane: Avisala Asval, maaari ko bang kamustahin ang Sapiro?

Sinabi niya ito upang mabago ang nilalaman ng isip ng kanyang kaibigang Sapiryan. Ngunit ito ang sagot...

Asval: Ang Sapiro ay kailanman walang buhay kapag wala ang reyna nito.

Agane: Asval kelan mo ba matatanggal sa iyong isip si Pirena?! Wala ka nang magagawa. Anumang oras ay mamamatay na siya. Anumang oras ay kakailanganin mo na ng panibagong reyna. Isang reynang hindi bibiguin ang kanyang mga nasasakupan.

Asval: At wala ka na ring magagawa kung malaki ang utang na loob ko sa kanya. Hindi ko siya maaaring pabayaan lalo na kung ito nalang ang munting pamamaraan ng pasasalamat ko sa kanya. At isa pa, naging isa ring mahusay na reyna si Pirena. Kaya't walang dahilan upang itakwil ko siya.

Agane: Tila kakaiba ka sa iyong dating sarili. Maitanong ko nga Asval, umiibi...

Asval: Kung wala ka nang ibang sasabihin, maaari ka nang umalis.

Walang nagawa si Agane kundi ay sundin ang mas nakatataas sa kanya. Sa kanyang pagtalikod mula sa trono, nakita niyang paparating na ang kinausap niyang mga kawal.

Asval: Ano ang nangyari sa inyong paghahanap? Dala dala niyo na ba si Pirena?

Kawal 1: Ipag patawad ninyo, Mahal na Hari. Ngunit narating na namin ang karagatan at inakyat na rin namin ang mga kabundukan. Ngunit hindi parin namin na hanap si Reyna Pirena.

Asval: Kung ganun, kinakailangang ako na mismo ang maghanap sa kanya.

Nagulat si Agane.

SA LABAS NG HATHORIA...

Nakarating ang mga Sanggre sa labas ng kweba ng Hathoria. Sinamo ni Amihan at Alena ang kanilang mga brilyante habang si Danaya naman ay nanonood lamang sa kanila.

Amihan: Nandito si Pirena.

Alena: Iyon din ang nararamdamang kong sagot ng aking brilyante.

Amihan: Kung ganun, halina sa loob at ipag tanggol si Pirena.

Pumasok na sa loob sina Amihan at Alena ngunit hindi parin umaalis sa kinaroroonan si Danaya. Nakita siya ni Amihan.

Amihan: Danaya, pakiusap, wag mong pairalin ang iyong galit sa ating kapatid. Kahit na anong mangyari, iisa parin ang dugong dumadaloy sa ating mga ugat.

Dahil lamang sa pamamaraan ng pagsalita ni Amihan, napilitan na rin si Danaya na pumasok sa loob.

Sa bukana pa lamang ng kweba ay mararamdaman ng ang init. Maraming daanan patungo sa iba't bahagi ng kweba kung kaya't hindi nila malaman ang kanilang papasukin.

Alena: Hindi tayo dapat maghiwa-hiwalay. Siguraduhin nating kasama natin ang isa't isa.

May nakitang dalawang hathor si Amihan na pumasok sa isa sa mga daanan.

Amihan: Sundan natin sila.

Dahan dahan na naglakad ang magkakapatid. Hindi nagtagal nang magsimulang magsi labasan ng mga pawis sa kanilang mukha dahil sa init. Ang kanilang pag bubuntot ay nagdala sa kanila sa bulwagan ng Hathoria.

Amihan: Heto pala ang mukha ng karimarimarim na Hathoria. Ang karimarimarim na kahariang pumaslang sa aking ama.

Maraming mga Hathor ang naroroon. Ang iba ay nagbabantay. Ang iba nama'y nagsasanay sa pakikipaglaban habang ang ilan naman ay mas lalo pang pinatitibay ang kanilang mga sandata. Pinag aaralan ng tatlong Sanggre ang gawi ng mga Hathor nang may naramdaman sila sa kanilang likuran...mga hathor!!

Danaya: Avisala.

Nilabas nina Amihan at Alena ang kanilang matatalim na sandata habang si Danaya naman ay inilabas ang kanyang arnis. Nagsimula silang makipag laban. Ang tunog ng nag uuntugan na sandata ay nakatawag pansin sa iba pang mga hathor. Agad agad sumalakay ang mga ito. Marami ang mga Hathor lalo na't nasa kanilang lupain ang mga Sanggre. Ngunit dahil sa sila'y anak ni Minea, namana nila ang hindi pagsuko ng kanilang Ina na siyang nagdulot sa tagumpay. Tagumpay man sila, hindi maituturing na biro ang pinagdaanan. Kung hindi sa tulong ng kanilang mga brilyante, marahil ay nagapi na sila.

Alena: Hanapin na nating muli si Pirena.

Nilabas ni Amihan ang kanyang brilyante.

Danaya: Bakit parang walang sinabi sa iyo ang brilyante ng hangin, Amihan?

Amihan: Hindi makapag labas ng kapangyarihan ang aking brilyante dito sa Hathoria.

Nilabas ni Alena ang kanyang brilyante.

Alena: Ganoon din sa akin.

Danaya: Kung ganun, kailangan natin siyang hanapin sa lahat ng sulok ng Hathoria. Tayo na.

SAPIRO...

Asval: Dama, kunin ang aking sandata.

Walang sinabi ang dama ngunit yumuko ito at umalis.

Agane: Nawa'y isipin mo ang gagawin mo, Asval.

Asval: Alam ko ang aking ginagawa. At hindi ko kailangan ng payo ng isa hathor na tulad mo.

Maya maya lamang, bumalik na ang inutusang dama at dala dala niya ang sandata ni Asval. Ibinigay niya ito sa kanyang hari. Yumuko at umalis na.

Nasaktan si Agane sa sinabi ni Asval. Pinapanood niyang kausapin ni Asval ang pinuno ng mga kawal habang pabulong niyang sinabi...

Agane: Babawiin mo rin yan, Asval. Babawiin mo rin yan.

HATHORIA...

Naka ilan na ang napuntahan nina Amihan. Ngunit hindi parin nila nahahanap ang kanilang panganay na kapatid.

Amihan: Nasaan kaya si Pirena?

Danaya: Mayroon pa tayong hindi napapasok. Maaaring nandoon ang ating hinahanap.

Pumasok sila sa kwebang iyon. Papasok pa lamang sila nang narinig na nila ang mga uruvak. Hindi nagtagal, nasilayan rin nila si Pirena. Lumapit silang tatlo. Panandaliang ibinigay ni Amihan ang kanyang espada kay Alena at lumapit sa natutulog na kapatid.

Amihan: Pirena, Pirena.

Ilang sigundo lang ay dumidilat dilat na rin ang kanyang mga mata. Sa una ay malabo ang paningin niya. Ngunit unti unti, nakikita na niya si Amihan.

Pirena: Amihan?

Amihan: Ako nga. Kasama ko ngayon si Alena at Danaya. Nandidito kami upang ilayo ka rito.

Pirena: Wag na. Hayaan niyo na lamang ako rito. Mahinang mahina na ako. Hindi ko na kaya.

Amihan: Hindi! Wag mong sabihin yan. Magkasama natin itong kakayanin. Wag kang mawalan ng pag asa.

Tinanggal ni Alena ang nagliliwanag na tali sa kamay ni Pirena. Nang matanggal ito, naramdaman niya ang muling pag daloy ng kanyang dugo sa kanyang mga kamay.

Amihan: Kumapit ka sa amin, Pirena. Halika.

Inipon ni Pirena ang natitira niyang lakas upang ilagay ang kanyang sarili sa katawan ng kanyang mga kapatid. Ang kaliwang balikat ay nasa pag aalalay ni Amihan habang ang isa nama'y kay Alena. Ngunit si Danaya ay walang ginagawa kundi ay ang taga bitbit ng mga sandata. Awang awa na ang bunsong kapatid sa katayuan ng kanyang panganay na kapatid ngunit pinaiiral parin niya ang kanyang galit dito. Lahat ng mga Hathor na nasa Hathoria ay napaslang na ng mga Sanggre kung kaya't wala nang nakapag pigil sa kanila sa pagpapa takas kay Pirena.

LIREO...

Nasa bulwagan si Hagorn nang bigla siyang nakaramdam ng malakas na kutob.

Hagorn: Hitano...

Hitano: panginoon, ano 'yun?

Hagorn: Pumunta ka ng Hathoria.

Hitano: Bakit? Anong gusto niyong gawin ko roon.

Hagorn: Gusto kong mag masid ka. Pagkat nakakaramdam ako ng malakas na kutob. Gusto kong malaman kung ano ang nangyayari doon ngayon. Si Pirena. Puntahan mo rin siya.

Hitano: Masusunod.

Hindi nag sayang ng panahon si Hitano. Imbis ay tumungo na ito ng Hathoria at nagsama ng dalawang mga hathor.

GUBAT...

Nakalayo na ang apat na Sanggre sa Hathoria. Narating na nila ang lupang sakop ng Adamya. Hindi pa man nakakarating sa kuta ng Adamya, tumigil na muna sila upang si Pirena'y makapag pahinga.

Inilabas ni Alena ang brilyante ng tubig.

Alena: Aking brilyante, punuin ng iyong elemento ang lalamunan ng aking kapatid.

Maya maya lang, ay nakaramdam si Pirena ng tubig na dumadaloy sa kanyang lalamunan. Kumuha naman si Amihan ng dahon at ipinahid ito sa noo ng kanyang kapatid upang matanggal ang pawis. Upang hindi maiba, napilitan na rin si Danaya na mag alok ng tulong.

Danaya: Brilyante ng lupa, inuutusan kita. Bigyang lunas ang pasa sa mukha ni Pirena.

Matapos ng pagpawi ng uhaw at pawis, sinundan naman ito ng pagkawala ng kanyang pasa. At dahil diyan, nakaramdam si Pirena ng pagmamahal na hindi naranasan sa loob ng napaka habang panahon. Hindi niya napansing may luha na palang naiipon sa kanyang mga mata hanggang sa ito'y tumulo na at saka na lamang niya ito nalaman.

Pirena: Marami akong ginawa laban sa inyo. Maging ang pagkaka kilala ko sa inyo bilang aking mga kapatid ay kinalimutan ko. Ngunit nandito parin kayo at nag tanggol sa akin. Sa loob ng napaka habang panahon, hindi ako nakaramdam ng pagmamahal. Sa katunayan, halos nakalimutan ko na kung ano ang pakiramdam ng minamahal. At ngayong naramdaman ko na itong muli, nakita ko na kung gaano kamali ang lahat ng aking mga ginawa. Labis labis na akong nagsisisi. Sana'y mapatawad ninyo ako.

Paiyak na tumugon si Amihan.

Amihan: Pinapatawad na kita, Pirena. Higit pa sa kaya kong sabihin. At hindi lamang ikaw ang nakakaramdam ng pagmamahal mula sa amin. Ako rin. Ako rin ay nakakaramdam ngayon ng pagmamahal mula sa iyo. Pagmamahal mo na ngayon ko lamang tunay na naranasan.

Napangiti si Pirena.

Pirena: Alena? Mapapatawad mo ba ako?

Paiyak din na sumagot si Alena.

Alena: Siyempre naman! Paano ko hindi mapapatawad ang una kong naging kapatid? Mahal na mahal ka namin, Pirena. At hindi pala iyon magbabago kahit na ano pa ang pag daanan nating magkakapatid.

Pirena: Danaya?

Pilit na pinipigilan ni Danaya ang kanyang pagluha. Naka talikod siya sa kanilang tatlo upang hindi ito makita ni Pirena....(this part is to be continued)

There is no certainty as to when the next kabanata (Kabanata 10) will come. BUT one thing is for sure, I'll keep on constructing kabanatas whenever I have time. Don't worry, I never forget to post naman. I just have to find time. Basta, just keep on checking 'cause the next kabanata may be read anytime. God bless! :D

Kabanata 8- Ang Pagdakip

2006-06-15T02:51:00.000-07:00

(read the lines with feelings)

Matapos ng usapin, humayo na si Pirena sa bulwagan habang nakasunod sa kanyang likuran ang kanyang dama. Ni isa sa dalawa ay nakaramdam ng pagmamasid.......ni Agane.

ADAMYA....

Danaya: Amihan, anong iniisip mo?

Amihan: May natuklasan ako, Danaya.

Danaya: At ano naman 'yun?

Amihan: Si Muros. Umiibig si Muros sa akin.

Danaya: Ikaw bilang reyna, hindi ko masasabing sang ayon ako dito. Subalit bilang kapatid ko, sa tingin ko'y bagay naman kayong dalawa. Tila lahat ng magandang katangian ay mahahanap sa kanya.

Amihan: Wala akong itatago sayo, Danaya. Aaminin ko, tila nahuhulog na rin ang aking loob sa kanya. Ngunit kahit anong mangyari, isa parin akong reyna. Mas ma swerte ka, Danaya. Hindi ikaw ang reyna. Malaya kang umibig.

Danaya: Kayong dalawa ni Muros ang ating pinaguusapan. Wag mo itong ibahin.

Amihan: Ngunit ikaw ang may karapatan. Hindi ako. Wala ka bang nahahalata kay Aquil?

Danaya: Ang puso ko ay para sa Lireo lamang.

Napangiti si Amihan

Amihan: Humahanga ako sayo, kapatid ko. Talagang hindi na maiaalis ang diwa ng Lireo sa iyo. Subalit paano ang iyong puso? Wag mong sayangin ang iyong pagkakataong maging malaya. Nawa'y pag isipan mo ito.

LIREO.....

Madaling nagbalik si Agane sa Lireo.

Agane: Nasaan ang aking panginoon?

Gumalaw ang ulo ng isang hathor. Matapos ng maikling sandali, dumating si Hagorn.

Hagorn: Bakit mo ako hinahanap?

Agane: Pagkat may isang masamang balita akong hatid, panginoon.

Hagorn: Magsalita ka.

Agane: Nanggaling ako ng Sapiro. At may natuklasan akong bagay na tiyak kong hindi ninyo magugustuhan. May binabalak na hakbang si Pirena laban sa inyo.

Nagulat si Hagorn.

SAPIRO....

Pumasok ng bulwagan si Pirena. Nakaupo sa trono si Asval.

Asval: Saan ka nanggaling?

Pirena: Pinasyalan ko ang paligid ng palasyo. Pinagmasdan ko lamang kung gaano na umunlad ang Sapiro simula nang ikaw ang namuno.

Asval: Ngunit bakit si Gurna lamang ang iyong kasama?

Mabilis na nag isip ng kasagutan si Pirena.

Pirena: Hindi ko kinailangan ng kawal. Pagkat hindi si Pirena ang nakita nila kung hindi ay isang ordinaryong Sapiryan. Ginawa ko ito upang malaman ko ang mga kaganapan sa tuwing naka talikod tayo.

Asval: At ano ang iyong nakita?

Pirena: Wag kang mag alala. Mapayapa ang lahat.

Asval: Tunay ngang hindi ako nagkamali sa pagpili ng aking reyna. Tunay ngang maaasahan kita.

Tiningnan ni Asval ang sinapupunan ni Pirena. Pangiting ipinatong ang kanyang kamay sa tiyan ng kanyang reyna at kinausap ang sanggol sa loob.

Asval: Isa kang lalaki. Ikaw ang aking magiging tagapagmana. Ikaw ang mag tutuloy ng lahat ng aking nasimulan. Sa 'yo ko ipamamana ang aking husay at tapang sa pakikipaglaban. At sa 'yong ina naman ang katalinuhan. Ito ang bagay na magbibigay katuparan sa iyong tadhana. Ito rin ang katangiang magbibigay simbolo na ikaw si Caleb, na ang ibig sabihin ay katapangan, ay anak ni Haring Asval at Reyna Pirena at tagapagmana ng Sapiro.

Nagliwanag ang sinapupunan ni Pirena dahil sa basbas ni Asval.

ADAMYA.....

Wala ang Reyna Amihan at Prinsipe Ybrahim sa kuta ng Adamya pagkat ipinapasyal nila ang kanilang anak sa talon sa gitna ng kagubatan. Ang naiwan na lamang sa kuta ay sina Alena at Danaya.

Alena: Maaari ko bang malaman kung ano ang iniisip ng aking bunsong kapatid?

Danaya: Wala ito, Alena.

Alena: Danaya, wala kang maitatago sa akin. Naroon ako nang iniluwal ka ng ating Ynang Reyna. Magkasama tayong lumaki. Kaya't kilala na kita. Alam ko na ang iyong mga gawi. Kaya't hindi maaaring wala kang iniisip sa mga sandaling ito. Kaya't sige, sabihin mo sa akin.

Hindi parin nagsasalita si Danaya sa halip ay may pinagmamasdan sa hindi gaano kalayong kinaroroonan. Sinundan ni Alena ang paningin ni Danaya at nakita si Aquil.

Alena: Si Aquil?

Agad tumingin sa iba si Danaya kaya't napatawa si Alena.

Alena: Wag ka nang magkaila. Kahit wala kang sinabi, alam ko na ang iyong iniisip maging ang iyong nararamdaman.

Danaya: Akala ko'y alam mo nga ang iniisip ko. Hindi pala.

Alena: Sige, sabihin na nating mali nga ako. Ngunit paano sa nararamdaman? Ipagkaila mo rin man ito sa akin, ay hindi mo naman ito maipagkakaila sa 'yong puso.

Maamong mukha ang inilingon ni Danaya sa kanyang kapatid.

Danaya: Umiibig nga ako sa kanya.

Alena: Yan lang ang gusto kong marinig, Danaya. At nakatitiyak akong mas gugustuhin itong marinig ni Aquil.

Danaya: Alena wag!

Pinigilan ni Danaya si Alena mula sa pagkatayo pagkat kanyang tatawagin si Aquil.

Alena: Danaya, kung hindi ngayon, kelan pa? Wag mong hintaying dumating ang pagdating ng mga paru-paru bago niya malaman ang iyong nararamdaman?

Pinag isipan ni Danaya ang sinabi ni Alena.

Danaya: Tama ka.

LIREO.....

Hagorn: Agane,

Agane: panginoon.

Hagorn: Ihanda ang mga hathor. Tutungo tayo sa Sapiro. Uunahan natin si Pirena.

ADAMYA....

May iniuutos si Aquil sa isang kawal. Nang umalis ito, tumabi si Danaya kay Aquil.

Aquil: Sanggre Danaya.

Danaya: Tayo lamang ang naguusap. Kaya't Danaya na lamang ang itawag mo sa akin. Maaari ba?

Aquil: Kung inyong gugustuhin, masusunod.

Danaya: Hindi mo ako naiinitindihan. Binabawasan ko ang labis mong pagtingala sa akin. Gusto kong maabot mo ako.

Aquil: Ano ang inyong ibig sabihin?

Walang sinabi si Danaya. Sa halip ay hinalikan niya ang labi ni Aquil. Gulat na gulat ito.

Danaya: Isa lamang ang ibig sabihin ng ginawa ko, Aquil. Mahal kita.

Gulat parin ang pinuno ng mga kawal.

Aquil: A-ano ang inyong si-si-sinabi?

Danaya: Mahal kita, Aquil.

Napangiti si Aquil. Tila kinikilig ang loob nito.

Aquil: Maari mo bang ulitin ang inyong sinabi?

Danaya: Kung tutugunan mo ang aking kataga.

Aquil: Mahal din kita Danaya. Ikaw lang at wala nang iba.

Danaya: Mahal kita, Aquil.

Ngayon ay si Aquil naman ang humalik kay Danaya. Masayang masaya ang dalawa. Sa labis na kasiyahan ng tagapangalaga ng brilyante ng lupa, lahat ng bulaklak sa Encantadia ay nagsi bukadkad. Nakita ito nina Amihan, Lira at Ybrahim.

Amihan: Hindi ba't napaka ganda, anak?

Lira: Opo. At hindi lang yun.

Ybrahim: Kung ganun, ano?

Lira: Isa lang ang ibig sabihin nito, masayang masaya ngayon si Ashti Danaya.

Amihan: Sa anong dahilan?

Lira: Eh di ano pa kundi dahil nagkatuluyan na sila ng one and only niya!

Ybrahim: Naintindihan mo ba ang sinabi ng ating anak, Amihan?

Amihan: Minsan din akong tumira sa mundo ng mga tao. Kaya't hindi dayuhan para sa 'kin ang salitang yan.

Ybrahim: Kung ganun, ano ang sinabi ni Lira?

Amihan: Nagiibigan sina Danaya at Aquil.

Pangiting sinabi ni Amihan.

SAPIRO....

Magisang nasa bulwagan ang Mahal na Reynang Pirena. Maya maya lamang ay dumating si Asval at dala dala ang kanyang sandata. Apat na kawal ang nasa kanyang likuran.

Pirena: Saan ka hahayo?

Asval: Sa Ascano. Aalamin ko lang ang mga nagaganap sa tribong 'yun.

Pirena: Bakit? May kaguluhan ba?

Asval: Wala, Pirena. Sadyang malayo lang sa palasyo ang Ascano kaya't kinakailangang puntahan ko ito upang kamustahin. Mas mainam kung dumito ka lang. Agad akong babalik.

Matapos ng pangungusap, naglaho na ang Mahal na Hari kasama ang anim na kawal. Hindi nagtagal, dumating si Hagorn at ang kanyang kampon.

Agane: Nasaan ang iyong asawang hari?

Pirena: Kasalukuyang wala siya sa palasyo. Siya'y nasa Ascano. Bakit niyo siya hinahanap?

Hagorn: Hindi si Asval ang aming sadya kung hindi ay ang kanyang Mahal na Reyna. Hulihin siya!!

Dalawang kawal ang tumakbo palapit sa kanya ngunit hindi tinamaan niya ang mga ito bago pa maka lapit sa kanya.

Pirena: Anong ibig sabihin ng sigalot na 'to?!!

Agane: Hindi ka karapat dapat na maging reyna! Isa kang taksil!

Pirena: Hindi ko alam ang pinagsasabi mo.

Hagorn: Sheda!! Alam ko na ang iyong balak, Pirena. Ngunit hindi ka magtatagumpay. Mga hathor! Hulihin si Pirena!!!

Sumalakay ang mga hathor. Walang naiwang pagkakataon kay Pirena upang magpalit sa kanyang gayak pandigma kaya't nakipaglaban siyang suot suot ang kanyang kasuotang pang reyna. Nakipag laban sa mga hathor ang mga kawal ng Sapiro. Nagawa ni Hagorn na maka harap ang pinunong kawal ng kaharian.

Hagorn: Hindi mo kami dapat nilalabanan. Sa halip ay si Pirena.

kawal: Ang isang kaharian ay hindi makakatayo kung ito'y kakalabanin ang kanyang sarili!!

Pagalit na sinambit ng pinunong kawal ng Sapiro habang nilalabanan si Hagorn.

Hagorn: Palihim kayong nilabanan ng inyong reyna. Ginamit niya ang Sapiro para sa kanyang sariling hangarin. Ito ba ang sinasabi mong kaharian?! Sa amin kayo umanib. At kapag ginawa niyo yan, doon ninyo matatagpuan ang tunay na katahimikan. Ang katahimikang nawala dalawang libong taon nang nakaraan.

Tiningnan ng kawal si Hagorn at pinagisipan ang sinabi nito. Maya maya lamang, sumigaw na ito ng utos sa kanyang mga pinamumunuan.

kawal: Pabagsakin si Pirena!!!!

Halong galit at gulat ang nararamdaman ni Pirena. Pilit niyang kinalaban ang kanyang mga nasasakupan para sa kanyang sariling kaligtasan ngunit hindi naging sapat. Sa ikalawang pagkakataon, bumagsak si Reyna Pirena.....

Please go back ang check in the following days to find out the continuation in Kabanata 9.

Note

1. 3-4 days of waiting are needed before you can read the next kabanata. That is, if that certain kabanata has a normal length.

2. However, 5-7 days are needed if the kabanata is long.

3. Since school is ongoing, the flow of kabanatas may go slow.

4. BUT you CAN expect a new kabanata every Monday since I have time to construct a new one over the weekend.

Check twice each week to find out if there's a new kabanata. As for now, Avisala Meiste! God bless! :D

Kabanata 7- Ang Balak ni Pirena

2006-06-08T01:03:00.000-07:00

SUMUNOD NA ARAW SA GUBAT.....

Naglalakad sina Ybrahim at Aquil.

Aquil: May naisip na ba kayong ibang araw upang salakayin ang Sapiro?

Ybrahim: Sa ngayon ay ayaw ko munang pag isipan yan, Aquil. Marami pang araw upang gawin ito. Ang tanging gusto ko lang ngayon ay ang malaman ang kasagutan sa aking tanong.

Aquil: Anong katanungan iyon, Prinsipe Ybrahim?

Ybrahim: Si Lira. Nagtataka ako sa kanya. Bakit tila gumagaan ang kanyang loob sa kanyang Ashti na siyang nagtapon sa kanya sa ibang mundo?

Aquil: Marahil ay mabait lamang ang inyong anak.

Ybrahim: Ewan ko ba ngunit hindi ako mapakali. Hindi naman ganito noon si Lira sa kanyang Ashti Pirena.

Aquil: Bakit hindi niyo nalang tanungin ang inyong anak?

Ybrahim: Pagkat mukhang may nililihim sa amin ang aking anak. Walang saysay kung tanungin ko ito sa kanya. Halina, bumalik na tayo sa Adamya. Baka hinahanap na nila tayo.

Pinatong ni Ybrahim ang kanyang kamay sa balikat ni Aquil at naglaho. Hindi nila alam na may hathor na nakarinig sa kanilang usapin.

LIREO....

Agad nagtungo ang hathor sa sa Lireo.

Hagorn: Ano?!?! Kailangang malaman ito ni Asval.

SAPIRO.....

Nasa silid ng pagpupulong si Asval at nagsusulat. Pumasok si Hagorn.

Asval: Sinubukan ko nang gawin kay Pirena ang iyong payo. Ngunit mailap siya. Matalino. Kaya't hindi ko nagawa.

Patuloy siyang nagsulat habang sinabi ito.

Hagorn: May pinagmanahan.

Napansin ni Asval na tila may pakay si Hagorn kaya siya nagpunta. Hindi parin ito tumitingin at patuloy paring nagsusulat.

Asval: Ano iyon kaibigan?

Hagorn: Kahapon. May dapat na naganap ngunit hindi natuloy.

Napatigil si Asval sa pagsusulat at tumingin na kay Hagorn.

Asval: Anong kaganapan yun?

Hagorn: Kahapon ay nagbalak si Ybrahim na salakayin ang Sapiro. Ngunit sa anumang paraan, hindi ito natuloy.

Asval: Pashnea!! Kung ganun, tunay pala ang sinabi ni Lira.

Hagorn: Ang anak ni Ybrahim?

Asval: Inunahan niya ang kanyang mga magulang sa pagpunta rito kahapon. Gusto niyang magtago kami ni Pirena. Tila ayaw niyang magapi kaming dalawa.

Hagorn: Ginawa yun ni Lira? Ng pamangkin ni Pirena na siyang nagpatalsik sa Ina nito?

Asval: Siya nga.

Hagorn: Pashnea!!!

Asval: Evri Hagorn? (bakit Hagorn?)

Hagorn: Alam ko na ang binabalak niya. Kinukuha niya ang tiwala ni Pirena upang makipag ka ayos na ito sa kanyang mga kapatid.

Asval: At bakit ka natatakot na mangyari iyon? Ano naman kung magkaisa silang muli?

Hagorn: Kapag nangyari iyon, hindi lamang ang apat na magkakapatid ang magkakaisa. Maging ang kanilang mga brilyante ay magkakaisa rin. Yun ang hindi natin dapat pahintulutang mangyari. Dapat ay gumawa ka ng paraan. Kinakailangang mas lalong magalit sina Amihan kay Pirena. Kinakailangang magkaroon ka ng tagapagmana sa lalong madaling panahon.

Asval: Yan ang hindi ko gagawin. Kahit ano, wag lamang ito. Hindi ko kailangan ng tagapagmana at lalong hindi ko na rin muling lilinlangin si Pirena. Ayoko nang muli pa siyang masaktan.

Hagorn: Ano ang iyong sinambit?! Naninibago ako sa 'yong mga salita, kaibigan. Wag mo sabihing, umiibig ka na kay Pirena.

Asval: Sheda! Hindi ako umiibig sa Sanggreng yun. Nangyari lamang na sa kanya ako nagkaroon ng napaka laking utang na loob. Pagkat kung hindi sa kanya, marahil ay hindi ko pa nasusuot ang coronang ito. Habang buhay akong magiging hari ng kahariang parang habang buhay ko na ring pinaghirapan. Kaya't mawawalan lang ng saysay ang buhay ng sinasabi mong tagapagmana.
Hagorn: Wag kang pakasisiguro, Asval. Mahigit ilang libong taon ka nang nabubuhay. Kaya't wag kang makatiyak na mahaba pa ang natitira mong hininga. Dahil hindi mo alam kung nalalapit na ang itinakda ng kapalarang kamatayan para sayo. Panahon na upang mabuhay ang nilalang na papalit sayo dito sa Encantadia. Panahon na upang ika'y magka anak. Panahon na upang mabuhay ang nilalang na susunod sa 'yong mga yapak. Dahil kung hindi, si Ybrahim ang sasalo sa iyong trono. Si Ybrahim, Asval! Wala nang iba.

Nanlaki ang mga mata ni Asval.

ADAMYA.....

Masayang naguusap sina Amihan at ang kanyang mga kapatid kahit sa gitna pa ng nangyayari. Hindi nila nahahalatang pinagmamasdan sila ni Muros.

Aquil: Si Reyna Amihan nanaman ba ang iyong tinitingnan?

Muros: Marahil ay tama ka, pinuno. Marahil ay umiibig na nga ako sa kanya.

Aquil: Sinasabi ko na nga ba. Bakit hindi mo siya lapitan?

Muros: Hindi maaari. Alalahanin mong isa siyang reyna. Reyna ng kahariang ang batas ay bawal umibig sa ninuman ang mamumuno nito. Sapat na para sa 'kin ang maaliw sa kanyang kagandahan at kabutihang loob. Kung magawa niyang ibigin rin ako, marahil ay sa panaginip na lamang iyon mangyayari. Napaka taas niya. Hindi ko siya maaabot.

Aquil: Alam kong masakit para sa 'yo na isipin. Ngunit yun ang totoo. Matataas sila. Labis na mataas kaya't hindi mo maabot. Binigyan ka nga ni Bathala ng puso ngunit hindi mo naman maipapamalas sa iyong minamahal.

Inakbayan ni Aquil si Muros.

SAPIRO......

Tumungo na ng bulwagan si Asval. Nakaupo roon si Pirena at may binabasang kasulatan.

Asval: Maaari ba kitang makausap?

Ibinaba ni Pirena ang kasulatan.

Pirena: Nakikinig ako.

Asval: Tungkol ito sa tagapagmana ng Sapiro.

Matapos marinig ni Pirena ang paguusapan, patabog niyang ibinigay sa dama ang kasulatan.

Pirena: Ilang beses ko ba dapat ulitin na kahit kailan, hindi ka makakakuha ng tagapagmana sa akin! Marami na akong isinakripisyo. At sa tingin ko, sapat nang samahan ka upang pamunuan ang kahariang pinaghirapan ko rin.

Asval: Tama ka. Pinaghirapan mo nang husto ang Sapiro. Ginawa mo ito upang hindi ko na pagpilitang makuha ang brilyanteng inaalagaan mo. Kaya't ano ang iyong masasabi oras na malamang mong nakuha ni Ybrahim ang kahariang ito na labis mong pinag paguran? Kung ayaw mong mawalan ng saysay ang lahat ng iyong ginawa, ngayon palang, kailangan na nating magkaroon ng taga salo sa trono ng Sapiro. Isang tagapagmanang manggagaling sa ating dugo.

LIREO.....

Nagbalik na si Hagorn mula Lireo. Sinalubong siya ni Agane.

Agane: panginoon, sa Sapiro nanaman ba kayo nagtungo?

Hagorn: Oo.

Agane: At ano naman ang ginawa niyo roon?

Hagorn: Kinausap ko si Asval. Pagkat ang anak ni Amihan, ang tagapagligtas ng Encantadia ay may ginagawang hakbang.

Agane: Pashnea!! Ano ngayon ang balak ninyo panginoon?

Hagorn: Meron na, Agane. Isang balak, na bago pa makagawa ng ano pa mang hakbang ang anak ni Amihan ay bigo na pala ito.

Agane: Maari ko bang malaman kung ano iyon?

Hagorn: Si Pirena. Siya ang susi. Si Asval ang tulong, at tagapagmana ang bunga.

Napatawa si Hagorn ng malakas. Kung kaya't napuno ng kanyang tinig ang bulwagan. Hindi gaanong maintindihan ni Agane ang sinabi ng kanyang panginoon.

ADAMYA...

Naguusap sina Muros at Aquil sa bahagi ng Adamya kung saan hindi matatagpuan ang reyna.

Muros: Tulungan mo ako kaibigan.

Aquil: Sa anong bagay?

Muros: Alam kong isang reyna ang aking iniibig. Gusto ko nang burahin ito pagkat alam kong wala itong patutunguhan. Ngunit sa tuwing kinakausap niya ako, nadadagdagan lamang ang nararamdaman ko para sa kanya.

Aquil: Yan ay dahil tunay ang nararamdaman mo. Hindi kita tutulungan pagkat kailanman, hindi naging kasalanan ang umibig. Pagkat hindi ikaw ang namili ng mamahalin kung hindi ay ang iyong puso.

Muros: Ngunit ano ang aking gagawin? Ayokong lumabag ng batas. May mga nilalang na may pusong ganito na lamang ang tadhana at marahil isa na ako roon.

Aquil: Hindi pang habang buhay ang panunungkulan ni Reyna Amihan. Kung tama nga ang aking sinabi at kung tunay nga ang nararamdaman mo para sa kanya, makakahintay ang iyong puso.

Nang matapos ang sinabi ni Aquil, may narinig si Muros sa may mga damo

Muros: Aquil, sheda. Hindi lang tayo ang nandito. Nararamdaman kong may iba pang nilalang.

Lumapit si Aquil sa may damo at tiningnan ang paligid.

Aquil: Wala naman akong makita, Muros. Kung meron mang nilalang, tiyak kong hindi pa siya nakalalayo.

Muros: Ngunit paano kung nakapaglaho ang nilalang na iyon? Paano kung si Amihan yun?!

Tumawa ng konti si Aquil.

Aquil: Wag kang mag alala kaibigan. Kung si Amihan man 'yun, sana'y narinig natin ang kanyang paglaho.

Bumalik na sila sa kuta ng Adamya. Nang malayo na ang dalawa, biglang humangin ng napakasarap. Unti unting may nabuo ang hangin- si Amihan.

SAPIRO....

Palubog na ang araw at nasisilayan na ang dalawang buwan. Sinamo ni Pirena ang kanyang brilyante habang nakaupo sa kanyang trono.

Pirena: Brilyante ng apoy, inuutusan kita, bigyang liwanag ang buong palasyo.

Hindi nagtagal ay nagsi sindihan nga ang bawat sulo sa buong palasyo ng Sapiro. Matatanaw sa malayo na nagliliwanag ang kaharian. Mula sa bulwagan, lumingon si Asval kay Pirena.

Asval: Panahon na.

Hiningi ni Asval ang kamay ni Pirena at binigay naman niya ito. Tumayo ang hari at reyna at nagtungo na sa kanilang silid. Sa kanilang pag alis, makikitang dalawang kawal ang tumayo sa gilid ng dalawang trono at binantayan ito.

ADAMYA....

Palakad lakad si Ybrahim na tila hindi mapakali. Napansin ito ni Alena.

Alena: Si Lira nanaman ba ang iyong iniisip?

Ybrahim: Hindi lamang siya.

Alena: Kung ganun, ano pa?

Ybrahim: Hindi ko alam ngunit hindi ako mapakali.

Alena: Hindi kaya ang Sapiro?

Ybrahim: Maaring oo, maaring hindi. Ewan ko ba. Sa katunayan, hindi ko alam kung ano ang dapat kong isipin.

Alena: Marami ka lamang iniisip, Ybarro. Ako man ay naguguluhan ngunit hindi tayo dapat nadadala nito. Kinakailangang tama ang ating pagiisip upang mas lalong mapadali ang lahat. Gabi na. Ipag pahinga mo na ang iyong sarili.

Kinuha ni Alena ang kamay ni Ybarro at naglakad patungo sa kuta ng Adamya subalit hindi parin umaalis si Ybarro.

Alena: Ybarro....

Nang marinig ni Ybarro si Alena, sumama na ito sa kanya ngunit hindi parin maalis ang pagtataka sa kanyang mukha.

SAPIRO.....

Pumasok ng kanilang silid ang mahal na hari at reyna. Serioso ang mukha ni Pirena subalit hindi galit. Habang ang hari nama'y inuunahan ang panahon. Iniisip nito ang kinabukasan ng Sapiro sa kamay ng kanyang tagapagmana. Magkabilang kama ang kinaroroonan ni Asval at Pirena. Maya maya lamang ay sabay na silang humiga.......

SUMUNOD NA ARAW

ADAMYA.....

Una sa mga dugong bughaw na gumising ay ang bunsong Sanggre ni Ynang Reyna. Isang napaka sarap na simoy ng hangin ang kanyang nilanghap. Sa malayo ay naririnig ang awitin ng mga ibon. Nang biglang.....

Aquil: Magandang umaga, Mahal na Sanggre.

Nagulat si Danaya.

Danaya: Magiging maganda na sana ang aking umaga kung hindi ka lamang dumating at naggulat.

Aquil: Patawad kung nagulat ko kayo. Ibig ko lamang sanang ibigay sa inyo ang mga bulaklak na ito.

Tinaggap ni Danaya ang handog. Napaka ganda ng mga bulaklak. Maliwanag ang kulay at taglay ang isang napaka sarap na amoy.

Aquil: Ako ang pumitas ng mga yan para sa inyo.

Danaya: Ganun ba Aquil?

Pangiting sinabi ni Danaya.

Aquil: Siyang tunay.

Ang magandang ngiti ay naging isang mukha na nagpapakita ng galit.

Danaya: Kung ganun, gusto kong itanim mong muli ang mga halamang ito sa dapat nilang kalalagyan gamit ang iyong mga kamay. At gusto ko, maayos ang kanilang pagka tanim. Naiintindihan mo ba?

Aquil: Bakit Sanggre Danaya, hindi niyo ba nagustuhan ang mga pinitas ko?

Danaya: Sakop ko ang lahat ng mga nilalang na nag mula sa lupa. Kaya't walang katuturan kung ibibigay mo sa akin ang mga yan. Isang lapastangan lamang ang gagawa ng bagay na yan. At kahit hindi ko ito sakop, mas gugustuhin ko paring makita ang mga ito sa lupang kinalakihan nila. Mas mag mumukhang maganda lamang ang mga bulaklak roon.

Aquil: Hindi ko ibig na lumapastangan sa inyo. Gusto ko lang gumanda ang inyong umaga.

Danaya: At dahil sa ginawa mong yan, naging salungat sa gusto mong mangyari ang aking umaga. Kaya't ano pang hinihintay mo?! Sundin mo na ang aking inuutos.

Walang nagawa si Aquil kung hindi ay sundin si Danaya. Agad siyang nagtungo sa halamanan. Tila hindi magawa ang iniuutos pagkat ito'y nangangahulugan na magiging marumi ang kanyang mga kamay.

Danaya: Ano pang hinihintay mo?!

Dahil sa galit ng Mahal na Sanggre, napilitan na rin siyang gawin ito. Ang hindi niya alam ay patahimik na tumatawa si Danaya.

SAPIRO.....

Nagising na ang Mahal na Reynang Pirena. Mula sa pagka higa ay umupo ito sa kama at dahan dahan, binuksan niya ang kanyang kanang kamay. Hindi nagtagal, dumilat na rin ang mga mata ng hari. Nakita niyang gising na ang kanyang reyna kung kaya't tumabi ito sa kanya. Mula sa kamay ni Pirena, ay isang maganda at nagliliwanag na punla.

Pirena: Binigyang katuparan ko na ang iyong ninanais, Asval. Isa ka nang ama. Ama ng anak na siyang hahalili sa iyong trono. Dinadala ko ang iyong tagapagmana.

Nakangisi si Asval. Masayang masaya ito.

LIREO.....

Nasa bulwagan si Agane at mukhang may pupuntahan. Dumating si Hagorn.

Hagorn: Agane, ang iyong patutunguhan. Saan?

Agane: Kung inyong pahihintulutan panginoon, tutungo ako ng Sapiro. Gusto ko ring kahit paano ay masubaybayan ko ang kaharian na nasa ilalim ng pamumuno ng ating kaibigan.

Hagorn: Wag ngayon Agane. Hindi ngayon ang tamang araw.

Agane: Sa anong dahilan?

Hagorn: Pagkat si Asval ay kasalukuyang abala sa kanilang pagkakaroon ng anak ng kanyang reyna.

Agane: Si Asval at Pirena ay magkakaroon ng anak?!?

Patuksong tanong ni Agane.

Agane: Paano magkakaroon ng kaganapan ang bagay na iyan kung hindi naman sila nagmamahalan?

Hagorn: Diyan ka nagkakamali. Sa tingin mo ba'y papayag si Pirena kung hindi na niya mahal si Asval?

Tulad lamang ng kadalasan, tumawa ng napaka lakas si Hagorn.

MUNDO NG MGA TAO.....

Nagtatanim ng mga halaman ang anak ni Pirena na si Mira. Pilit niyang binubura ang kanyang masasamang alala sa kanilang mundo. Pilit baguhin ang pagkatao mula sa isang marangal at tinitingalang Sanggre, patungo sa isang ordinaryong nilalang sa mundo ng mga tao. Nang inakala niyang matuturing na siya bilang isang tao, sa isang iglap ay uminit ang kanyang mga kamay. Umuusok ito. Binuhusan niya ng tubig ngunit hindi parin mawala ang init.

Mira: Bakit ganun? Bakit parang gustong lumabas ng aking kapangyarihan? Hindi ko naman ito sinasamo.

Pinagmamasdan ni Mira ang usok at nagbabaka sakaling doon malalaman ang kasagutan.

Mira: Si Pirena, ang aking ina, ano kayang marahil ang nangyayari sa kanya ?

SAPIRO......

Isinalaysay na ni Pirena kay Gurna ang tungkol sa tagapagmana ni Asval.

Gurna: Dinadala mo ang anak ni Asval?! Bakit mo hinayaang mangyari ito?!

Pirena: Kailangan Gurna. Kung ito lamang ang paraan upang wag mapunta sa wala ang lahat ng aking pinaghirapan sa kahariang ito. Ayoko nang muling mabigo muli.

Gurna: Kung ganun, paano mo na ngayon maagaw kay Hagorn ang Lireo kung may isang nilalang sa 'yong sinapupunan na dapat mong pangalagaan?

Pirena: Dalawang gabi ang dadaan. At sa paglubog ng araw sa gabing iyon, isisilang ko na ang tagapagmana. Yun din ang akmang gabi upang salakayin ang Lireo. Kaya't gusto kong pagsabihan mo ang pinunong kawal ng Sapiro na ihanda ang hukbo sa gabing iyon pagkat hindi magtatagal ay babawiin ko kay Hagorn ang Lireo.

Please go back and check in the following days to find out the continuation in Kabanata 8.

NOTE: (1) 3 to 4 days of waiting are needed before you can read a kabanata with a normal length.

(2) However, if the kabanata is longer than the usual length, you have to wait for 5 to 7 days.

(3) Since school is ongoing, the flow of kabanatas may not be as fast as before. BUT, I'll still be working on it whenever I have time.

(4) You CAN expect to read a new kabanata every Mondays since I have time to construct a kabanata over the weekend.

BASTA, just keep on visiting this blog. Who knows, baka bukas or the day after tomorrow may makita kayong bagong kabanata.....as for now, Avisala Meiste! God bless.

Kabanata 6- Ang Tagapagmana ni Amihan

2006-06-05T00:51:00.000-07:00

ADAMYA....

Kawal 1: Nasaan ang Mahal na Reynang Amihan?

Aquil: Siya'y nasa loob. Bakit? Anong kailangan niyo sa kanya?

Kawal 2: Isang masamang balita ukol sa kanilang kapatid na si Sanggre Pirena ang aming hatid.

Lumabas si Amihan nang narinig ang kanyang pangalan mula sa labas. Kasama niya ang kanyang mga kapatid, anak at si Ybrahim.

Amihan: Anong masamang balita iyon?

Kawal 2: Mahal na Reyna, ang inyong kapatid na si Pirena, ibinangon niya ang matagal nang bumagsak na kaharian ng Sapiro.

Ybrahim: Ano?!?

Kawal 1: Tama ho ang inyong narinig, mahal na prinsipe. Ang Sapiro ay naka bangon na muli sa tulong ng brilyante ng apoy.

Ybrahim: Anong iniisip mo Amihan?

Amihan: Marahil ito ang dahilan ng pagsabog ng bulkan.

Ybrahim: Pag sabog ng bulkan?

Danaya: Pinasabog ni Pirena ang bulkang Lavanea. Kung tama nga ang hinala natin, maaaring ginamit niya ang putik mula dito upang maitayong muli ang palasyo ng iyong ama.

Ybrahim: At bakit naman niya gagawin iyon?

Kawal 2: Hindi po namin alam. Ngunit may isa pang balita na higit ninyong dapat malaman.

Amihan: Sabihin mo.

Kawal 2: Si Sanggre Pirena ang panibago nitong reyna. At si Prinsipe Asval naman ang itinanghal bilang hari.

Ybrahim: Hindi maaari.

Amihan: Sumosobra na si Pirena!!

Lira: Inay, alalahanin mo ang sinabi ni Ashti Alena.

Alena: Gustuhin ko mang makipag ka ayos sa aming kapatid, hindi ko na lang gagawin. Lumalabis na ang kanyang mga gawi. At dahil diyan, pinatunayan lamang niya na hindi siya karapat dapat na makatanggap ng aming pagmamahal.

Lira: Ashti Danaya?

Danaya: Patawarin mo kami, Lira. Ngunit hindi ligtas ang ating mundo sa kanyang pamumuno. Gusto niyang sakupin ang buong Encantadia. Sa mga ganitong pagkakataon, hindi pag mamahal ang dapat pairalin.

Ybrahim: Ihanda ang hukbo! Ngayon din ay susugod tayo sa Sapiro!!

SAPIRO....

Dumating galing ng Lireo si Hagorn at may kasamang dalawang hathor. Mag isa lamang si Asval sa bulwagan habang si Pirena ay nagpapahinga.

Hagorn: Avisala kaibigan.

Asval: Avisala.

Hagorn: Nasaan ang iyong reyna?

Asval: Nagpapahinga lang si Pirena. Naging mahaba sa kanya ang araw.

Hagorn: Hindi ka nagkamali sa pagpili ng iyong reyna. Tiyak kong siya'y magiging mahusay lalo na't marami siyang natutunan mula sa Lireo.

Asval: May pinagmanahan. Sa iyo ang husay. At kay Minea ang ganda.

Hagorn: Yaman din lamang na binaggit mo na ang bagay na yan, hindi kaya't panahon na upang ikaw naman ang magkaroon ng tagapagmana?

Asval: Sinunod ko na ang batas. Pero kailanman, wala akong naaalalang itinala ng aking ama na batas ukol sa tagapagmana ng hari. Hindi ko kailangang isagawa ang bagay na yan.

Hagorn: Hindi yan itinala ng iyong ama pagkat nararapat lamang na magkaroon ng tagapagmana ang bawat mamumuno. Hindi lamang sa Sapiro kundi sa karatig rin nitong kaharian.

Asval: Alam ko. Ngunit hindi ko kailangan ng tagapagmana. Nasa akin na ang Sapiro at habang buhay na itong sa akin.

Umalis ang Hari ng Sapiro matapos ang malamig na sinambit.

ADAMYA....

Nagsisi handa ang mga Sanggre at si Ybrahim para sa kanilang pananalakay.

Lira: Itay, baka pwede nating mapag usapan ito. Total, hindi naman lahat ng suliranin dinadaan sa madugong paraan. Hindi ba?

Ybrahim: Hindi mo pa gaanong kilala si Pirena, anak. Labis labis na gulo ang idinulot niya. Siya ang nagpakana ng lahat ng ito. Nang dahil sa kanya, nalayo ka sa amin ng iyong ina. Nang dahil sa kanya, nagkawatak watak silang magkakapatid. Nang dahil sa kanya, naagaw ng mga hathor ang Lireo at napatalsik dito ang iyong ina. Nang dahil sa kanya, napunta sa panganib ang Sapiro. Naiintindihan mo ba yan? Kaya't walang dahilan upang iurong ko ang laban na ito.

Lira: Kahit ba nagmamakaawa na ang iyong anak?

Tiningnan ni Ybrahim ang mga mata ni Lira. Bumait ang mukha nito.

Ybrahim: Lira, ginagawa ko rin ito para sayo. Kung ito lang ang paraan upang masilayan mong maganda ang ating mundo, gagawin ko.

Umalis na si Ybrahim upang tingnan kung handa na ang mga kawal.

Lira: Ynang Reyna, tulungan niyo ako.

SAPIRO...

Nakaupo sa trono si Haring Asval at malalim na pinagiisipan ang sinabi ni Hagorn.

Asval: Tagapagmana....

ADAMYA...

Lira: Aquil,

Aquil: Mahal na Sanggre, ano po ang aking maipaglilingkod.

Lira: May paraan ba upang mapigilan ang gagawing ito?

Aquil: Mangyayari lamang iyon kung iuurong ng Nakatataas ang laban.

Lira: Kung ganun, bilang tagapagmana ng aking Inang Reyna, iniuutos kong iurong ang labanang ito.

Aquil: Patawad, ngunit ang iyong ama, na Prinsipe ng Sapiro at ang nakatatanda sa 'yo ang aking tinutukoy. Hindi mauurong ang labanang ito hangga't hindi niya ipinaguutos.

SAPIRO...

Asval: Gurna, gising na ba si Pirena?

Gurna: Kagigising lamang niya.

Kitang kita sa mga mata ni Gurna na hindi siya natutuwa sa pag iisang dibdib ng kanyang alaga at ni Asval. Ngunit hindi ito pinansin ng hari. Sa halip ay tumungo ito sa loob.

SA SILID NG HARI AT REYNA....

Gising na ang mahal na reyna. Naka upo ito sa kama at sinusuklay ang kanyang makintab at mahabang buhok habang hawak naman ng isang kamay ang salamin. Dumating si Asval.

Asval: Nedanus musti, Pirena (napaka ganda mo, Pirena.).

Pirena: Bakit mo yan sinasabi?

Asval (unti unting lumalapit): Dahil yan ang totoo. Dahil alam kong hanggang ngayon, hinahanap mo parin sa aking labi ang mga salitang yan. Ngayon ko lang napagtanto na tunay nga palang maganda ka, kabigha-bighani. Hindi ako nagkamali sa pagpili ng aking reyna. Reyna ng Sapiro, at ngayon, reyna na rin ng aking puso.

Handa nang halikan ni Asval si Pirena ngunit umiwas ito at lumayo.

Pirena: Hindi sa dahilang sakop mo na ako'y may karapatan ka nang gawin ang anumang naisin mo, Asval. Alam ko kung anong balak mo. Isa kang hari. Kaya't nararapat lang na mangailangan ka ng tagapagmana, hindi ba? Pwes, wag ako ang lingunan mo. Dahil kahit kelan, hinding hindi ka makakakuha ng tagapagmana sa akin!

Umalis si Pirena at iniwan si Asval

ADAMYA...

Hinahanda na ni Aquil ang hukbo nang dumating si Danaya. Pinagmamasdan niya ang ginagawa ni Aquil.

Aquil: Ayon sa mahal na prinsipe, kinakailangang hindi makapaghanda ang hukbo ni Asval sa ating pananalakay. Kaya't gugulatin natin sila. Kayo'y hahatiin sa dalawa. Ang unang pangkat ang papaligid sa palasyo habang ang ikalawang pangkat naman ang sasalakay. Siguraduhin ninyong lahat ng Sapiryang kawal ay may laban nang sa ganun, walang makakatulong kay Asval oras na siya'y lapitan ng ating prinsipe at reyna.

Napansin ni Aquil na may nagmamasid sa kanya. Nang lumingon kay Danaya, biglang nagbago ang nakangiting mukha nito.

Danaya: Ano pang hinihintay mo? Patunguhin mo na sila sa Sapiro. Magkikita nalamang tayo doon.

Naglaho na si Danaya kasabay ang kanyang mga kapatid at si Prinsipe Ybrahim ngunit agad bumalik.

Amihan: Nasaan si Lira?

Ybrahim: Kanina lamang ay nandito siya. Impossibleng nauna na ang ating anak.

Amihan: Hindi ako makakapaglaban kung hindi ko kasama ang aking anak. Nasaan si Lira?

Hinanap ng mahal na reyna ang kanyang anak. Dahil dito, napahanap na rin ang kanyang mga kapatid kabilang na doon si Ybrahim at ang mga kawal. Naghiwa hiwalay sila.

Alena: Lira, Lira

------------

Ybrahim: Lira, Lira, Lira

------------

Danaya: Pamangkin ko, nasaan ka na? Lumalabis na ang iyong kakulitan. Kanino ka ba talaga nag mana?

Biglang nagsihinto ang mga dugong bughaw sa sinabi ni Danaya at nagka tinginan.

SAPIRO....

Dumating si Lira at nagsihanda ang mga kawal sa pakikipaglaban. Kasalukuyang walang nakaupo sa dalawang trono. Dumating si Gurna.

Gurna: Anong ginagawa mo rito?

Lira: Nasaan si Ashti Pirena? Kailangan ko siyang makausap ngayon din!

Gurna: Hindi mo siya makakausap. Umalis ka na.

Lira: Inuutusan kita, dama. Nasaan si Ashti Pirena?

Dumating si Pirena kasama si Asval.

Pirena: Hindi mo na kailangang gawin yan, Gurna.

Lira: Ashti Pirena...

Pirena: Anong ginagawa mo rito?

Lira: Kailangan ninyong magtago. Papunta dito si Inay kasama si Itay at ang iyong mga kapatid.

Pirena: Kung ganun, bakit mo yan sinasabi? Hindi ba't dapat lang na wala kaming alam sa mangyayari? O hindi kaya, may iba kayong binabalak.

Lira: Sa pagkakataong ito, wala akong kinakampihan. Nangyari lamang na hindi kayo dapat mag away.

Pirena: Anong ibig mong sabihin?

Lira: Ayokong masaktan ka, Ashti. Hindi kayo dapat mag away. Kaya't hangga't wala pa sila, magtago na kayo.

Asval: Hindi tayo magtatago. Lalabanan natin sila.

Lira: Hoy ikaw balbas, sulitin mo nang mabait ako sayo. Kaya wag ka nang umangal sa sinasabi ko. Kailangan niyo nang magtago!

ADAMYA... (sa loob)

Alena: Imaw, nandito ba sa loob ang aking pamangkin?

Imaw: Kanina pa siya lumabas. Bakit niyo siya hinahanap?

Alena: Nawawala siya.

(labas)

Muros: Mahal na reyna, hinanap na namin kung saan saan ang inyong anak, ngunit naging paulit ulit na lamang ang aming hinahanapan.

Amihan: Kung ganun, nasaan siya?

GUBAT NG ADAMYA....

Ybrahim: Lira! Anak, nandito ka ba? Lira!

GUBAT MALAPIT SA TALON....

Danaya: Sinusundan mo ba ako, Aquil?

Aquil: Ipagpaumanhin ninyo ngunit kayo ang sumusunod.

Danaya: Pashnea! Wag mo ngang isumbat yan sa isang Sanggre!

Aquil: Patawad mahal na Sanggre.

Danaya: Wala nang panahon, hanapin na natin si Lira.

Umalis na si Aquil upang hanapin ang nakababatang Sanggre. Nang nakalayo na, sinundan siya ni Danaya at sumilip sa likod ng mga halaman upang hindi makita.

SAPIRO...

Naghihintay si Lira na dumating ang mga magulang. Nagpakita si Pirena sunod si Asval.

Pirena: Ang pag lalaho upang may marating na kinaroroonan ay hindi ganito katagal. Sigurado ka bang papunta sila dito?

Lira: Sigurado ako Ashti!

ADAMYA....

Ybrahim: Madilim na. Nasaan na kaya ang ating anak?

Amihan: Hindi ko rin alam, Ybrahim. Ngunit marahil nagpunta sa malayo ang ating anak sa kadahilanang ayaw niyang sugurin natin ang kanyang Ashti.

Ybrahim: Ngunit bakit? Gayong malinaw sa kanya ang lahat ng ginawa ni Pirena.

Amihan: Hindi masasagot ang ating mga tanong kahit na hulaan pa natin ito. Hanapin na natin ulit si Lira.

SAPIRO....

Asval: Siguraduhin mong hindi ito isang patibong. Dahil kung hindi, sisiguraduhin kong hindi mo na muling makikita ang 'yong mga magulang.

Lira: Yeah right!

ADAMYA....

Danaya: Amihan, kung saan man nagsusuot ang iyong anak, tiyak kong palihim ang lugar na ito. Dahil kung hindi, hindi tayo mapapagod sa kakahanap sa kanya.

Amihan: Tama si Danaya, pagod na ang lahat. Hindi tayo maaaring humarap sa ating mga kalaban ng ganito ang itsura.

Ybrahim: Aquil,

Aquil: Mahal na Prinsipe.

Ybrahim: Sabihin mo sa ating mga kawal na iniuurong ko ang araw ng pagsalakay natin sa Sapiro. Ngunit ihanda sila, pagkat anumang araw ay pupunta tayo roon.

Aquil: Masusunod.

SAPIRO....

Tila napapahiya na si Lira.

Pirena: Gabi na. Nasaan ang iyong Ina?

Lira: Mukhang false alarm eh.

Pirena: Kung maaari lang, Lira, ayusin mo ang iyong mga sinasambit. Alam kong salitang mortal ang iyong mga sinasabi. Ngunit nagbalik ka na dito sa Encantadia kaya't burahin mo na ang anumang natutunan mo sa mundo ng mga tao!

Lira: If I know, may natutunan ka rin nung dinala mo ko dun.

Pirena: Sheda! Mas maigi pang bumalik ka na lamang sa iyong Ina.

Lira: Bago ako umalis Ashti, makikiusap sana ako, kung maaaring makipag ka ayos ka na sa iyong mga kapatid. Alam kong kahit hindi mo aminin, may isa paring bahagi ng puso mo na nagsasabing nangungulila ka sa kanila.

Pagkatapos ng sinabi ni Lira ay naglaho na siya pabalik ng Adamya at iniwan ang kanyang Ashti Pirena na tila natamaan sa sinabi ng pamangkin.

ADAMYA...

Sinamo ni Amihan ang brilyante ng hangin.

Amihan: Brilyante ng hangin, inuutusan kita, alamin ang kinaroroonan ng aking karugtong.

Nagliwanag ang brilyante. Nang biglang.....

Lira: Inay!

Amihan: Lira!

Narinig nina Ybrahim, Alena't Danaya si Amihan at agad nagpunta sa kanya upang malaman kung nagbalik na si Lira. Nakita nilang niyayakap ni Amihan ang anak.

Amihan: Anak, saan ka ba nagpunta? Pinag alala mo kaming lahat.

Lira: Namasyal lang po ako. Hindi pa ba tayo pupunta ng Sapiro?

Patanong na sinabi ni Lira. Naghihintay na lamang ito na salakayin ng kanyang mga magulang ang kaharian.

Amihan: Hindi nalang muna.

Alena: Maigi naman at nagbalik ka na. Akala namin kung ano nalang ang nangyari sa iyo.

Danaya: Sa susunod, magpaalam ka at alamin mo ang tamang oras. Isang napakalaking lihim ng tadhana ang kung kanino ka nagmana.

Muling nagkatinginan ang tatlo.

Danaya: Bakit kayo tumatawa? May nakakatawa ba sa aking sinabi?

Amihan: Wala Danaya, wala. Mas maigi pa, pumasok na tayo sa loob at magpahinga.

Pumasok na ang lahat. Papasok na rin sana si Lira nang hinarang siya ng kanyang ama.

Ybrahim: Kung anuman ang iyong ginawa, napaka galing mong pumigil.

Kabanata 5- Ang Pagbabalik Loob ni Sanggre Alena

2006-06-03T00:02:00.000-07:00

SUMUNOD NA ARAW GUBAT....

Namimitas si Danaya ng prutas. Hindi nito alam na malapit siya sa kinaroroonan ni Alena. Habang si Alena naman ay ibinababad ang mga paa sa tubig malapit sa talon.

Danaya: Alam kong masaya kayong mga halaman pagkat nandito ako. Maging ako ay sabik na dumating ang araw na ako'y muling sumaya. Dasal ko na lamang na sanay mangyari pa nga iyon.

Malalim ang iniisip ni Alena. Iniisip nito ang kagabing sinabi sa kanya ni Ybrahim. Sa labis labis na pagtuon ng pansin, hindi niya nahalata ang pagdating ni Agane at ang anim na alagad nitong hathor. Dahan dahan, ay lumapit siya sa naghihinagpis na Sanggre. Naramadaman ni Alena na hindi siya nag iisa sa gubat subalit bago pa niya nagawang lumingon, siya'y nadakip na.

Narinig ni Danaya ang pasigaw na tinig ni Alena. Nabitawan ang mga prutas sa pagaalala.

Danaya: Alena? - brilyante ng lupa, inuutusan kita, dalhin ang iyong panginoon sa kinaroroonan ng kanyang kapatid.

Hindi nagtagal, isang nagliliwanag na dahon ang lumitaw. Sinundan ito ni Danaya at sa hindi gaano kalayong lugar, kanyang nakita si Alena.

Danaya: Bitawan ninyo ang kapatid ko!!!

Kinalaban ni Danaya ang apat na hathor. Habang ang natitirang dalawa naman ay binabantayan si Alena. Matagal ang laban ngunit napuksa ang mas marami. Nagalit si Agane.

Agane: Pashnea!!!

Naglaban silang dalawa. Walang gustong matalo. Naging marami ang pag ilag at pag sugat sa isa't isa. Nabitawan ni Danaya ang dalawang arnis. Ngunit hindi siya pumayag sa pagsuko. Tuloy ang laban gamit ang kanyang mga kamay. Sa husay ng Sanggre ay napabitaw rin niya ang sandata ng babaeng hathor. Maya maya lamang ay nagawa na niyang kuhain sa lupa ang kanyang arnis. Hiniga niya ito sa leeg ni Agane.

Danaya: Sino ngayon ang pashnea, Agane?

Alena: Danaya...

Lumingon si Danaya. Nakita niyang may nakahiga ring sandata sa leeg ng kanyang kapatid.

Danaya: Pakawalan niyo si Alena!!!

Naitakas ni Agane ang sarili kay Danaya. Tumakbo ito palapit kay Alena.

Agane: Mamili ka, Danaya. Ang brilyante mo, o ang buhay ng iyong pinakamamahal na kapatid?

Danaya: Minsan ko na siyang nasaktan. Hindi ako papayag na mangyari yun muli nang dahil sakin.

Nabagbag ang damdamin ni Alena. Muli niyang naramdaman ang pagmamahal ng kapatid. Napaiyak ito sa saya ngunit......

Alena: Wag! Wag mong mong isuko ang brilyante. Kung mamatay man ako ngayon, hindi ka lalabanan ng aking damdamin.

Naiyak din si Danaya.

Danaya: Alena...

Alena: Dapat akong mamatay. Pagkat kasalanan ko kung bakit ka naghihinagpis.

Danaya: Alena, wag kang magsalita ng ganyan. Ang tanging kasalanan mo lang ay kapag iniwan mo ako.

Nilabas ni Danaya ang brilyante ng lupa kasabay ng paglabas ni Alena sa kanyang brilyante. Nagkatinginan ang magkapatid. Ang gulat ay nadala sa isang pagkakaintindi.

Agane: Magaling! Dalawang brilyante ba ang isusuko ninyo sa akin?

Tiningnan ng dalawa ang kani kanilang brilyante. May inuutos dito ngunit walang salita ang lumalabas sa kanilang bibig nang bigla nalang nagsisulputan ang napakaraming dahon. Malakas ang pwersa nito laban kina Agane. Masayang pinagmamasdan nina Alena't Danaya ang nagaganap. Tinutulak ng mga dahon ang mga pashnea patungo sa yamang tubig na handa sa paglamon sa kanila. Iniwan na sila ng magkapatid at nagpunta sa isang tahimik na lugar.

Danaya: Ang ibig sabihin ba nito'y napatawad mo na ako?

Alena: Hinding hindi ko yan gagawin.

Danaya: Hindi kita sisisihin kung yan ang iyong pasya. Labis na paghihinagpis ang naidulot ko sa iyo.

Alena: Hindi kita patatawarin pagkat kailanman, wala kang naging kasalanan sa akin. Ako ang nagkasala. Mapapatawad mo ba ako?

Danaya: Walang kapatid ang hindi patatawarin ang kanyang mahal na kapatid.

Nagyakapan ang dalawa at matagal bago binitawan ang isa't isa.

Habang samay talon naman ay naka ahon na sina Agane at ang kanyang mga alagad. Basang basa ito at maruming tingnan pagkat kasama ng dahong umatake sa kanila ay lupa.

Agane: Pashnea!!!!!

SAPIRO....

Sa magiging silid ni Pirena...

Gurna: Pirena, alam mong hindi mo kailangang suma ilalim sa ganitong bagay kung hindi mo man naisin.

Pirena: Buong buhay kong pinagsikapang mapa sa akin ang Lireo, Gurna. Alam mo yan. Kaya't hindi ko matatanggap na mapunta lang ito kay Hagorn. Lahat ay gagawin ko upang mabawi ito. At kung kinakailangan magpakasal ako kay Asval upang maka akyat muli sa dati kong katayuan, gagawin ko Gurna.

Gurna: Ngunit alam mo ba ang pagdadaanan mong ito? Hindi biro ang pag iisang dibdib. Ang pag iisang dibdib ay nangangahulugang ipapasakop mo ang iyong kaluluwa kay Asval.

Pirena: Sheda! Napag isipan ko nang maigi ang gagawin ko. At hindi na ito magbabago.

May dumating na dama.

Dama: Mahal na reyna, ipinatatanong ng mahal na hari kung kayo'y handa na.

Tumayo si Pirena.

Pirena: Handa nako.

ADAMYA....

Nakarating na pabalik ng Adamya si Danaya kasama si Alena. Nakita siya ng mga kawal kaya't itinuro ang kanilang mga espada sa kanya.

Danaya: Ibaba inyong espada.

Lumabas si Amihan. Nasa likod nito ang anak na si Lira.

Amihan: Alena?

Lira: Ashti Alena?

Alena: Ako nga. Naparito ako sa ngalan ng kapayapaan.

Danaya: Totoo ang kanyang sinasabi, Amihan. Nagbalik nang muli ang ating kapatid.

Amihan: Maraming salamat kay Bathala.

Nagyakapan silang tatlo. Sinama ni Amihan si Lira. At sa isip ng tagapag tanggol, "si Ashti Pirena nalang."

SAPIRO...

Nasa bulwagan si Hagorn. Ilang mga Sapiryan mula sa Ascano at Adjantao ang naghihintay sa pagsimula ng seremonya. Maya maya lamang ay naglakad na patungo sa gitna ng bulwagan ang mga Sapiryang kawal. Itinaas nila ang kanilang mga espada at nagsimula nang dumaan sa ilalim ang tatanghaling bagong hari at reyna ng Sapiro. Lumuluhod ang bawat Sapiryang nadadaanan upang magbigay pugay. Kabilang na doon si Gurna. At ang dating ikinasal noon na si Hitano ang ngayo'y sumasaksi naman sa kasal ng kanyang saksi.

Hagorn: Handa na ba kayo?

Sabay na tumango ang dalawa

Hagorn: Kung ganun, simulan na ang seremonya!

Isinigaw ito ni Hagorn upang marinig ng lahat.

May inilabas si Hagorn na itim na tela. Ito rin ang kanyang ginamit sa pagiisang dibdib noon nina Alena't Hitano. Tinaas niya ito at nagdasal. At sa kanyang pagtuloy na wika, unti unti niya itong itinali sa kanang kamay ni Asval at kaliwang kamay ni Pirena.

Hagorn: panginoong Bartimus, dinggin ninyo ang aking hiling. Bigyang basbas ang itim na telang ito na inyong ipinagkaloob sa aking ama upang magsilbing simbolo ng pang habang buhay na pagsasama ng dalawang nilalang.

Nangako ang isa't isa na sila'y magiging tapat sa kanilang napiling makakasama sa habang buhay. Di nagtagal, ay ideneklara din nila ang pinakamahalagang pangako- ang katapatan sa Sapiro at sa bandila nito.

Hagorn: Lumuhod kayo.

Inabot ni Hitano kay Hagorn ang kabilan pati na rin ang corona ng hari. Ipinutong niya ito sa ulo ni Asval. Pagkatapos ay binasbasan niya ang dalawa gamit ang espadang kabilan. Maya maya lamang ay tumayo na sila.

Hagorn: Ngayon mga Sapiryan, inihaharap ko sa inyo ang inyong panibagong hari at reyna ng Sapiro!!!

Lumuhod ang lahat abot abot ang kanilang tinatapakan. Nakangisi si Asval habang si Pirena naman ay tila manhid ang mukha.

ADAMYA...

Alena: Ikaw pala si Lira. Ang anak ng aming kapatid. Hindi mo alam kung gaano ako natutuwa pagkat nakabalik ka na sa ating mundo.

Lira: Salamat Ashti, natutuwa rin ako dahil nakilala kita. At natutuwa din akong nakabalik na ako sa Encantadia. Ito ang lupang aking sinilangan. Tahanan ng aking lahi. Kinupkop at tinulungan upang maging malakas, masipag at marangal.

Alena: Siyang tunay. Tama lamang yan lalo na't ikaw ang tagapagmana ng iyong Inang Reyna. Siya nga pala, nasaan ang iyong ina?

Lira: Nasa loob po.

Alena: Sige, pupuntahan ko muna siya.

Umalis si Alena at natuwa si Lira sa kanyang sarili pagkat natututo na siyang magsalita ng malalim.

Lira: Teka, diba Panatang Makabayan yun? Hay naku, akala ko pa naman galing na sa puso ko yung sinabi ko. Memoryadong lines lang pala! hmph!

SAPIRO...

Naka upo na sa trono si Asval at sa kanan naman niya ay si Pirena.

Asval: Tila manhid ang mukha ng mahal na reyna.

Pirena: At bakit hindi? Gayong naganap na ang hindi ko inaasahang mangyayari sa aking buhay. Ikinasal ako sa isang Sapiryang hindi ko naman mahal.

Asval: Anong sabi mo? Hindi mo ako mahal? Napaka bilis naman tumigas muli ng iyong puso. Ilang araw lang ang nakaraan nang sinabi mo sa aking mahal mo ako. Naaalala mo pa ba yun?

Pirena: Kung sa loob lamang ng isang araw ay marami nang nagbabago, paano pa kayo sa loob ng ilang araw? Ang kahapon ay mananatiling kahapon. At hindi na kita mahal dahil kilala na kita. Isang malaking panlilinlang ang naganap.

Asval: Kung ganun, bakit ka pumayag na makasal ka sa akin?

Pirena: Hindi ba't pinilit niyo lamang ako? Nangako kang hindi mo na pagpipilitang kunin ang brilyante kapalit ng pagtataguyod ng Sapiro. Kaya't kung hindi ako pumayag, ano naman kaya ang hihigit sa aking brilyante na pagpipilitan niyong kunin sa akin?

Asval: Tama ang iyong ginawa. Pagkat kahit na hindi ka pa pumayag, ang iyong sarili naman ang pagpipilitan kong kunin. Dahil kung hindi sayo, hindi ako magiging hari. Kaya't pinasasalamatan kita.

ADAMYA....

Alena: Amihan, Danaya

Amihan: Alena.

Alena: Gusto lang kitang pasalamatan pagkat tinanggap niyo parin ako kahit sa kabila pa ng ginawa ko.

Amihan: Bakit naman kita hindi tatanggapin? Ika'y aming kapatid. At kahit na anong mangyari, walang magtatagal na mamagitan sa atin.

Pumasok si Lira.

Lira: Kahit ba si Ashti Pirena, Inay, mapapatawad ninyo?

Amihan: Ibang usapan yan, Lira. Isa siyang taksil si Pirena. Nang dahil sa kanya, nahiwalay ka sa akin. Sa amin! Nalayo ka sa mundong dapat mong kabilangan.

Lira: Pero nandito na ako ulit. Wag na nating pagkaabalahan ang isang bagay na hindi naman suliranin. Mas kailangan kayo ni Ashti Pirena. Dahil walang nagmamahal sa kanya. Sigurado akong kahit ganun siya, nangangailangan parin siya ng pagmamahal.

Alena: Tama ang iyong anak, Amihan. Marahil ay kailangan din niya ng pagmamahal. Marami na siyang ginawang pagkakasala. Ngunit may puso parin ang ating panganay na kapatid. Tiyak kong nais din niyang makipag ayos sa atin. Marahil ay natatakot lamang siyang hindi natin siya tatanggapin. Ma swerte siya sa pagkakaroon ng kapatid. Kaya't wag nating ipagkaila sa kanya ang pagmamahal. Habang kumpleto pa tayo, samantalahin na nating pakiramdaman ang pagmamahal ng isa't isa.

Danaya: Tama si Alena, Amihan.

SA LABAS....

Aquil: Sa wakas, magkakasama na silang muli.

Muros: Hindi pa tayo dapat mag saya. Maaaring bati na nga ang tatlong mahal na Sanggre ngunit umiiral parin ang kaguluhan dito sa Encantadia. Nakatitiyak akong hindi parin sumusuko si Pirena. Maaari parin niyang makuha ang Lireo pagkat nasa kanya pa ang brilyante ng apoy.

Aquil: Ngayon ko lang napagtanto na ang iyong mga alalahanin ay may kinalaman sa ating reyna.

Muros: Hindi ba't sinabi ko na sa iyo ang dahilan?

Aquil: Hindi ka lamang natatakot para sa Lireo. Dahil kung iyon lamang iyon, mas lalong tatatag ang iyong sarili upang makahanda sa anumang mangyayari. Ngunit ayon sa mga winika mo, tila nanlalambot ka. Hindi kaya, umiibig ka na sa ating reyna?

Kabanata 4- Ang Batas ng Sapiro

2006-05-30T03:11:00.000-07:00

Dumating na sina Amihan at Danaya sa Sapiro.

Pirena: Mga mahal kong kapatid, anong ginagawa niyo rito?

Amihan: Sheda! Bakit mo pinasabog ang bulkang Lavanea?!!

Pirena: Wala kayong pakialam kung gusto ko itong pasabugin. Ngunit wag kayong mag alala. Sa halip ay dapat niyo pa akong pasalamatan dahil walang buhay na nadamay.

Danaya: Kung ganun, bakit mo ito pinasabog, Pirena? Bakit!

Asval: Hinding hindi ninyo malalaman ang sagot. Kaya mas mabuti pa, umalis na lamang kayo!

Amihan: Hindi kami nag punta dito ni Danaya ng walang pakay, Asval. At lalong hindi ligtas ang Encantadia sa tagapangalaga ng brilyante ng apoy. Kaya mas mabuti pang mamatay na siya!

Pasigaw itong sinambit ni Amihan at nakipaglaban kay Pirena. Habang si Asval naman ang kay Danaya.

ADAMYA...

Muros: Nasaan ang mahal na reyna? Hindi ba't kani kanina lamang ay nag uusap sila ni Sanggre Danaya?

Aquil: Pinuntahan nila si Pirena.

Muros: At ano naman ang kailangan nila sa bumagsak na reyna?

Aquil: Pinasabog niya ang bulkang Lavanea. Sa lakas ng pagsabog nito'y nadamay ang lupaing malapit doon.

Muros: Kung nandito ka, sino ang kanilang kasama?

Aquil: Wala. Walang kasama sina Reyna Amihan at Sanggre Danaya. Ayon sa ating reyna, ang labang ito ay laban ng mga brilyante.

SAPIRO...

Naglalaban parin silang lahat. Nagkaroon ng pagkakataon si Amihan na gamitin ang kanyang brilyante laban kay Pirena. Nakita ito ni Asval kung kaya't tinamaan rin niya ng kanyang kapangyarihan si Amihan. Natumba ang reyna. Akmang gaganti si Danaya para sa kapatid subalit nakatabi na si Asval kay Pirena at nakapaglaho na bago pa matamaan.

Amihan: Asval! Pirena! Bumalik kayo rito!!!

Danaya: Tila wala na sila.

Amihan: Pashnea. Kung ganun, bumalik na tayo sa Adamya. May ibang nakalaang araw para sa kanila.

LIREO...

Naka balik na ng Lireo ang Hathor at sinabi nito ang kinaroroonan ni Pirena.

Hagorn: Kung ganun, maaaring nasa Sapiro rin si Asval.

Agane: Paano niyo naman naisip na maaari ngang nandoon siya, panginoon?

Hagorn: Kailanman ay hindi pa nagpupunta sa Sapiro si Pirena. Si Asval lamang ang dahilan upang pumaroon siya. Kaya't sasamahan mo ako. Dahil ngayon din, tutungo tayo ng Sapiro.

ADAMYA...

Nakabalik na si Reyna Amihan at Sanggre Danaya sa Adamya.

Muros: Mahal na reyna, sugatan kayo!

Danaya: Wag kang mag alala, Muros. Ako nang bahala sa kanyang sugat.

Nilabas ni Danaya ang kanyang brilyante at inutusan ito. Maya maya lang ay naghilom na ang sugat ni Amihan.

Amihan: Salamat Danaya.

Aquil: Ano na ang nangyari sa inyong pagtutuos ni Pirena?

Amihan: Talunan siya kung hindi lamang tumulong si Asval.

Muros: Tinulungan ni Asval si Pirena? Hindi ba't kaanib ni Hagorn ang Sapiryang iyon?

Danaya: Oo nga, Amihan. Kung magkalaban ang dalawa, bakit sila magkasama at bakit nagawa ni Asval na tumulong sa ganid nating kapatid?

Nagtataka ang mukha nila.

SAPIRO...

Dumating na si Hagorn sa Sapiro kasama si Agane at tatlong hathor.

Hagorn: Avisala, Asval

Asval: Hagorn, naparito ka?

Hagorn: Hindi ba't ako ang dapat na magtanong niyan?

Agane: Maliban diyan, ano't iba na ang mukha ng Sapiro ngayon?

Hindi tumutugon si Asval ngunit taas noo ito.

Hagorn: Tinatanong ka namin, Asval. Bakit ka naririto at bakit ganito na ang Sapiro?

Asval: Hindi mo ba nakikita? Naitaguyod ko na ito.

Hagorn: Paano?

Asval: Sa tulong ng brilyante ng apoy.

Hagorn: Ang brilyante? Kung ganun, ang ibig sabihin ba nito'y na sayo na ito?

Asval: Wala. Nakay Pirena parin ito. Kapalit ng muling pagbangon ng Sapiro ay ang kasunduang hindi ko na pagtatangkaang agawin ang brilyante sa kanya.

Hagorn: Ano!?!! Nakipag kasundo ka kay Pirena?!! Gayong alam mong kaya kong ibigay sa iyo ang Sapiro?!
Asval: Hindi na ako makapag hintay, Hagorn. Kung ihahalin kita kay Pirena, mas hahangaan ko siya pagkat nagagawa niyang tuparin ang anumang kasunduan. Hindi tulad mo, na nangakong mapapa sa akin ang Sapiro ngunit wala namang ginagawang paraan.

Hagorn: Alam mong hindi pa ngayon ang akmang panahon, Asval. Sa ngayon ay mas marami pang dapat na pagtuunan ng pansin maliban sa iyong kaharian.

Asval: Wala akong pakialam sa kahit na ano. Kaya kong isantabi ang lahat para dito.

Agane: Hayaan niyo na siya, panginoon. Wala rin naman na tayong magagawa.

ADAMYA...

Magkasamang naglalakad si Reyna Amihan at Muros.

Muros: Natutuwa naman ako na walang gaanong nangyari sa inyo, mahal na reyna.

Amihan: Maraming salamat sayong pag aalala, Muros.

Muros: Minsan na kayong pinahirapan ng inyong kapatid na si Pirena. Natakot lamang ako pagkat maaari parin niya itong ulitin sa inyo gamit ang kanyang brilyante.

Amihan: Hindi ka dapat natakot kung alam mo namang kasama ko si Danaya - ipagpaumanhin mo ngunit kailangan ko lamang puntahan ang aking anak sa loob.

Umalis si Amihan at lumapit kay Muros si Aquil na siyang nakarinig ng kanilang usapin.

Aquil: Natakot ka para sa ating reyna? Tila ngayon lang kita narinig na sabihin yan.

Muros: Tama lang na matakot ako para sa kanya. Dahil kung nawala siya, ano nalang ang mangyayari sa Lireo? Sa ating lahat?

Aquil: Katapatan. Yan ang mayroon ka, Muros. Dapat lang na mabigyan ka ng gantimpala.

Muros: Hindi na kailangan. Isa nang karangalan para sakin ang magbantay para sa ating reyna at sa nasasakupan nito. Sapat na iyon upang maituring na isang gantimpala.

SAPIRO...

Nagkasundo na muli sina Hagorn at Asval.

Hagorn: Hindi ko akalaing magiging ganito kaganda ang Sapiro oras na ito'y muling mabangon. Batid kong, masaya ka, kaibigan.

Asval: Labis labis, Hagorn. Mahigit ilang siglo ko rin itong pinaghirapan. Sa wakas, na sa akin na.

Hagorn: Binabati kita. Ngunit may nakakalimutan kang batas.

Asval: Ano yun?

Hagorn: Ayon sa batas ng Sapiro, kinakailangan ng magiging hari na maka hanap ng kanyang mapapakasalan upang magsilbing reyna nito. At hangga't walang handang humarap sa tungkuling iyon, mananatiling walang hari ang Sapiro.

Asval: Hindi ko kailangan ng reyna. Kaya kong pamunuan ang kaharian ng aking lahi nang mag isa.

Hagorn: Kailangan mo man ng reyna o hindi, dapat mo paring sundin ang batas. Pagkat kung hindi, anong pang silbi ng pag tatala dito kung hindi naman maipatutupad. Ikaw na ngayon ay isang hari at ikaw ang magsisilbing salamin ng iyong mga nasasakupan. Ikaw ang dapat na manguna sa pagsunod sa bawat batas na ginawa ng iyong ama. Wag kang mag alala. Habang abala ka sa paghahanap ng iyong mapapangasawa, ako ang magbabantay ng iyong kaharian.

Asval: Mahigit ilang siglo kong pinaghirapang mapa sa akin ang Sapiro, Hagorn. At ngayong nasa sa kamay ko na ito, hinding hindi ako papayag na dumulas ito patungo sayo.

Hagorn: Ano ang iyong sinambit?!! Mapag mataas ka na ngayon, Asval. Pagkatapos ng lahat ng ginawa ko para sayo, ito ang isusukli mo sakin?!! Ito ba Asval?!! Ito ba?!!!

Biglang dumating si Pirena at tinamaan si Hagorn ng apoy.

Pirena: Sheda!! Yan ba ang gusto mo, Hagorn? Ang mag alok ng tulong at umasa ng kapalit?!! Mayroon ka nang sariling kaharian. Ngunit inagaw mo ang akin. At ngayon naman ay ang Sapiro?!!! May itinulong rin ato dito. Kaya't hindi ako makapapayag na muli lamang mapunta sayo ang aking pinaghirapan!!!

Muling tinamaan ni Pirena si Hagorn ng kanyang kapangyarihan. Natumba si Hagorn at nilapitan ni Asval si Pirena upang mapag sabihan.

Asval: Hindi mo dapat ginawa yun.

Pirena: Hindi mo ako naiintindihan. Palibhasa'y hindi ikaw ang nagpagod na maglabas ng kanyang buong kapangyarihan para sa kahariang wala siyang kinalaman.

Asval: Nauunawan kita pagkat katumbas lamang ng iyong kapangyarihan ang pinagdaanan kong panahon at dami ng hinarap na panganib upang maangkin lamang ang dapat na akin. Ngunit hindi yun nangangahulugan na gagawin ko na ang ginawa mo kay Hagorn. Ngayon higit kailanman, kailangan kong umanib sa kanya pagkat oras na malaman ni Ybrahim na naka bangon na muli ang Sapiro, maaaring anumang oras ay salakayin niya ito.

Pirena: At ano naman ang aking pakialam, Sapiryan? Tapos na ang kasunduan. Magkalaban na tayong muli.

Maglalaho na sana si Pirena ngunit pinigilan siya ni Hagorn.

Hagorn: Pirena, sandali.

Pinagmasdang maigi ni Hagorn ang dalawa.

Hagorn: Wala akong pakay na sakupin ang iyong kaharian, Asval. At upang mapatunayan iyan, tutulungan kitang makahanap ng iyong reyna. At hindi mo na kailangan pang lumingon sa malayo.

Tiningnan muli ni Hagorn si Pirena at napatingin rin si Asval. Nang malaman agad ang kahulugan, lumayo si Pirena sa kanya.

Pirena: Hindi mangyayari ang iniisip ninyo.

Hagorn: Ngunit hangad mong maging reyna, hindi ba?

Pirena: Sa Lireo. Sa kaharian ng aking ina, nandoon ang aking pangarap. Hindi sa Sapiro o kahit na saan pang lugar dito sa Encantadia.

Asval: Hindi ka ba natutuwa na ikakasal ka sa akin? Sa iyong minamahal?

Humarap sa kanila si Pirena at lumapit kay Asval. Sinampal niya ito.

Pirena: Pashnea! Para sa iyong kaalaman, hindi ako umiibig sa isang hampas lupang katulad mo!

Hagorn: Wag kang mag salita ng patapos, Pirena. Mailap sa karamihang mga encantada ang ganitong pagkakataong. Ikaw ay yari sa dugong bughaw kung kaya't ikaw ang karapat dapat na maging reyna.

Pirena: At wag mo ring tapusin ang laban, Hagorn. Tulad ng sinabi ko, nasa Lireo ang aking pangarap. At doon ko ito muling tutuparin.

Tumawa lamang si Hagorn.

Asval: Tila kay labong mangyari. Sa akin ka at ikaw ang magiging reyna ng Sapiro!

Pinag isipan ni Pirena ang pilit na ipagawa sa kanya. Matagal rin siyang nag isip at sa wakas....

Pirena: Ang Sapiro? Sige, kung wala na kayong ibang mahanap, pumapayag akong maging ang reyna nito.

SA IBANG BAHAGI NG KAGUBATAN MALAPIT SA TALON......

Hanggang ngayon ay nag hihinagpis parin ang kawawang Sanggre Alena sa pagkawala ng kaisa isa niyang anak.

Alena: Kahlil, anak ko. Anak nasan ka?

ADAMYA....

Habang sa Adamya naman, ay nakaupo sa isang bato si Danaya. Malayo man ang kanyang kinaroroonan sa kinaroroonan ng kanyang kapatid, dinig na dinig parin ang tinig nito.

Danaya: Alena, kung alam mo lang, wala akong ibang ninais kundi ang mapasaya ka lamang. Kung alam mo lang, na sa tuwing malungkot ka, ang puso ko ay nagdudusa rin. Kahit na alam kong lubos ang pagka suklam mo sakin, gusto parin kitang mayakap. Ngunit nasaan ka? Alena, aking kapatid, nasaan ka?

Nakita ni Aquil ang nagluluhang si Danaya. Tinabihan niya ito.

Aquil: Alam kong malungkot ka, mahal na Sanggre. Gusto kong malaman ninyo na nandito lamang ako sa inyong tabi upang damayan kayo.

Danaya: Salamat, Aquil.

Kinuha ni Aquil ang kamay ni Danaya. Napatingin ito sa kanya. Tila nalulunod si Aquil sa ganda ng Sanggreng kanyang kaharap. Ngunit agad niyang nakita ang nagtataka nitong mukha.

Aquil: Nanginginig ang inyong kamay. Tunay ngang malungkot kayo. Kung inyong pahihintulutan, nais kong ipasyal kayo sa gubat upang kahit sandali'y mapawi ang lungkot ninyo.

Danaya: Siguro nga'y kailangan ko lang ng simoy ng hangin.

ANG BAHAGI NG GUBAT NA KINAROROONAN NI ALENA......

Nagluluha parin si Alena. Pilit makasama ang anak. Maya maya lamang ay kumanta ito ng isang napakagandang awitin at umaasang marinig ito ni Kahlil.

DEVAS...

Nandoon si Kahlil. Napaka puti ng suot nito. Ang kaputiang hindi masilayan ng magulong mundo ng Encantadia. Malinaw sa tenga ng lalaking Sanggre ang napakagandang tinig ng ina. Napaiyak ito sa ganda.

Kahlil: Ina....

GUBAT KUNG NASAAN SINA DANAYA AT AQUIL...

Danaya: Tama ka, kailangan ko nga ng simoy ng hangin at ang mga halaman. Ito lang ang kailangan ko upang makalimutan kahit sandali ang lahat ng nangyayari sa Encantadia. Kabilang na dun ang nangyayari sa amin ni Alena.

Aquil: Natutuwa naman ako at nakahanap parin kayo ng pagtutuunan ng kaligayahan kahit sa gitna ng gulong nagaganap.

Danaya: Magka pareho lamang tayo ng magulong mundong kinabibilangan. Matanong nga kita, Aquil. Ano o sino nga ba ang nagbibigay ng sigla sayong sarili?

Aquil: Bakit niyo naman natanong iyan, mahal na Sanggre?

Danaya: Ngayon ko lamang kasi napag tuunan ng pansin, na sa tuwing lumilingon ako sa iyo, paglilingkod sa aming mga dugong bughaw ang iyong pinagkaka abalahan. Ni minsan ba sa iyong nakaraan ay nakahanap ka ng babaeng iyong iibigin?

Aquil: Kailanman ay hindi ako umibig sa ninumang encantada.

Danaya: Malapit nang lumubog ang araw. Kailangan na nating makabalik ng Adamya

Naunang maka alis si Danaya. Naiwan si Aquil.

Aquil: Kailanman ay hindi ako umibig ng kahit na sinong encantada hanggang sa kayo'y dumating.

SAPIRO....

Sinundo ni Pirena si Gurna sa gubat. Di nagtagal ay nasa Sapiro na sila.

Gurna: Ano't dinala mo ako dito?

Pirena: Dinala kita rito dahil simula ngayon, dito na tayo mamamalagi.

Gurna: Wala akong nakikitang dahilan kung bakit.

Bago makapag tugon si Pirena sa kanyang dama, dumating si Asval.

Asval: Kanina pa kita hinahanap. Naghihintay si Hagorn sa silid ng pagpupulong. Dapat na nating pag usapan ang tungkol sa ating pag iisang dibdib.

Naiwan si Gurna at tila hindi makapaniwala sa narinig.

Gurna: Pag iisang dibdib?

ADAMYA...

Nakabalik na sa Adamya si Danaya at Aquil.

Amihan: Aquil, Danaya, saan kayo nagtungo?

Danaya: Namasyal lamang kami ni Aquil, Amihan.

Amihan: Sa susunod, ipag bigay kaalaman sa akin. Mapanganib ang labas ng Adamya lalo na't alam ni Hagorn na dito tayo namamalagi.

Lira: Ashti, alam mo, click kayong dalawa.

Danaya: Salitang mortal nanaman ang iyong sinambit, pamangkin. At ang ibig sabihin noon ay?

Lira: Wala yun. Di niyo rin naman maiintindihan. Mabuti pa, pumasok na tayo sa loob. Nagluto kami ni Imaw ng sinigang!

Amihan: Sigurado akong masarap iyon anak. Sige, pumasok na tayo sa loob.

SA KINAROROONAN NI ALENA....

Ybrahim: Alena...

Alena: Malupit ang tadhana sa akin, Ybarro. Ngayon lang ako biniyayaan ng anak, ngunit agad naman itong binawi sa akin ni Emre.

Ybrahim: Kailanman, hindi ginusto ni Bathala ang magdusa tayo. Isang aksidente ang nangyari. Walang kasalanan ang iyong kapatid. Alena, matitiis mo ba si Danaya? Ang buong dugo mong kapatid?

Alena: Kaya kong tiisin ninuman kapalit ng karangalan ng aking anak.

Ybrahim: Ng ating anak. Anak ko rin siya at inaamin ko, hindi ko gusto ang nangyari. Ngunit hindi iyon maaaring mangahulugan na kamumuhian ko na ang mundo. Ma swerte ka Alena, pagkat may mga kapatid ka. Subalit ako'y wala. Hindi mo alam ang pakiramdam ng nag iisa. Maging ang aking ama't ina ay hindi ko pa nasisilayan. Kayo nalang ang itinuturing kong pamilya. Dinggin mo ang aking payo, mahal ko. Sulitin mo ang pagmamahal ng iyong mga kapatid habang nariyan pa sila.

Niyakap ni Ybrahim si Alena at mas napa labis pa ang pag iyak nito.

SAPIRO...

Hagorn: Kinakailangang sa lalong madaling panahon ay makasal kayong dalawa.

Pirena: Bakit may pagmamadali?

Asval: Nararapat lang yan pagkat naghihintay ang Sapiro sa kanilang mamumuno. Kung papayag ka, ibig ko sanang maging bukas na ang ating kasal.

Pirena: Ikaw ang hari hindi ba? Nasa sa iyo ang pasya. Anumang araw ay handa ako.

Asval: Bukas ng umaga, Hagorn. Kami'y magiging mag asawa. Ako ang hari at ikaw naman, Pirena, ang aking reyna. Paglilingkuran nating magkasama ang Sapiro kapalit ng kanilang paglilingkod sa atin. Umaasa akong, magiging sa bandila na ng aking kaharian ang katapatan mo simula bukas.

Pirena: Tulad ng naging kasunduan natin, makaka asa ka.

Kabanata 3- Ang Kasunduan

2006-05-29T02:38:00.000-07:00

Tagumpay sina Hagorn sa kanilang pananalakay sa kaharian ng mga diwata. Ang dating maganda at maaliwalas na kaharian ay napalitan na ng kulay itim at pula. Ang dating mga kawal na nagbabantay sa Lireo laban sa masasama ay wala na rin. Mga hathor ang naka paligid na walang awa kung pumaslang. Iyan na ang panibagong Lireo.

Malakas na tumatawa si Hagorn sa dahilang nasa kanila ang tagumpay. Sa kanyang kaliwa ay si Asval. Habang nasa kanan naman niya sina Agane't Hitano.

Asval: Ashte live Hathoria!!! Ashte live Sapiro!!!

Tinaas ng mga kawal ang kanilang mga sandata bilang simbolo na maging sila ay nag sasaya.

ADAMYA...

Aquil: Mahal na reyna, isang masamang balita.
Amihan: Anong masamang balita iyon, Aquil?
Aquil: Napasa kamay na ni Hagorn ang Lireo at idineclara na niya ang kanyang sarili bilang hari nito.
Danaya: Ngunit anong nangyari kay Pirena?
Aquil: Napabagsak na siya.

Tumayo si Amihan. Galit ang ipinakikita ng kanyang mukha.

Amihan: Isang karimarimarim na pangyayari. Wag na wag ninyong kalilimutan ang nangyari sa araw na ito. Sa halip, ay iukit sa inyong mga ulo ang araw na naagaw ng mga Hathor ang ating kaharian!

SA GUBAT...

Wala nang mapuntahan ang bumagsak na reyna. Subalit hindi ito nakaramdam ng awa sa sarili. Wala na itong kakampi kundi ang tapat nitong dama na si Gurna.

LIREO...

Asval: Hagorn, alam mo ba kung saan ko maaring matagpuan si Pirena?
Hagorn: Ano ang iyong kailangan sa kanya?
Asval: Ang brilyante ng apoy. Kailangan ko itong makuha sa kanya.
Hagorn: Nakatitiyak akong wala na itong matuluyan. Kaya't maaaring siya'y nasa gubat.
Agad naglaho si Asval.
Agane: Pinahamak mo si Pirena?

GUBAT...

Naglalakad si Pirena sa kagubatan nang dumating si Asval.

Asval: Avisala, mahal na reyna.
Pirena: Asval, lubayan mo na ko!

Naglaho si Pirena upang iwasan si Asval. Nakarating siya sa isang tahimik na bahagi ng gubat. Nang inakalang nalayuan na niya ang Sapiryan naglinlang sa kanya, biglang nagpakita ito.

Asval: Hindi mo ako maiiwasan, Pirena.
Pirena: Kahit na ano pang gawin ninyo ni Hagorn na hakbang, hinding hindi ko ipagkakaloob ninuman ang aking brilyante!!

Asval: Matalino ka. Ngunit sa pagkakataong ito, hindi ang iyong brilyante ang aking kailangan.
Pirena: Kung ganun, ano?
Asval: Hindi ko pagpipilitang makuha ang brilyante ng apoy kung tutulungan mo lang akong maibangon ang Sapiro.
Pirena: Gusto mong bangunin ang kahariang simbolo ng isang napaka laking kabiguan?

Asval: Hindi mo pa lubos na kilala ang aming lahi. Kaming mga Sapiryan ay mahuhusay sa pakikipag laban. Nagbibigay swerte sa mga kaanib at malas sa mga kaaway. Habang kaming mga dugong bughaw naman ay may kapangyarihang maghilom ng anumang sakit. Kilala rin kami bilang ang kahariang napagmumulan ng pinaka masarap na alak. Marami kaming kayamanan katulad ng matabang lupa na siyang sanhi ng pagkakaroon ng mainam na bunga. Kapag ako ang naging hari, natitiyak kong hindi ako matutulad kay Armeo, ama ni Ybrahim, na sa isang pagtalikod lamang ay bumagsak na pala ang kanyang kaharian.

Pirena: Paano ka nakaka siguro na magiging mahusay ka nga kapag napa sayo ang trono nito?
Asval: Kilala ko ang aking sarili. May tiwala ako dito. Hinihintay ko ang iyong pasya. Matutulungan mo ba ako?
Pirena: Hindi madali ang gagawin natin. Pero sa tulong ng brilyante ng apoy, mababawasan ang hirap. Ngunit umaasa ako na walang panlilinlang na magaganap sa likod ng kasunduang ito. Dahil kung hindi, ang aking brilyante ang magwawakas sayo.

Pinakita ito ni Pirena ngunit walang takot na ipinakita ang mukha ni Asval.

Asval: Makaka asa ka.

SAPIRO...

Agad nagpunta sa Sapiro ang dalawa. Pinag aralan ni Pirena ang pagkaka giba ng palasyo.

Pirena: Yang mga batong yan, nakatitiyak akong isang pader ang binuo nito noon.
Asval: Siyang tunay. Hanggang doon pa sa dulo ang hangganan ng pader.
Pirena: Halika, samahan mo pa ako sa ibang bahagi ng palasyo. Gusto kong mapag aralan ang bawat sira nang sa ganun, malaman ko kung ano ang aking magagawa.

Napaka laki ng Sapiro. Kung kaya't naubos ang buong hapon sa paglilibot dito.

Asval: Madilim na. Bukas nalang natin ituloy.
Pirena: Kung ganun, magkita tayo dito bukas bago sumikat ang araw.

Naglaho na ang dalawa. Ang isa'y pumunta ng Lireo, at ang isa naman ay sa kagubatan.

GUBAT...

Gurna: Pirena, saan ka ba nagpunta? Kanina pa kita hinahanap.
Pirena: Kung mag wika ka ay tila isa akong paslit na hindi alam kung saan ang kanyang pinatunguhan.
Gurna: Patawad kung ganito ako. Ngunit nag aalala lamang ako.
Pirena: Hindi ko kailangan ng mag aalala para sakin. Baka nakakalimutan mo, isa ka lamang dama. Kaya't wag kang umasa na sa lahat ng pupuntahan ko ay kailangan ko pang ipaalam sayo......bukas ng umagang umaga, luluwas ako patungong Sapiro. At sa pagbabalik ko, umaasa akong hindi isang nag aalalang dama ang aking masisilayan.
Gurna: Maliwanag. Ngunit maaari bang malaman kung ano ang gagawin mo roon?
Pirena: Kung sasabihin ko sayo, may maitutulong ka ba? Wala. Kaya't anong saysay kung malaman mo pa? Wakas na ang usapan. Gusto ko nang magpahinga.

SUNOD NA ARAW (SAPIRO)...

Tulad ng kahapon, ang araw ay naging mahaba muli. Subalit mas mahaba ang ngayon. Sa wakas, bago lumubog ang araw, inilabas na ni Pirena ang brilyante. May kasamang apoy ito upang makatiyak na hindi nga ito aagawin ni Asval

Pirena: Brilyante ng apoy, inuutusan kita. Maglabas ng putik mula sa bulkang Lavanea upang magsilbing pampatigas sa mga batong bumubuo sa palasyo ng Sapiro.

Maya maya lamang, pumutok ang bulkang lavanea. Sa labis nitong pagputok ay nagkaroon ng lindol sa bahagi ng Encantadia na siyang malapit dito.

LIREO...

Bilang hari ng kahariang unang tagapangalaga ng brilyante ng apoy, naramdaman ni Hagorn na may nangyayari sa bulkang Lavanea.

Agane: Ano iyon panginoon?
Hagorn: Si Lavanea, nararamdaman kong may nagaganap dito.

SAPIRO...

Maganda ngunit katakot takot ang nangyayari. Imbis na abutin ng putik ang lupa ay lumilipad ito patungo sa silangan na siyang kinaroroonan ng Sapiro.

ADAMYA...

Amihan: Danaya bakit?
Danaya: Nararamdaman ko, tila may kakaiba sa kalikasan. Amihan, hindi ako mapakali. Ano kaya ang nangyayari sa Encantadia sa mga oras na ito?

Inilabas ni Danaya ang kanyang brilyante.

Amihan: Ano ang sinabi nito sayo?
Danaya: Si Pirena. Kagagawan ito ni Pirena! Pinasabog niya ang bulkang Lavanea at ngayon ay nadadamay ang lupaing malapit doon.

SAPIRO...

Pirena: Ngayon Asval, heto na ang iyong pinaka aasam asam na kaharian. Ang Sapiro.

Nanlaki ang mga mata nito sa tuwa. Pinagmasdan nito ang paligid at tumatawa.

LIREO...

May dumating na Hathor.

Agane: Anong sabi mo?
Hagorn: Bakit, ano ang nangyayari?
Agane: Nasilayan ng hathor na ito mula sa pinaka mataas na tore ng Lireo ang bulkang Lavanea.
Hagorn: Ano ang iyong nakita.

Gumalaw ang ulo nito.

Hagorn: Si Pirena? Pinasabog ni Pirena ang bulkan?!!
Agane: Marahil yan na ang sagot sa iyong tanong, panginoon.

SAPIRO...

Asval: hahahaha!! Magaling Pirena. Hanga ako sa iyong kapangyarihan. Maraming salamat.

Bilang simbolo ng tunay na pasasalamat ay hinawakan ni Asval ang kamay ni Pirena. Tiningnan ito ng Sanggre ngunit agad naman nitong binawi ang kanyang kamay.

LIREO...

Hagorn: Nasaan si Asval? Kung tunay nga niyang pinuntahan si Pirena upang kunin ang brilyante, bakit hanggang ngayon ay nakay Pirena parin ito?!

Agane: Hindi ko rin alam kung nasaan siya. Buong araw kong hindi nakita si Asval.

Hagorn: Kung ganun, mag utos ka ng kawal upang ipahanap siya. Nais kong malaman kung nakuha na nga niya ang brilyante ng apoy.

ADAMYA...

Danaya: Amihan saan ka pupunta?
Amihan: Hindi ba't sinabi mong kagagawan ni Pirena ang lahat ng ito? Kung ganun, kailangan ko siyang mahanap. Kailangan ko siyang pigilan upang makasiguro sa kaligtasan ng mga encantado't encantada.
Danaya: Sasama ako sayo.
Aquil: Sasama rin ako, mahal na reyna.
Amihan: Wag na, Aquil. Pagkat ang laban na ito ay laban ng mga brilyante.

GUBAT...

Namimitas si Gurna ng prutas na kakainin ni Pirena sa kanyang pag dating nang biglang nagpakita sina Amihan at Danaya. Agad namang dumating ang ipinadalang Hathor.

Gurna: Tingnan mo ba naman ang pagkakataon. Kung hinahanap ninyo si Pirena, kasalukuyang wala siya dito.

Amihan: Kung ganun, nasaan siya.
Gurna: Hindi ko alam.

Iniwasan niya ang tatlo ngunit tinutukan siya ng espada ng hathor.

Danaya: At ikaw, bakit mo hinahanap si Pirena? Anong kailangan mo sa kanya gayong napabagsak niyo na siya?

Tinanong ni Danaya ang Hathor. Gumalaw ang ulo nito.

Gurna: Ang sabi niya'y pinadala siya ng kanyang panginoong si Hagorn.

Nilapit ni Amihan ang kanyang bibig sa tenga ni Danaya at may ibinulong.

Amihan: Marahil ay nalaman din ni Hagorn ang nangyari.

Gurna: Inuulit ko, hindi ko alam kung nasaan ang inyong hinahanap. Kaya mabuti pa, umalis na lamang kayo yaman din lamang na marami pa akong gagawin.

Amihan: Hindi kami aalis dito hangga't hindi namin nalalaman kung nasaan si Pirena. O di kaya'y gusto mong, matikman ang tindi ng aking brilyante?

Nilabas ni Amihan ang brilyante ng hangin. Akmang tatamaan na niya si Gurna.

Gurna: Sandali! Sasabihin ko sa inyo kung nasaan siya kung ipapangako niyong wala kayong gagawing anuman sa kanya.

Danaya: Inuutusan mo ba kami, dama?

Ang leeg na tinututukan ng hathor ay tinutukan din ni Danaya gamit ang kanyang arnis.

Amihan: Danaya, sandali....sige, kung yan ang nais mo para sa yong amo na taksil tulad mo, pinapangako kong walang talim ang susugat sa kanya.

Gurna: Ngunit ang inyong brilyante?
Amihan: Sapat nang makatiyak na hindi siya masusugatan, Gurna. Kung tutuusin, mas masakit ang sugat na ibinigay niya sa akin. Kung gagamitin ko man ang aking brilyante, magiging makatarungan ito pagkat ang isang daang palo at pagpapaslang sa mga diwata sa aking harapan ay katumbas ng tindi ng aking brilyante na gustong gumanti!!!

Danaya: Hinihintay namin ang iyong sagot. Nasaan si Pirena!!

Pinakita ni Danaya ang brilyante ng lupa. Dahil sa nakikita ni Gurnang dalawang brilyante na handang pumaslang sa kanya, napaamin na rin ito.

Gurna: Sa Sapiro, doon niyo matatagpuan si Pirena.

Tinanggal ni Danaya ang kanyang arnis. Maging ang hathor ay inalis na rin ang kanyang espada at paatras na lumayo hanggang sa hindi na ito nakita. Naglaho sina Amihan at Danaya patungong Sapiro. Naiwan mag isa si Gurna na tulala sa nangyari.

Kabanata 2- Ang Bagong Reyna ng Lireo

2006-05-27T00:03:00.000-07:00

-Nalaman na ni Ybrahim na siya ang ama ng anak ni Amihan
-Nabunyag na ang katotohan kay Alena tungkol kina Ybarro at Amihan
-Nagkita na sina Danaya't Lira sa mundo ng mga tao
-Hinamon ni Asval si Ybarro
-Sumalakay na ang mga Hathor sa Lireo
-Sinabi na ni Pirena kay Mira kung sino talaga siya sa kanyang buhay
-Pumunta sa mundo ng mga tao si Mira
-Itinakas ni Hitano si Amihan kapalit ng pagmamahal ni Alena
-Nakay Pirena ang tungkod ni Imaw
-Nakuha na ni Ybarro ang kabilan
-Nagkita sina Ybarro at Alena sa panaginip. Doon nabuo ang kanilang anak
-Nakatakas mula kay Hitano si Alena
-Isa nang bulaklak si Alena
-Hindi tunay na kaibigan si Asval kundi kaaway

Sa palasyo ng Lireo...

Tila hindi na nagkakasundo ang Hari ng Hathoria at Reyna ng Lireo.

Nasa silid ng pagpupulong si Pirena at nagsusulat nang dumating ang kanyang damang si Gurna.

Gurna: May ipag uutos ka raw sa akin, Pirena?

Pirena: Magsama ka ng isang kawal at pumunta kayo sa Hathoria. Iparating mo kay Hagorn ang liham na ito.

Ibinigay ni Pirena kay Gurna ang sulat at agad na umalis sa silid.

Gubat...

Gurna: Hindi maaaring makarating kay Hagorn ay liham na ito. Hindi ito maaaring maging sanhi ng gulo na maaaring mamagitan kina Pirena at Hagorn.

Hindi nila itinuloy ang pag punta sa Hathoria

Lireo...

Si Pirena ay nasa kanyang silid at malalim ang iniisip.

Pirena: Nasaan na kaya si Alena?

Dahil sa kagustuhang malaman kung nasaan ito, inilabas niya ang tungkod ni Imaw at doon nalaman na ang kanyang kapatid ay isang bulaklak.

Hathoria...

Hagorn: Pashnea! Nagsisisi ako't tinanggap ko siya. Napaka tigas ng kanyang ulo! Akala ko'y mapapa sa akin na ang Encantadia sa kanyang tulong. Imbis ay naka gapos ang aking mga kamay sa pamumuno niya!

Sa kagubatan kung nasaan si Alena...

Umupo si Pirena katabi ang kanyang kapatid.

Pirena: Nakaka awa ka, Alena. Hindi mo na makikita ang iyong anak. At hindi ka na rin niya makikilala. Ngunit wag kang mag alala. Dahil may silbi ka rin. Dadalhin kita sa Lireo at gagawin kitang decorasyon sa palasyo. Ikaw ang magiging pinaka magandang bulaklak roon.

Kukunin na sana niya ito subalit naglabas ito ng lason at nanghina si Pirena. Maya maya lamang ay napahiga siya sa lupa at nawalan ng malay.

Lagusan...

Naka balik na si Danaya sa Encantadia kasama ang kanyang pamangkin at ang tunay na tagapagmana ni Amihan.

Danaya: Maligayang pagdating sa Encantadia, Lira.

Marami nang naituro si Danaya kay Lira at pag dating ng gabi, sila'y magpapahinga na.

Lira: Ashti Danaya, saan banda ang Lireo

Ayaw sana itong sabihin ni Danaya pagkat baka sa pagka sabik na makita ang ina ay tumungo ito roon at mahuli ng mga Hathor. Ngunit nangako si Lira na hindi niya iyon gagawin.

Danaya: Sa hilaga. Yan ang daan papuntang Lireo. Nan diyan ang iyong ina.

Matapos niyan ay natulog na nga sila. Subalit sa pag gising ng nakatatandang Sanggre, wala ang pamangkin. Hinanap niya ito.

Danaya: Lira, nasaan ka? Lira! Lira! Hindi ba't sinabi ko sayo na wag kang aalis sa aking tabi? Kanino mo ba namana yang kakulitan mo? Si Pirena masungit lang naman yun. Hindi ka naman nagmana sa iyong ina pagkat mabait si Amihan. Si Alena masunurin naman yun. Nasaan ka na ba!?!

-Nagkita na ang mag inang Sanggre sa kauna unahang pagkakataon at hinanap si Alena...

Sa gubat...

Hindi parin nagkakaroon ng malay si ang reyna nang may dalawang nilalang na napadaan. Sina Asval at Axilom. Nakita nila ang walang malay na katawan. Tiningnan ito ni Asval at sinabi ni Axilom na siya si Pirena, ang reyna ng Lireo.

Asval: Siya pala si Pirena.

Lireo...

Buhat buhat ni Asval si Pirena at dinala sa kanyang silid.

Gurna: Anong nangyari sa mahal na reyna?

Asval: Nawalan siya ng malay sa gubat. Hindi namin alam kung sino may gawa nito sa kanya.

Hiniga ni Asval si Pirena sa kama at hinalikan ang kamay na may lason. Ibinuga niya mula sa kanyang bibig ang lason at siya'y naglaho na. Matapos niyang mawala ay nagising na si Pirena.

Pirena: Ano ang nangyari? Bakit ako nandito?!

Gurna: Nawalan ka ng malay kaya ka binalik dito ni Asval. Siya na rin ang nag tanggal ng lason sa iyong kamay.

Sa silid ng pagpupulong...

Nandoon si Asval at tila may hinihintay. Maya maya lamang ay dumating na si Pirena.

Pirena: Ikaw ba si Asval?

Asval: Ako nga, mahal na reyna.

Pirena: Kung ganun, karapat dapat kitang mapasalamatan.

Asval: Walang anuman. Ginagawa ko lang ang lahat ng aking makakaya sa isang napaka gandang diwata tulad mo.

At habang sinasabi yan, kinuha nito ang kamay ni Pirena at hinalikan muli. Napatingin ang reyna sa gulat matapos ng sinabi't ginawa.

Hathoria...

Hagorn: Pashnea! Nagkamali nga ako sa pagtanggap sa kanya.

Agane: Isang Sanggre si Pirena, panginoon. Hindi mo siya mapapasunod sa iyong mga gusto ng matagalan. Wala tayong maaasahan sa kanya.

Hagorn: Kailangang makagawa ako ng paraan upang mapa sa akin na nga talaga ang buong Encantadia!

Asval: Isang Sanggre si Pirena, kaibigan. Kahit ganyan siya ay may malambot parin itong puso. Maaari natin gamitin paraan ito sa ating mga ninanais.

Sa Lireo sa loob ng silid ni Pirena...

Malapit nang matulog ang reyna ngunit naglalagay muna ito ng pabango. Biglang dumating si Asval.

Asval: Tunay ngang napaka ganda ng reynang nakikita ko ngayon.

Napatayo si Pirena at lumalapit si Asval ngunit patalikod naman lumalayo si Pirena. Ang isang apak ni Asval na palapit ay isang apak din ni Pirena na paatras.

Pirena: Hindi dahil ipinagtanggol mo ang buhay ko ay malaya ka nang magpaka lapastangang pumasok sa aking silid.

Asval: Ipagpaumanhin mo kung paglalapastangan ang tingin mo sa ginagawa kong ito. Ginagawa ko lamang ang gawi ng isang nilalang na umiibig.

Pirena: Umiibig?

Asval: Umiibig.

Malayo na ang yapak ng dalawa. Kung kaya't napasandal na lamang si Pirena sa pader at wala nang maatrasan. Mas nilapitan siya ni Asval.

Pirena: May parusang katapat ang ginagawa mong ito.

Asval: Kahit na anong parusa, haharapin ko para sa aking iniibig.

Malapit nang mahalikan ni Asval ang pisngi ni Pirena. Nag aalala para sa sarili ang reyna pagkat alam nitong labag sa batas ng Lireo ang nagaganap sa gabing iyon. Kaya't inilalayo niya ang kanyang mukha. Nang biglang lumayo si Asval.

Asval: Sapat na para sa 'kin ang gabing ito upang makita ang iyong kagandahan. Hanggang sa muli, reyna ng aking puso.

Nagalaho siya at nag iwan kay Pirena ng malalim na iniisip ukol sa kanya.

Sa bulwagan ng Lireo...

Hathor: Kamusta na kayo ng anak ni Alena, Pirena?

Pirena: Sa ngayon ay wag siya ang pag usapan natin, Hagorn. Kundi si Asval.

Napangiti si Hagorn

Hagorn: Bakit biglaang si Asval yata ang gusto mong pagusapan natin?

Pirena: Isa akong reyna. Nararapat lamang na makilala ko ang aking mga nasasakupan.

Hagorn: Si Asval ay isang prinsipe ng Sapiro na matagal nang nabubuhay dito sa Encantadia.

Pirena: Ngunit bakit hindi siya tumanda.

Hagorn: Pagkat ang mga Sapiryan ay tulad din ng mga diwata. Mahaba ang kanilang buhay.

Sa silid ni Pirena...

Mahimbing na natutulog ang mahal na reyna nang dumating si Asval at hinalikan ang kamay nito. Nagising si Pirena at tinulak si Asval. Agad tumayo si Pirena.

Pirena: Labis labis na ang iyong paglalapastangan sa akin, Asval.

Asval: Paumanhin ngunit hindi kita matiis.

Naglakad palayo si Pirena

Pirena: Umalis ka na!

Lumapit sa kanya si Asval.

Asval: Pinapaalis mo ako. Ngunit bakit tila iba ang sinasabi ng iyong mga mata?

Humarap sa kanya si Pirena at dahan dahang humiga ang dalawa......

Maya maya nalamang ay nagising na si Reyna Pirena. Hinanap niya si Asval ngunit hindi ito matagpuan. Sa halip ay nakita nito ang bulaklak na iniwan ni Asval para sa kanya

-Nagbalik na muli sa anyo ng isang Sanggre si Sanggre Alena. Hinanap nila ni Ybrahim si Kahlil ngunit hindi pa nila ito nakikita pagkat inutusan ito ni Pirena na sundan si Lira at pigilan itong makapunta ng Devas.

-Napatay ni Danaya si Kahlil. Saka lamang niya nalaman na isa pala itong sanggre nang napaslang na ito

Sa silid ni Pirena...

Tinitingnan ni Pirena sa tungkod ni Imaw kung ano na ang nangyari kay Kahlil. Nabahala siya nang nakita niyang patay na ito.

Pirena: Wala na si Kahlil? Napatay siya ni Danaya.

Balisa ang mukha nito. Ngunit agad itong napalitan ng pagtawa pagkat alam niyang labis labis na magagalit si Alena oras na malaman niyang si Danaya ang pumatay sa kanyang anak. Subalit muling bumalik sa pag aalala ang mukha nito nang maisip na wala nang makapipigil pa sa anak ni Amihan na tumungo ng Devas. Dumating si Asval.

Asval: Tila balisa ka, mahal ko.

Pirena: Ngayong wala na si Kahlil, wala nang makapipigil pa kay Lira na makapunta ng Devas.

Asval: Wag kang mag alala dahil kahit anong mangyari, gusto kong malaman mo na palagi lamang ako nasa tabi mo.

Hinalikan ni Asval ang ulo na Pirena at sinundan ng isang yakap.

-Pina una nalang ni Danaya ang pamangkin sa Devas at dinala ang bangkay pabalik sa Adamya.

-Nag punta sina Ybarro at Alena sa kinaroroonan ni Amihan. Doon muli nagkasama ang dalawang magkakapatid.

-Sumunod na dumating si Danaya na dala dala ang bangkay ng anak ni Alena

-Nakita ito ng ina at hindi nagpasikot sikot si Danaya bago pa malaman ni Alena na siya ang nakapatay sa anak nito. Labis labis na nagalit si Alena

Alena: Eshne Sanggre sanctre Sanggre, eshne musti sanctre Sanggre (kapag pumatay ang isang Sanggre ng kapwa nitong Sanggre, kamatayan ang parusa sa Sanggreng pumaslang sa kapwa nito). Hinahamon kita!!

Amihan: Alena...

Alena: Hindi mawawalan ng saysay ang pagkamatay ng aking anak, Amihan. Kapan hindi ko ito ginawa, hindi matatahimik ang aking anak sa Devas.

Amihan: Ngunit hindi ito sinadya ni Danaya. Wala siyang alam na isang Sanggre ang kanyang napaslang. Si Pirena ang sisihin mo, Alena. Wag si Danaya.

Alena: Si Pirena ang nagpadala sa aking anak. Ngunit si Danaya parin ang naka paslang. Hindi ko iuurong ang hamon. Iisa lamang ang mamamatay sa aming dalawa. Maaaring ako, o siya.

Nagpunta si Amihan kay Cassiopeia upang tanungin kung ano ang kanyang magagawa para mapigilan ang laban ng dalawa. Ngunit walang nasabi ang nakatatandang Sanggre kundi...

Cassiopeia: Kapag nakisali ka, Amihan, mas lalo lamang titindi ang gulo sa inyong magkakapatid.

Amihan: Malapit nang sumikat ang araw. Anumang oras ay magsisimula na ang hamon. Hindi ako papayag na muling magka watak watak kaming magkakapatid. Gagawa ako ng paraan.

Umalis na si Amihan.

Cassiopeia: Hindi mo alam kung ano ang iyong pinagdadaanan, Sanggre. Hindi mo alam.

Bago magsimula ang laban, naka upo sa isang bato si Danaya at umiiyak. Naalaala niya nung sila ay paslit pa lamang at namamasyal sa kagubatan.

Flashback:

Danaya: Nag aaway nanaman sina Pirena at Amihan.

Alena: Wag kang mag alala, Danaya. Hindi tayo matutulad sa kanila. Kahit kelan, hinding hindi tayo mag aaway.

Nagyakapan ang magkakapatid.

End of flashback.

Aquil: Iniisip mo ba ang inyong laban mamaya ng iyong kapatid, Danaya?

Danaya: Hindi ko alam na anak pala ni Alena ang aking napaslang. Kung alam ko lamang sana iyon, marahil ay hindi ko na lamang siya pinatay.

Aquil: Wag mong sisihin ang iyong sarili, Sanggre Danaya. Walang may kasalanan sa nangyari.

Danaya: Alam mong ang tanging hangad ko ay mapasaya ang aking kapatid.

Sa lungkot ay patabog umalis si Danaya.

Mamaya maya lang ay nagka harap na ang magkapatid. Binigay sa kanila ang kanilang mga sandata.

Aquil: Dumating na ang panahong mag lalaban ang magkapatid. Hindi maaaring talikuran ng isang Sanggre ang hamon sa kanya. Mapipigilan lamang ito kung kusang hindi na lamang itutuloy ng Sanggreng nagbigay ng hamon ang laban.

Alena: Hindi Aquil. Hindi ko iuurong ang hamon kung ito lamang ang paraan upang matahimik ang aking anak sa Devas.

Danaya: Kung ito lang ang paraan upang mapag bayaran ang kasalanang aking nagawa, handa akong harapin ang pagsubok.

Matapang niya itong sinabi ngunit halos mangiyak ngiyak sa posibilidad na kanyang kaptid ang papaslang sa kanya. Nagsimula na ang laban ngunit binitawan ni Danaya ng kanyang sandata. Pinulot ito ni Alena at pagalit na binigay sa kanya.

Alena: Labanan mo ako Danaya!!

Danaya: Kasalanan ko ang lahat. Kaya mabuti pa, patayin mo nalang ako.

Gagawin na sana ni Alena subalit pinigilan siya ni Amihan gamit gamit ang espada.

Amihan: Wag!

Alena: Ipinagtangol mo ang taksil na yan! Palibhasa'y anak mo ang kanyang pinagtanggol. Kung ganun, kalimutan niyo nang magkakapatid tayo!!

Amihan: Alena, wag. Sa ngalan ng pagiging magkakapatid natin. Wag mong gawin ito.

Naglaho na lamang si Alena

Nakarating na ng Devas si Lira at nagkita na sila ng kanyang Ylo Raquim.

Raquim: Nasa loob ang iyong Ynang Reyna. Kanina ka pa niya hinihintay.

Pumasok sa silid si Lira kung saan naroroon si Ynang Reynang Minea pati si Aure. Maganda ang paligid. Napaka laki ng bintana. Doon, makikita ang buong Devas. Nagyakapan ang mag yla. Agad nang sinabi ni Minea kung ano ang misyon ni Lira.

May pinakitang apat na brilyante si Ynang Reyna.

Minea: Kunin mo ang isa, Lira.

Agad sumunod ang apo at pinli niyang kunin ang brilyante ng hangin. Sa isang iglap, dumilim ang ulap ng Devas.

Lira: Anong nangyayari?!?

Minea: Yan ang mangyayari kapag isa sa mga brilyante ay nawala. Ito ang iyong misyon Lira, ang mapag sama sama muli ang apat na brilyante ng iyong ina at mga ashti. At upang magawa mo yan, kinakailangang mapag bati mo muna silang lahat. Kinakailangan magkaisa muli ang aking mga anak upang matamo ang kapayapaan sa Encantadia.

Lira: Parang ang hirap naman nun.

Minea: Hindi ito gaano kahirap kung gagamitin mo lamang ang isang kapangyarihan. Ang kapangyarihang matagal nang nalimutan ng lahat ng nilalang sa Encantadia. Ang kapangyarihan ng puso.

Matapos ng usapin ay nagkita si Lira at ng kanyang Ylo Armeo. Sinabi niyang siya ang ama ng ama nito. Samantala, si Ybrahim ay nasa gubat. Tila kinakausap ang kanyang ama habang hawak hawak ang dalawang kantao.

Ybrahim: Ano ang gagawin ko ama? At kailan kami magkikita ng aking anak?

Devas...

Lira: Hindi pa po maki nagkikita ng ni itay.

Armeo: May takdang oras para jan. Alam kong di magtatagal, magkikita rin kayo ng iyong ama.

Bumalik na sa Encantadia si Lira kasama sina Wantuk at Apek na inatasan ni Danaya na samahan ang pamangkin. Nakasakay sila sa sasakyang pang himpapawid at ligtas namang nakabalik sa mundong kanyang sinilangan. Ngunit nawawala sila....

Sa Adamya, sumalakay ang mga hathor kasama ang kanilang panginoon, si Hitano at si Asval. Gamit ni Hagorn ang kabilan kaya't natumba sina Danaya at Amihan. Malapit na silang mapaslang nang dumating si Lira at ginamit ang kanyang kapangyarihan. Umatras ang mga kaaway. Maya maya lamang ay nagising na si Reyna Amihan at Sanggre Danaya.

Nag aalala si Amihan pagkat natagpuan na ni Hagorn ang kanilang kinaroroonan. Hindi niya agad napansin ang anak na nagligtas sa kanya.

Lira: Inay...

Napatingin si Amihan at doon niya nakitang naka balik na ang anak. Nagyakapan ito.

Lira: Inay, para sayo.

Binigyan niya ito ng bulaklak at napangiti ang Inang Reyna sa ginawa ng kanyang anak. Niyakap niya ito muli.

Sa silid ni Pirena...

Naka upo silang dalawa ni Asval sa kama habang hawak ang kamay ng isa't isa.

Pirena: Nagaalala ako Asval. Ngayong wala nang pipigil kay Lira, matutupad na muli ang tadhana. Magiging reyna ang anak ni Amihan.

Asval: Wag kang pakasisiguro, mahal ko. Kayang kaya kitang ipaglaban kung mababangon ko lamang ang Sapiro.

Pirena: Gusto mong sakupin ang kahariang wala namang mamamayan?

Asval: Kapag naitaguyod ko nang muli ito, muling manunumbalik ang mamamayan nito.

Pirena: Ngunit paano mo naman ito maitataguyod?

Asval: Ipahiram mo sakin ang iyong brilyante. Sa pamamagitan nito, maibabangon ko ang Sapiro at maipaglalaban kita.

Tumayo si Pirena at inilabas ang brilyante ng apoy. Nanlaki ang mga mata ni Asval.

Asval: Akin na Pirena. Ibigay mo na sakin ang iyong brilyante upang maipaglaban kita.

Inilalapit na ni Asval ang kanyang kamay nang biglang sumara ang kamay ni Pirena.

Asval: Bakit Pirena? Bakit mo sinara ang iyong kamay? Hindi mo ba ako mahal?

Pirena: Mahal kita Asval. Ngunit hindi ko magagawang ibigay sayo ang aking brilyante. Pagkat si Mira ang gusto kong maging tagapagmana nito.

Hathoria...

Dumating si Asval galing ng Lireo.

Hagorn: Ano ang nangyari sa iyong paglilinlang kay Pirena?

Asval: Malabong mangyari ang makuha ang brilyante sa kanya. Dahil kay Mira. Siya ang gusto nitong sunod na makahawak dito.

Hagorn: Kung ganun, oras na upang salakayin natin ang Lireo!!

Sinigaw ito ni Hagorn at nagsaya ang mga Hathor.

Sa bulwagan ng Lireo...

Nanggaling si Pirena sa gubat. Hindi niya namalayang nabawasan ang mga kawal dahil sa pagpapaslang ng mga hathor.

Asval: Avisala, mahal ko. Kamusta ang iyong lakad.

Hinahalikan ni Asval ang kamay nito. Nakatingin si Pirena sa kanya kaya't hindi niya namalayang hinila ng mga hathor ang dalawang dama.

Dumating sina Agane at Hitano.

Pirena: Bakit kayo nandito?

Agane: Pagkat panahon na upang may iba namang mamuno sa Lireo.

Pirena: At sino ang maglalaks loob na gawin iyon!!

Agane: Walang iba kundi ang aking panginoong si Hagorn.

Pirena: Asval, ipakita mo sa kanila ang iyong husay sa pakikipaglaban. Gapiin sila!!

Asval: Masusunod, mahal na reyna.

Tila lalabanan nga ni Asval sina Agane ngunit sa isang iglap, itinutok niya ang kanyang sandata sa leeg ni Pirena.

Pirena: Anong ibig sabihin nito?

Asval: Ang ibig sabihin nito'y hindi ita tunay na mahal. Walang katuturan ang pagibig. Oras na upang ikaw ay bumagsak!!

Halos mangiyak ngiyak si Pirena sa nabunyag na katotohanan. Agad siyang nagpalit sa kanyang gayak pandigma at nilabanan ang tatlo. Tatamaan sana niya ng kanyang kapangyarihan si Asval subalit naharang nito ang kanyang sarili sa pamamagitan ng kanyang sandata. Dahil taluan si Pirena laban sa tatlo, naglaho siya patungo sa kanyang silid upang kunin ang sentro. Ngunit nang binuksan ang lalagyanan, wala ang hinahanap. Nagpakita si Hagorn.

Hagorn: Ito ba ang hinahanap mo Pirena?

Pirena: Akin na ang setro ng aking ina!

Hagorn: Sa tingin mo ba'y ibibigay ko sayo, Pirena? Kung ako sayo, lilisanin ko na ang Lireo.

Pirena: Kahit kelan, hinding hindi ko lilisanin ang kaharian ng aking ina!

Naglaban silang dalawa. Subalit tulad ng laban niya kina Asval, Agane at Hitano, talunan ang isang brilyante laban sa setro. Kaya't naglaho nalamang siya. Mamaya lamang ay nasa gubat na at umiiyak.

Pirena: Ina!!!!

Habang sa Devas, naririnig ni Minea ang umiiyak na tinig ng panganay na anak. Gusto niyang mayakap ito ngunit hindi maaari.

Please go back and check in the following days to find out the continuation in Kabanata 3. Kabanata 3 will be the start of the story which will be my own making. The start of many love angle and love triangles.

Kabanata 1- Ang Sinimulan ng Lahat

2006-05-26T19:01:00.000-07:00

I know a lot of people still miss Encantadia. Some haven't even accepted the fact na tapos na ang favorite show nila. Pero wag na kayong malungkot cause I made my very own Enca inspired story just for you! The first and second kabanata was traced from the original story. Pero yung continuation, galing na sa isip ko. This story will equally focus on love and war para exciting talaga. Of course, hindi pahuhuli ang kilig moments. Your favorite long angles and love triangles are also here. So, here it is Encantadiks! Enjoy! :D

Dahil sa paniniwala ni Pirena sa sinambit ng kanyang dama, tuluyan nang nag hinagpis ang puso nito sa pag aakalang hindi siya minahal ng Ynang Reyna. "Si Amihan ang iyong pinaka matinding karibal sa trono ng Lireo pagkat nakikita kong mahal na mahal ito ng iyong ina." Ito ang sinambit ng mapaglinlang na dama. Di nagtagal, ay dumating na ang panahon na kinakailangan na ni Ynang Reynang Minea na pumili ng hahalili sa kanyang trono. Nagkaroon ng isang pagsubok ang apat na anak nitong mga Sanggre. Si Sanggre Pirena, Sanggre Amihan, Sanggre Alena at Sanggre Danaya. Si Amihan ang nanalo ngunit dahil mapagmataas ang panganay na kapatid, ang kanyang sarili ang kinilalang karapat dapat. Walang tagumpay na pinatunguhan ang pag laban nito para sa sarili. Dahil diyan, umanib si Pirena sa kalaban ng kanilang lahi. Sa Hari ng Hathoria. Si Hagorn. Doon siya nanaginip. At sa panaginip na iyo'y may kawal na siyang magiging ama ng kanyang anak. Ngunit ipinaslang niya ito bago pa naisilang ang kanyang pang ganti sa kapatid.

Si Amihan ay nagsilang din ng anak sa araw ng pagsilang ni Pirena kay Mira. Ang ngalan ay Lira. Sa araw din na iyon ay nagbalik loob ang taksil na kapatid. Dahil sa kabutihan ng pusong taglay ng kapatid na reyna, si Pirena ay muling tinanggap. Tunay man ang pagpapatawad ni Amihan, paglilinlang naman ang sa panganay. Walang nakakaalam na siya rin ay may anak. Kaya't matagumpay niyang naipagpalit ang magkamukhang mag pinsan. Si Mira ang lumaking Lira, na tagapagmana ni Amihan. Habang ang tunay na Lira ay itinapon sa mundo ng mga tao.

Ang ikatlong Sanggre na si Alena lamang ang kailanman hindi hinangad ang maging reyna. Pagkat alam nito na ang reyna ng Lireo ay hindi maaaring umibig. Masaya siya sa pagkabigo sa pagsubok. Di rin nagtagal ay nakilala niya ang isang mandirigmang pangalan ay Ybarro. Nang una niya itong nasilayan ay pagiging mayabang ang agad nakita. Ngunit salungat naman ang nakita ng mandirigma sa sanggreng ito nang una itong nasilayan. Agad niya itong natutunang ibigin at dahil hindi umaawat, nahulog rin ang puso ng Sanggre. Nagkatuluyan ang dalawa ngunit ni isa sa kanila ay walang malay na si Ybarro ang pinili ni Bathala na maging ama ng magiging anak ng bagong reyna.

Si Danaya ang unang nakaalam ng tunay na balak ni Pirena. Pagkat siya ang unang pinilit na ibigay ang inaalagaang brilyante. Nagkawatak watak ang magkakapatid dahil sa mga gulong ito. Dito rin nagsimula ang pagbagsak ni Reyna Amihan.